การปรับปรุงสมบัติความคงที่ของยางธรรมชาติด้วยเอนไซม์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เน้นศึกษาการปรับปรุงสมบัติความคงที่ของยางธรรมชาติด้วยเอนไซม์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการใหม่ในการยับยั้งการแข็งตัวของยางธรรมชาติ ในระหว่างการเก็บ (storage hardening) โดยการใช้เอนไซม์ไลเปส ซึ่งในงานวิจัยนี้ได้เตรียมยางธรรมชาติที่ผ่านการกำจัดไขมันด้วยเอนไซม์ไลเปส (L-NR) โดยนำน้ำยางธรรมชาติ (FNR) ทำปฏิกิริยากับเอนไซม์ไลเปส 3 ชนิด ได้แก่ เอนไซม์ไลเปสจาก porcine pancrease Condido rueoso และ Condida lipolvtico เพื่อวิเคราะห์สภาวะที่เหมาะสม ได้แก่ ปริมาณเอนไซมโลเปส อุณหภูมิและระยะเวลาการทำปฏิกิริยาต่อการกำจัดไขมัน ปริมาณไขมัน ปริมาณเจล และความหนีดของยาง L-NR ถูกวิเคราะห์โดยใช้เครื่องฟเรียร์ทรานฟอร์มอินฟราเรดสเปกโตรมิเตอร์ (FTIR) เทคนิค solubility test และเครื่องวัดความหนึดมูนนี่ ตามลำดับ นอกจากนี้พฤติกรรมการแข็งขึ้นในระหว่างการเก็บยาง ถูกตรวจสอบโดยการทดสอบการเพิ่มความแข็งระหว่างการเก็บภายใต้สภาวะเร่งด้วยฟอสฟอรัสเพนทอกไซด์ พฤติกรรมการผสมและสมบัติเชิงกลของยาง L-NR ถูกตรวจสอบด้วยเครื่องวัดสมบัติการไหลแบบพลวัติ (RPA) และเครื่องทดสอบแรงดึง ตามลำดับ จากผลการทดลอง พบว่าปริมาณเอสเทอร์ ปริมาณเจล และความหนีดมูนนีลดลงหลังจากการทำปฏิกิริยาด้วยเอนไซม์ไลเปส ยิ่งไปกว่านั้นการทำปฏิกิริยาด้วยไลเปสยังมีบทบาทสำคัญต่อการยับยั้งการเกิดstorage hardening ในยางธรรมชาติ นอกจากนี้พฤติกรรมการผสมและสมบัติเชิงกลของยาง LINR ยังมีค่าใกล้เคียงกันกับยางธรรมชาติและยางธรรมชาติความหนืดคงที่อีกด้วย