กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการควบคุมความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 และเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของสถิติทดสอบ สำหรับทดสอบความแตกต่างระหว่างอิทธิพลของทรีตเมนต์ สำหรับการวิเคราะห์แผนแบบทดลองสุ่มในบล็อกสมบูรณ์ โดยสถิติทดสอบประกอบด้วยสถิติทดสอบแบบพาราเมตริก 1 วิธีคือ สถิติทดสอบเอฟ (F) และสถิติทดสอบแบบนอนพาราเมตริก 5 วิธีคือสถิติทดสอบ Rank Transformation Procedure (FR) สถิติทดสอบ Winsorized Mean Procedure (FW) สถิติทดสอบ Modified Mean Approach (FM) สถิติทดสอบ Van der Waerden Normal – Scores (VDW) และสถิติทดสอบ Median Aligned Rank (MED) กำหนดให้ความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปรกติด้วยความแปรปรวนเท่ากับ 1, 5 และ 10 การแจกแจงไคกำลังสอง ด้วยองศาเสรีเท่ากับ 2, 5 และ 10 และการแจกแจงทีด้วยองศาเสรีเท่ากับ 5, 10 และ 20 จำลองข้อมูลโดยเทคนิคมอนติคาร์โล ทำซ้ำจำนวน 1,000 ครั้ง ในแต่ละกรณี ผลการวิจัยพบว่าเมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปรกติ สถิติทดสอบเอฟ มีความสามารถในการควบคุมความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ได้ดีที่สุด รองลงมาได้แก่ สถิติทดสอบ FR และ FW เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงไคกำลังสอง และการแจกแจงทีพบว่า สถิติทดสอบ FM สามารถควบคุมความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ได้ดีใกล้เคียงกับสถิติทดสอบเอฟ สำหรับอำนาจการทดสอบเมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปรกติสถิติทดสอบเอฟมีอำนาจการทดสอบสูงสุด เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงไคกำลังสอง และการแจกแจงทีสถิติทดสอบ FR มีค่าอำนาจการทดสอบสูงสุด อย่างไรก็ตามเมื่อองศาเสรีมากขึ้นสถิติทดสอบ FR มีค่าอำนาจการทดสอบใกล้เคียงกับสถิติทดสอบเอฟ นอกจากนี้พบว่าค่าอำนาจการทดสอบของสถิติทดสอบทั้ง 6 วิธีมีค่าสูงขึ้นเมื่อจำนวนทรีตเมนต์มากขึ้น