กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยนี้มีเป้าหมายในการพัฒนาแผ่นรองยืนป้องกันการเมื่อยล้าจากยางธรรมชาติสองชั้นความแข็ง โดยทำการปรับความแข็งของยางชั้นบนด้วยการปรับปริมาณสารตัวเติม และทำการปรับความแข็งของยางชั้นล่างด้วยการปรับปริมาณน้ำมัน ทำการเลือกสูตรยางที่เหมาะสมโดยพิจารณาจากสมบัติด้านการกระจายแรงจากนั้น ทำการศึกษารูปแบบของแผ่นรองยืนที่เหมาะสมด้วยการวิเคราะห์ด้วยไฟไนต์อิลิเมนต์ โดยพิจารณารูปแบบการกระจายความเค้น และการเสียรูปของแผ่นยางเป็นหลัก เปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ทางการค้าคู่เทียบ โดยทำการศึกษาสัดส่วนความหนาระหว่างยางชั้นบนและยางชั้นล่าง รวมถึงเปรียบเทียบลักษณะของยางชั้นล่างแบบเรียบและแบบตุ่ม จากนั้น ทำการขึ้นรูปผลิตภัณฑ์และนำไปทดลองใช้งานกับพนักงานสายการผลิตในโรงงานอุตสาหกรรม ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าแผ่นรองยืนที่พัฒนาขึ้นในโครงการ มีแนวโน้มในการป้องกันการเมื่อยล้าได้ดีกว่าแผ่นยางรองยืนทั่วไปที่มีระดับความแข็งหรือเนื้อวัสดุเดียว ทั้งแผ่นรองยืนที่เป็นยางตัน และ แผ่นรองยืนชนิดโฟม โดยพิจารณาจาก ค่าการกระจายแรงโดยวัดด้วยเซนเซอร์แรงดัน และค่าแรงดันออกซิเจนใต้ผิวหนังบริเวณน่อง เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยของแรงดัน (ซึ่งเป็นสมบัติของวัสดุ) ที่เปลี่ยนแปลงไปจากการไม่มีแผ่นรองยืน การทดลองนี้ยังชี้ให้เห็นว่าวัสดุที่มีความแข็งมากเกินไป มีการกระจายแรงที่ไม่ดีรวมถึงมีแนวโน้มให้ความไม่สบายในการยืน ในขณะที่ยางที่มีความนิ่มมากอย่างยางโฟม แม้จะให้การกระจายแรงสูงสุดแต่กลับพบว่าให้ความสบายในการยืน (แรงดันออกซิเจน) ค่อนข้างต่ำ ทั้งนี้อาจเกิดจากความไม่เสถียรในการยืน