การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทย: กรณีศึกษาสังคมพหุวัฒนธรรมในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์หลักการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุ วัฒนธรรม ในตำาบลทำแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร 2) เพื่อวิเคราะห์ความสอดคล้องของหลักการ อยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม ตามหลักการของแต่ละศาสนา 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบและ วิธีการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม ที่เหมาะสำหรับสังคมไทยอย่างเป็นรูปธรรม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยได้ศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก จาภ ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นผู้ให้ข้อมูล จำนวน 12 รูป/คน โดยการวิเคราะห์ข้อมูลแบบอรรถาธิบายและ พรรณนาความ ผลการวิจัยพบว่า 1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์หลักการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม ในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ด้วยการสร้างความเข้าใจให้เกิดขึ้นกับประชาชนในตำบลท่าแร่ และ ยอมรับความแตกต่างในเรื่องของแนวคิด วัฒนธรรม ประเพณี และความแตกต่างทางด้านเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา และความเชื่อ 2) เพื่อวิเคราะห์ความสอดคล้องของหลักการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม ตามหลักการของแต่ละศาสนา คือการอยู่ร่วมกันของชุมชนขาวพุทธนั้น คือการรักษาศีล 5 พูดจาตาม หลักวาจาสุภาษิต ไม่สร้างความแตกแยกให้เกิดในชุมชน ทำตนให้เป็นประโยชน์ ชุมชนชาวคริสต์ ส่งเสริมให้มีการพัฒนาเปิดกว้างแต่ละชุมชนสู่สังคมอย่างเท่าเทียมกัน ให้ทุกคนในสังคมหันมาเข้า ใจความแตกต่าง และสนใจเรียนรู้ความแตกต่างกับความรู้ที่มีอยู่ 3) การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทย กรณีศึกษาสังคมพหุ วัฒนธรรมในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เพื่อนำเสนอรูปแบบและวิธีการอยู่ร่วมกันของ คนในสังคมพหุวัฒนธรรม ที่เหมาะสมสำหรับสังคมไทยอย่างเป็นรูปธรรม คือชุมชนชาวพุทธส่งเสริม เยาวชนและประชาชนที่อยู่ในเขตพื้นที่ ชุมชนชาวคริสต์ คือส่งเสริมการยอมรับในเรื่องความแตกต่าง ทางความคิด ตลอดจนมีทัศนคติที่ดีในการอยู่ร่วมกัน อันจะเป็นผลให้การอยู่ร่วมกันในชุมชนที่มีความหลากหลายอย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ