การค้นหา และพัฒนาชุดเครื่องหมายโมเลกุลดีเอ็นเอ สำหรับบ่งชี้ลักษณะการเจริญเติบโต และปริมาณเนื้อแดง ในสุกรสายพันธุ์ทางการค้า ระยะที่ 2
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อค้นหาเครื่องหมายโมเลกุลดีเอ็นเอของยืนเป้าหมาย ประกอบด้วยยีน IP[, ASP และ ADD1 และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างเครื่องหมายโมเลกุล ดีเอ็นเอดังกล่าวกับลักษณะการเจริญเติบโต และการสะสมปริมาณเนื้อแดงในสุกรสายพันธุ์ทาง การค้า (Large Whtie และ Landrace) โดยพบว่ายืน LPI มีความผันแปรทางพันธุกรรม 2 ตำแหน่ง คือ c.243G>C (IPIซP) และ c.321G>C (IPIซP) ซึ่งสามารถตรวจสอบความผันแปรทาง พันธุกรรมด้วยเอนไซม์ตัดจำเพาะ Mbo! และ MspI ตามลำดับ สำหรับยืน 4DD1 พบความผันแปร ทางพันธุกรรมที่ตำแหน่ง c.347G>A และสามารถตรวจสอบความผันแปรทางพันธุกรรมด้วย เอนไซม์ตัดจำเพาะ โag] ทั้งนี้ความผันแปรทางพันธุกรรมจำนวน 3 ตำแหน่งคังกล่าวไม่มีผลต่อ การเปลี่ยนแปลงของกรดอะมิโน (silent mutation) ในขณะที่ยืน ASP ไม่พบความผันแปรทาง พันธุกรรม เครื่องหมายโมลกุล IP.,มีอิทธิพลต่อน้ำหนักตัว เปอร์เซ็นด์เนื้อแดง ระยะเวลา ในการเลี้ยงเมื่อถึงน้ำหนักตัว 104 กก. (P-0.05) ความลึกเนื้อสัน พื้นที่หน้าตัดเนื้อสัน เปอร์เซ็นต์ เนื้อแดงที่น้ำหนักตัว 104 กก. (P-0.01) และพื้นที่หน้าตัดเนื้อสันที่น้ำหนักตัว 104 กก. (P<0.001) ในขณะที่ความผันแปรของยืน IPI2 มีอิทธิพลต่อลักษณะเปอร์เซ็นด์เนื้อแดง พื้นที่หน้าตัดเนื้อ สันที่น้ำหนักตัว 104 กก. (P<0.05) ความลึกเนื้อสัน และพื้นที่หน้าตัดเนื้อสัน (P<0.01) สำหรับ ความผันแปรทางพันธุกรรมของยืน 4DD1 ไม่มีอิทธิพลต่อลักษณะการเจริญเติบโตและการสะสม ปริมาณเนื้อแดง จากผลการศึกยาครั้งนี้บ่งชี้ได้ว่า เครื่องหมายโมเลกุลดีเอ็นเอ IPI มีผลต่อการ เจริญเติบโตและการสะสมปริมาณเนื้อแคง ซึ่งเครื่องหมายโมเลกุลคังกล่าว สามารถประยุกต์ใช้เป็น เครื่องมือในการปรับปรุงลักษณะการเจริญเติบ โตและการสะสมปริมาณเนื้อแดงในสุกรได้