รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การสกัดและดัดแปรเมือกจากผักปลังเพื่อใช้เป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์
ยุทธนา พิมลศิริผล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระและต้านจุลินทรีย์ของผักปลัง โดยศึกษาส่วนของผักปลังที่แตกต่างกัน (ใบและลาต้น) และศึกษาผลของทั้งสองสายพันธุ์ คือพันธุ์ขาว (Basella alba) และพันธุ์แดง (Basella rubra) โดยพบว่า ผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ (IC50) โดยวิธี DPPH และ ABTS ดีที่สุด โดยผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีค่า IC50 ของ DPPH เท่ากับ 0.98 และ 1.22 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรตามลาดับ และผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีค่า IC50 ของ ABTS เท่ากับ 2.47 และ 2.37 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรตามลาดับ พบว่าสารสกัดจากผักปลังทั้งสองสายพันธุ์ส่วนใบและลาต้นมีสมบัติในการต้านทานจุลินทรีย์ Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Salmonella Typhimurium และ Pseudomonas aeruginosa โดยทาการศึกษาค่าความเข้มข้นต่าสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย (Minimum Inhibitory Concentration, MIC) และความเข้มข้นต่าสุดที่สามารถฆ่าเชื้อแบคทีเรีย (Minimum Bactericidal Concentration, MBC) พบว่าผักปลังพันธุ์ขาวส่วนลาต้นมีความสามารถในการยับยั้งและฆ่าเชื้อแบคทีเรียได้ดีที่สุด เมื่อนาสารสกัดไปผ่านกระบวนการโซนิเคท พบว่าสารสกัดมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระและต้านจุลินทรีย์ได้ดีขึ้น และสามารถนาสารสกัดจากผักปลังไปประยุกต์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระและสารต้านจุลินทรีย์ในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องสาอางได้
คำสำคัญ
ExtractionAntimicrobialการสกัดMucilageเมือกBasella alba Linn.Basella rubra Linn.การต้านทานจุลินทรีย์ผักปลังขาวผักปลังแดง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ
อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558 พฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ ต้านอนุมูลอิสระ และต้านเชื้อแบคทีเรียของผักพื้นบ้านไทยบางชนิด
เมธิน ผดุงกิจ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2553 การวิจัยและพัฒนาจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ในการควบคุมโรครากเน่าและใบจุดของผักสลัดและการถ่ายทอดเทคโนโลยีเพื่อการประยุกต์ใช้การจัดการศัตรูพืชโดยชีววิธี
พิภัทร เจียมพิริยะกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ศักยภาพการเป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์และต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากพืชพื้นบ้านไทย
ณัฏฐา เลาหกุลจิตต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554 การประเมินฤทธิ์สารต้านจุลินทรีย์ก่อโรคพืชของราเอนโดไฟต์ที่แยกจากกาฝากและพืชอาศัยของกาฝาก
ภัทราพรรณ พรหมแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559 ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของผักพื้นบ้านแผ่น
ปริตา ธนสุกาญจน์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2557 การศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดจากส่วนต่างๆ ของผักเสี้ยนผีที่มีต่อการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียบางชนิดและคุณสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระ
สุทธิจิต ศรีวัชรกุล สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558 สารต้านอนุมูลอิสระและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชสมุนไพรและผักพื้นบ้านบางชนิดในตำบลนานกกก อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
จิราภรณ์ นิคมทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2556 สารต้านแบคทีเรีย ต้านเชื้อรา และต้านอนุมูลอิสระจากเชื้อราและพืชที่คัดเลือก
วัชรินทร์ รุกขไชยศิริกุล สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา พ.ศ. 2554 การผลิตเซลลูโลสจากแบคทีเรียและการประยุกต์ใช้ร่วมกับสารสกัดจากพืชสมุนไพรไทย
ศิริลักษณ์ สันพา มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2560