ผลกระทบของการเคลื่อนย้ายแรงงานด้านการท่องเที่ยวต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเมื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียน

บทคัดย่อ

โครงการวิจัย "ผลกระทบของการเคลื่อนย้ายแรงงานด้านการท่องเที่ยวต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเมื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียน" ในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบของการเคลื่อนย้ายแรงงานด้านการท่องเที่ยวในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวจากการเปิดประชาคมอาเซียน อีกทั้งเพื่อศึกษาถึงผลกระทบและปัญหาของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่เกิดจากการเคลื่อนย้ายแรงงานวิชาชีพด้านการท่องเที่ยว และเสนอแนะในการแก้ปัญหาการเคลื่อนย้ายแรงงานด้านการท่องเที่ยวในภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยว การดำเนินการวิจัยในครั้งนี้ทำการเก็บข้อมูลด้วยการสำรวจจากแบบสอบถามแรงงานต่างด้าวที่รองรับภาคการท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดเชียงราย จำนวน จำนวน 500 คน รวมถึงการจัดการสนทนากลุ่มจำนวนรวม 40 คน และใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนได้เสียกับภาคการท่องเที่ยวจำนวน 20 คน ทั้งในจังหวัดเชียงใหม่และลำพูน อีกทั้งศึกษาเอกสาร ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง และใช้การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมในสถานประกอบการต่างๆ ผลจากการทำวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 21-30 ปี และมีรายได้เฉลี่ย 8,001-10,000 บาท อาศัยอยู่ในประเทศไทยเป็นระยะเวลาประมาณ 1-5 ปี อีกทั้งเดินทางมายังประเทศไทยทางอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ซึ่งเหตุผลของการเคลื่อนย้ายแรงงานมาทำงานที่ไทยนั้นเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แรงงานต่างด้าวส่วนใหญ่ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปและทำงานก่อสร้าง โดยถือบัตรพิสูจน์สัญชาติ และมีความต้องการเรียนภาษาไทย อีกทั้งมีความสุขในการทำงาน และยังไม่ต้องการเดินทางกลับประเทศ ยิ่งไปกว่านั้นยังพบว่า แรงงานต่างด้าวในจังหวัดเชียงใหม่่ส่วนใหญ่ส่งเงินกลับทางธนาคาร ซึ่งแรงงานต่างด้าวในจังหวัดเชียงใหม่ประสบปัญหาในการขอใบอนุญาตมากที่สุด ขณะที่แรงงานต่างด้าวในจังหวัดเชียงรายถือเงินสดกลับบ้านด้วยตัวเอง และประสบปัญหาค่าแรงขั้นต่ำมากที่สุด สำหรับแนวทางการบริหารจัดการแรงงานต่างด้าวแก้ปัญหาการเคลื่อนย้ายแรงงานการท่องเที่ยวในภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยวควรใส่ใจกับความแตกต่างทางวัฒนธรรม การสร้างจิตสำนึกในการอยู่ร่วมกันในสังคมไทย และการใช้มาตรการทางสังคมช่วยสอดส่องดูแล

คำสำคัญ