การสกัดและดัดแปรเมือกจากผักปลังเพื่อใช้เป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระและต้านจุลินทรีย์ของผักปลัง โดยศึกษาส่วนของผักปลังที่แตกต่างกัน (ใบและลาต้น) และศึกษาผลของทั้งสองสายพันธุ์ คือพันธุ์ขาว (Basella alba) และพันธุ์แดง (Basella rubra) โดยพบว่า ผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ (IC50) โดยวิธี DPPH และ ABTS ดีที่สุด โดยผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีค่า IC50 ของ DPPH เท่ากับ 0.98 และ 1.22 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรตามลาดับ และผักปลังพันธุ์ขาวส่วนใบและผักปลังพันธุ์แดงส่วนลาต้นมีค่า IC50 ของ ABTS เท่ากับ 2.47 และ 2.37 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรตามลาดับ พบว่าสารสกัดจากผักปลังทั้งสองสายพันธุ์ส่วนใบและลาต้นมีสมบัติในการต้านทานจุลินทรีย์ Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Salmonella Typhimurium และ Pseudomonas aeruginosa โดยทาการศึกษาค่าความเข้มข้นต่าสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย (Minimum Inhibitory Concentration, MIC) และความเข้มข้นต่าสุดที่สามารถฆ่าเชื้อแบคทีเรีย (Minimum Bactericidal Concentration, MBC) พบว่าผักปลังพันธุ์ขาวส่วนลาต้นมีความสามารถในการยับยั้งและฆ่าเชื้อแบคทีเรียได้ดีที่สุด เมื่อนาสารสกัดไปผ่านกระบวนการโซนิเคท พบว่าสารสกัดมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระและต้านจุลินทรีย์ได้ดีขึ้น และสามารถนาสารสกัดจากผักปลังไปประยุกต์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระและสารต้านจุลินทรีย์ในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องสาอางได้

คำสำคัญ