รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2552
การปรับปรุงการวัดสีอาหารเหลวชนิดโปร่งใสและโปร่งแสงด้วยเครื่องวัดสีแบบสะท้อนแสง
กิตติชัย บรรจง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2552 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การทดลองวัดสีอาหารเหลวชนิดโปร่งใสด้วยเครื่องวัดสีแบบสะท้อนแสง ( Minolta Colorimeter
CR-300.Japan)นี้ ขั้นแรกการหาอิทธิพลของขนาดพื้นที่หน้าตัดของกาชนะที่มีผลต่อการวัดสี ขนาดพื้นที่
หน้าตัดตั้งฉากกับหัววัด 4 ขนาดพบว่าขนาดพื้นที่หน้าตัดของกล่องอะครีดีค ไม่มีผลต่อค่า L, chroma, buc
ของของเหลวที่วัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ขั้นที่สองหาอิทธิพลของความหนา
ของอาหารที่บรรจุในภาชนะ โดยคิดเป็นระชะห างระหว่างหัววัดกับฉาก 8 ระยะ ระหว่าง 1 ถึง 20
เซนติเมตร โดยใช้ภาชนะที่มีพื้นที่หน้าตัด 10-10 ดารางเซนติเมตร พบว่าภาชนะที่เหมาะสมกับการวัด
อาหารเหลวไปร่งใส คือใช้ฉากสีขาวคิดด้านตรงข้ามหัววัด โดยวัดค่าสีของอาหารเหลวทั้งสามได้ดีที่ระยะ
1 เซนดิเมตร การทดลลองเพื่อศึกษาอิทธิพลของระชะระหว่างหัววัดกับฉาก ที่ระระชะ 0.2, 0.6 และ 1
เซนดิเมตร ของเหลวที่มีความเข้มขั้น 5% - 100% พบว่า ที่ระชะ 0.2 เซนติเมตร ให้ค่าสีได้ถูกต้อง จากผล
การทดลองนำมาใช้ออกแบบกาชนะบรรรจอาหารเหลวไปร่ง ใสเพื่อการวัดค่าสีด้วยเครื่องวัดสีแบบสะท้อน
แสง โตขออกแบบให้มี ระชะการวัด 0.2 เซนติเมตร ถากที่ใช้เป็น กระเบื้องสีขาวซึ่งมีค่า L 90.6, Chroma
=3.21 และ Hue = 88.4
คำสำคัญ
ภาษาไทยColorสีเครื่องวัดสีอาหารเหลวLiquid FoodOpacity <BR><BR>Translucent FoodTransparent Foodทึบแสง <BR><BR>ภาษาอังกฤษ: Colorimeterอาหารโปร่งแสงอาหารโปร่งใส
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การประเมินคุณภาพที่สัมพันธ์กับความเข้มสีของข้าวนึ่งโดยใช้สเปกโทรสโกปีย่านมองเห็นและย่านใกล้อินฟราเรด
อนุพันธ์ เทอดวงศ์วรกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558 การตรวจวัดความเข้มข้นโดยวิธีวัดค่าความหนืดและโดยวิธีทางแสง
อิทธิพล พจนสัจ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง วิทยาเขตชุมพร พ.ศ. 2551 การกำหนดลักษณะของสีน้ำทิ้งโดยใช้ระบบค่าสีมันเซลล์ : กรณีศึกษาโรงงานย้อมผ้า
ทิวาวรรณ คงคาศรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557 เครื่องไตเตรทอัตโนมัติโดยใช้ตัวตรวจวัดแสง
นายสัตยา บุญรัตนชู มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557 เครื่องจำแนกสีและนับจำนวนโคโลนีโดยใช้การประมวลผลภาพ
รัตติกร วรากูลศิริพันธุ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558 การควบคุมพฤติกรรมการเปลี่ยนสีของพอลิไดอะเซทติลีนเวสิเคิลด้วยการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเพื่อประยุกต์ใช้ในเทคโนโลยีการตรวจวัด
รักชาติ ไตรผล มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555 การประยุกต์อุปกรณ์ตรวจวัดสีแบบแอลอีดีสำหรับประเมินความสามารถในการต้านออกซิเดชันโดยรวมด้วยวิธีรีดิวซ์เฟอร์ริก
สุมนมาลย์ จันทร์เอี่ยม มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2562 ผลของระบบอัจฉริยะอควาโปนิกส์ต่อคุณภาพน้ำ การเจริญเติบโตของผักสลัดและปลานิล เพื่อเป็นแนวทางเกษตรแบบผสมผสานอย่างยั่งยืน
พงศธร กองแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2565 การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสีผิวบริเวณใน-นอกร่มผ้าในเชิงปริมาณ กับการจำแนกสีผิวตามความไวแสงในคนไทย
ชญาดา ชัยบุตร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559 การวิเคราะห์สารสีผสมอาหารที่ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารโดยไม่ใช้เครื่องวัดสี
จิระศักดิ์ เกษร์สุวรรณ มหาวิทยาลัยสยาม พ.ศ. 2552