Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

ว่านวงศ์ขิง: การศึกษาคุณสมบัติทางวิทยาศาสตร์เพื่อเพิ่มศักยภาพการใช้ประโยชน์ของยาพื้นบ้านล้านนา

นิตยา บุญทิม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ผลการทดสอบฤทธิ์การยับยั้งจุลินทรีย์จากสารสกัดเอทานอลของว่านวงศ์ขิง จำนวน 16 ชนิด พบว่าสามารถยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียได้หลายชนิดทั้งแกรมบวกและแกรมลบ นอกจากนี้ยังยับยั้งการเจริญของยีสต์และเชื้อรา เมื่อนำสารสกัดจากว่านมาศึกษาหาความเข้มข้นต่ำสุดในการยับยั้งจุลินทรีย์พบว่า สารสกัดของว่านที่มีความเข้มข้นเท่ากับหรือต่ำกว่า 1.5 mg/mL สามารถยับยั้งจุลินทรีย์ได้ เมื่อวิเคราะห์สารประกอบฟินอลิกทั้งหมดจากว่านพบว่ามีค่าตั้งแต่ 1.03 ถึง 15.51 mg/g โดยว่านนางคำ 3 มีปริมาณสารประกอบฟินอลิกทั้งหมดมากที่สุดในขณะที่ว่านคันทมาลาน้อยมีค่าน้อยที่สุด เมื่อวิเคราะห์ปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระของว่านวงศ์ขิงพบว่ามีค่าตั้งแต่ 0.404 ถึง0.595 mg/g โดยว่านพญาว่านมีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระมากที่สุดในขณะที่ว่านคันทมาลาน้อยมีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระต่ำที่สุด

คำสำคัญ

Ginger familyLanna folk medicineตำรายาพื้นบ้านล้านนาว่านวงศ์ขิง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาสารยับยั้งการออกฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ก่อโรคในสารสกัดพลูเพื่อพัฒนา เป็นผลิตภัณฑ์

ทิฐิมา ภาคภูมิ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558

ฤทธิ์การยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ของสารสกัดจากต้นพะยอม

อนงค์นาฏ โสภณางกูร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2561

ฤทธิ์ต้านเชื้อจุลินทรีย์ของสารสกัดจากลำพู

จันทนา เวสพันธ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2555

การต้านอนุมูลอิสระและการต้านแบคทีเรียของสารสกัดจากโบตั๋น

นิรมล ศากยวงศ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558

ฤทธิ์ต้านจุลชีพของสมุนไพรในการต้าน/ฆ่าแบคทีเรียก่อโรคที่ดื้อยาปฏิชีวนะหลายขนาน /กาญจนา หริ่มเพ็ง...[และคนอื่นๆ]

กาญจนา หริ่มเพ็ง ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2552

การเสริมฤทธิ์กันของส่วนสกัดจากเพกากับยาปฏิิชีวนะในการยับยั้งเเบคทีเรียสายพันธุ์ดื้อยา

วิสาตรี คงเจริญสุนทร มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560

การยับยั้งเชื้อแบคทีเรียของสารประกอบโคออร์ดิเนชันบางชนิดที่มีลิแกนด์พอลีเอซาวงใหญ่

อานอบ คันฑะชา มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2555

ฤทธิ์ต้านแบคทีเรียของสารประกอบแซนโทนจากน้ำยางชะมวง

ปริชาติ เทพทอง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2554

ผลของสารสกัดหยาบขมิ้นชันต่อการเจริญของเชื้อแบคทีเรียก่อโรคในระบบทางเดินอาหารของคน

สุวรรณดี ทรัพย์เจริญ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2564

การตรวจสอบค่าต่ำสุดของสารสกัดจากขิง ข่า และฮว่านง็อก ที่มีผลยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแคมไพโลแบคเตอร์

บงกช นพผล คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553