Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

การทดสอบประสิทธิภาพของไอระเหยจากพืชในการควบคุมโรคชอล์คบรูดในผึ้งพันธุ์

พัชรินทร์ ครุฑเมือง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการทดสอบประสิทธิภาพการต่อต้านเชื้อราของสารสกัดจาก พืช ต่อเชื้อราสาเหตุโรคชอล์คบรูดของผึ้งที่เกิดจากเชื้อ Ascosphaera qpis ภายใต้สภาพ ของห้องปฏิบัติการ สารสกัดที่ได้จากพืช กำลังเป็นที่สนใจและนิยม เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ ในการควบคุมโรคในผึ้ง สำหรับอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้ง เนื่องจากไม่มีความเป็นพิษ และ เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จุดประสงค์ของการทดลองนี้เพื่อหาคุณสมบัติในการต้านเชื้อรา ของไอระเหยของสารสกัดจากพืชจำนวน 32 ชนิด โดยใช้ ethyI acetote เป็นตัวทำละลาย วัดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของโคโลนีของเชื้อรา ผลการทดสอบในเบื้องต้น พบว่าสาร สกัดจากพืชจำนวน 4 ชนิด ได้แก่ สารสกัดจาก ตะไคร้หอม ใบกระวานอินเดีย พาล มาโรชา และออริกาโน สามารถยับยั้งการเจริญเส้นใยของเชื้อรา A. ๑pis ได้สูงสุด ที่ความ เข้มข้น 25 และ 12.5 เปอร์เซ็นต์ โดยมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเส้นใยอยู่ในช่วง 51.11 - 76.48 เปอร์เซ็นต์ หลังจากนั้น 4 สารดังกล่าวได้ถูกทดสอบอีกครั้งหนึ่งเพื่อยืนยันผลการต้านเชื้อ รา ขณะที่การทตสอบประสิทธิภาพของไอระเหยจากสารออริกาโน เพื่อหาระดับความ เข้มข้นต่างๆ ของไอระเหยจากสารออริกาโนที่สามารถยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อ รา พบว่าสารสกัดจากออริกาโนความเข้มข้น 4 เปอร์เซ็นต์ สามารถยับยั้งเส้นใยของเชื้อรา สาเหตุได้สูงสุด โดยมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเส้นใยเท่ากับ 100.00 การทดสอบ ประสิทธิภาพของสารสกัดจากออริกาโน ลงบนเชื้อเชื้อราสาเหตุ ในการยับยั้งเส้นใยของ เชื้อราสาเหตุโรคชอล์คบรูตของผึ้ง พบว่าในการหยดสารออริกาโนความเข้มข้น 0.5 เปอร์เซ็นต์ สามารถยับยั้งเส้นใยของเชื้อราสาเหตุได้สูงสุด โดยมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเส้น ใยเท่ากับ 100.00 เปอร์เซ็นต์รทดสอบไอระเหยของสารสกัดจากพืช 3 ชนิดได้แก่ ไ ระเหยจากอบเชย ออริกาโน1 และออริกาโน2 กับตัวเต็มวัยผึ้งพันธุ์ (Apis mellifera) ที่ ความเข้มข้น 10 เปอร์เซ็นต์ สารทดสอบเหล่านี้มีผลทำให้ผึ้งเกิดอาการตื่นเต้น วิ่งรอบ บริเวณหลอดทตลอง จากนั้นทรงตัวไม่อยู่ และมีการชักตามอวัยวะส่วนขา จากนั้นหยุดนิ่ง อยู่กับที่คล้ายอาการเป็นอัมพาตและตายในที่สุด จากการคำนวณค่า LCs. เวลาที่ 5 ชั่วโมงของผึ้ง ไอระเหยจากอบเชย ออริกาโน1 และออริกาโน2 มีค่าเท่ากับ 85, 142 และ 55 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ

คำสำคัญ

ผึ้งโรคของแมลงโรคชอล์คบรูดในผึ้งพันธุ์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การทดสอบประสิทธิภาพของไอระเหยจากพืชในการควบคุมโรคชอล์คบรูดในผึ้งพันธ์

พัชรินทร์ ครุฑเมือง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

ประสิทธิภาพของเทคโนโลยีพลาสมาในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ก่อโรคในผึ้งเพื่อลดการใช้สารเคมีในอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้ง

วีรนันท์ ไชยมณี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2567

การคัดเลือกผึ้งพันธุ์ตัวผู้โดยวิธีการทดสอบความสามารถของลูก

ศราวุฒิ ม่วงศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2558

การศึกษาสมรรถนะการผลิตของผึ้งที่เกิดจาการผสมข้ามสายพันธุ์

ศราวุฒิ ม่วงศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2558

กลไกการต้านทานโรคและไรปรสิตในผึ้ง

ภาณุวรรณ จันทวรรณกูร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การใช้ผึ้งผสมเกสรสตอรเบอรีเพื่อเพิ่มคุณภาพและผลผลิต

บาจรีย์ ฉัตรทอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การพัฒนาผลิตภัณฑ์นมผึ้งสำหรับการยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคผิวหนัง อนุมูลอิสระ และการอักเสบ

วิชญาพร อุทัยบุตร สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

ความหลากหลายของผึ้งและชันโรง และการนำมาใช้ประโยชน์ของโพรพอลิสจากรังผึ้งและชันโรงในพื้นที่ อพ.สธ

สุรีรัตน์ เดี่ยววาณิชย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555

การทดสอบประสิทธิภาพ (Steinernema carpocapsae) ไส้เดือนฝอยสูตรผงละลายน้ำในการควบคุมแมลงวันบ้าน

สุรเชษฐ์ เดชสงค์ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2560

การทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดหยาบที่ได้จากเชื้อราสาเหตุโรคในแมลง: Beauveria bassiana และ Beauveria brongniartii

สุพัตรา โพธิ์เอี่ยม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554