การพัฒนาแผ่นรองยืนป้องกันการเมื่อยล้าสำหรับการยืนเป็นเวลานานจากยางธรรมชาติ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีเป้าหมายในการพัฒนาแผ่นรองยืนป้องกันการเมื่อยล้าจากยางธรรมชาติสองชั้นความแข็ง โดยทำการปรับความแข็งของยางชั้นบนด้วยการปรับปริมาณสารตัวเติม และทำการปรับความแข็งของยางชั้นล่างด้วยการปรับปริมาณน้ำมัน ทำการเลือกสูตรยางที่เหมาะสมโดยพิจารณาจากสมบัติด้านการกระจายแรงจากนั้น ทำการศึกษารูปแบบของแผ่นรองยืนที่เหมาะสมด้วยการวิเคราะห์ด้วยไฟไนต์อิลิเมนต์ โดยพิจารณารูปแบบการกระจายความเค้น และการเสียรูปของแผ่นยางเป็นหลัก เปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ทางการค้าคู่เทียบ โดยทำการศึกษาสัดส่วนความหนาระหว่างยางชั้นบนและยางชั้นล่าง รวมถึงเปรียบเทียบลักษณะของยางชั้นล่างแบบเรียบและแบบตุ่ม จากนั้น ทำการขึ้นรูปผลิตภัณฑ์และนำไปทดลองใช้งานกับพนักงานสายการผลิตในโรงงานอุตสาหกรรม ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าแผ่นรองยืนที่พัฒนาขึ้นในโครงการ มีแนวโน้มในการป้องกันการเมื่อยล้าได้ดีกว่าแผ่นยางรองยืนทั่วไปที่มีระดับความแข็งหรือเนื้อวัสดุเดียว ทั้งแผ่นรองยืนที่เป็นยางตัน และ แผ่นรองยืนชนิดโฟม โดยพิจารณาจาก ค่าการกระจายแรงโดยวัดด้วยเซนเซอร์แรงดัน และค่าแรงดันออกซิเจนใต้ผิวหนังบริเวณน่อง เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยของแรงดัน (ซึ่งเป็นสมบัติของวัสดุ) ที่เปลี่ยนแปลงไปจากการไม่มีแผ่นรองยืน การทดลองนี้ยังชี้ให้เห็นว่าวัสดุที่มีความแข็งมากเกินไป มีการกระจายแรงที่ไม่ดีรวมถึงมีแนวโน้มให้ความไม่สบายในการยืน ในขณะที่ยางที่มีความนิ่มมากอย่างยางโฟม แม้จะให้การกระจายแรงสูงสุดแต่กลับพบว่าให้ความสบายในการยืน (แรงดันออกซิเจน) ค่อนข้างต่ำ ทั้งนี้อาจเกิดจากความไม่เสถียรในการยืน