การผลิตไอโซฟลาโวน (ไดซีนและเจนีสทีน) จากถั่วชีวภาพ ระยะที่ 1
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การจำแนกเชื้อจากผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองหมักสามารถจำแนกได้เป็นเชื้อสายพันธุ์ Bacilles subtilis, Bacills coagulans, Bacilhs licheniformis, Bacills punils และ Bacilus megaterium เปืนจำนวนทั้งหมด 41 ไอไซเลท แบ่งเป็น 9 กลุ่ม คามแหล่งที่มาของตัวอย่างถั่วเหลืองหมัก ไดขแต่ละไอไซลทจะถูกใช้เป็นหัวชื้อบริสุทธิ์ในการหมักถั่วเหลืองและนำไปวิเคราะห์ปริมาณ ไอไซฟลา1วนเพื่อตัดเลือกสาขพัน ธุ์ที่มีความสามารถในการผลิตไอไซฟลาไวนชนิด Aglycones ได้ปริมาณมาก พบว่า Bacillus subilis CROl, Bacilhs subilis NATTOA02, Bacilhus coagulans PR03 และ Bacills megaterium PY03 สามารถผลิตไคซีอิน เจนิสทิอิ่น ไกลซิทีอิน และไอไซ ฟลาไวนรวม ได้ปริมาณสูงที่สุดในแต่ละกลุ่ม ในการหมักพบว่า ความเข้มข้นของเชื้อที่เหมาะสมในการทำเป็นหัวเชื้ออยู่ในช่วง 7-9 log cfuml การใช้ Bacillus subilis CROl, Bacilhs subilis NATTOA02, Bacillus coagulans PR03 และ Bacilus megaterium PY03นปริมาณร้อยละ 36 ของปริมาณถั่เหลืองที่ผ่านการต้มสุกแล้ว จะเป็นสัดส่วนเหมาะสมที่สุดในการหมัก ส่วนสภาวะที่เหมาะสมที่สุดในการหมัก คือ การหมัก ถั่เหลืองแบบแห้ง ไดยทำการบ่มในระบบที่มีการเดิมอากาศ ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเชียส เป็นเวลา 120 ชั่วไมง ในการศึกษาจลนพลศาสตร์ของการหมักแสดงให้เห็นว่า เมื่อเวลาการหมักเพิ่มขึ้น จะทำให้ ปริมาณไคซีอิน เจบิสทิอิน ไกลซิทิอิน และ ไอไซฟลาไวนรวมมีปริมาณสูงขึ้น อัตราการ เปลี่ยนแปลงของไดซิอิน เจนิสทิอิน ไกลซิทิอิน และไอไซฟลาไวนรวมมีค่าเท่ากับ คือ 0.050, 0.040, 0.006 และ 0.094 mg m! hr cfu/100 g น้ำหนักแห้ง คามลำดับ สำหรับการศึกษาผลของการหมักธัญพืช (ถั่วเขียว ถั่วขาว ถั่วดำ ถั่วแดง ถั่วลิสง และ ถั่วแระญี่ปุ่น) แสดงให้เห็นว่า ปริมาณไอไซฟลาไวนชนิด Aglycones จะมีปริมาณเพิ่มขึ้บเมื่อทำการ หมักถั่วเขียว ถั่วขาว ถั่วลิสง และ ถั่วแระญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามการหมักถั่วแดงและถั่วดำไม่มีผลต่อ การเปลี่ยนแปลงปริมาณของไอไซฟลาไวนในระหว่างการหมัก