รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557
ความน่าเชื่อถือของผลการวิเคราะห์ด้วยสถิติ Wilcoxon Signed Rank เมื่อคำนึงถึงข้อกำหนดเบื้องต้น จากโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS และ MINITAB
อุมาพร จันทศร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
สถิติทดสอบวิลคอกซัน – แมนวิทนีย์ (WMW) สามารถใช้ทดสอบถึงความเท่ากันของ ค่ากลางจากประชากร 2 กลุ่มที่เป็นอิสระกัน มีข้อกาหนดเบื้องต้นที่สาคัญคือ ประชากรทั้งสองกลุ่มนั้นต้องมาจากการแจกแจงเดียวกันนั้น แต่ผู้นาไปใช้มักละเลยถึงข้อกาหนดนี้ ดังนั้นวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ เพื่อหาผลสรุปว่าโปรแกรม SPSS และ MINITAB ได้คานึงถึงข้อกาหนดดังกล่าวหรือไม่
ข้อมูลสาหรับการศึกษาครั้งนี้ได้โดยวิธีการจาลองด้วยวิธีมอนติคาร์โล เมื่อกาหนดให้ประชากรมีการแจกแจงเหมือนกันและต่างกัน และกาหนดให้มีค่ากลางเท่ากันและต่างกัน จากการทดลองสุ่มตัวอย่าง 1,000 ชุดจากแต่ละประชากรที่กาหนดให้ เมื่อกาหนดขนาดตัวอย่างจากสองประชากร, n1 – n2 ด้วยขนาด 10 – 10, 10 – 20 และ10 – 30 และใช้ระดับนัยสาคัญในทดสอบคือ 0.05 และ 0.10 ทาการเปรียบเทียบค่าระดับนัยสาคัญที่แท้จริง (Empirical ?) และอานาจการทดสอบที่แท้จริง (Empirical power) ที่ได้จากสถิติ WMW จากโปรแกรม SPSS และ MINITAB
การศึกษาพบว่าสถิติ WMW สามารถควบคุมค่าความน่าจะเป็นของความคลาดเคลื่อนชนิดที่ 1ตามเกณฑ์ของ Cochran และ Bradley ได้เฉพาะกรณีที่สองประชากรมีการแจกแจงเหมือนกัน ในเกือบทุกรูปแบบของการศึกษา โดย MINITAB จะให้ค่าต่ากว่า SPSS ที่ทุกระดับนัยสาคัญที่กาหนด และทุกรูปแบบของ n1 – n2 แต่ในกรณีการแจกแจงต่างกันในทุกกรณีจะไม่สามารถควบคุมค่าความน่าจะเป็นของความคลาดเคลื่อนชนิดที่ 1 ได้เลยส่วนอานาจการทดสอบที่แท้จริง พบว่าส่วนใหญ่มีค่าสูงเข้าใกล้ค่า 1 ทั้งในกรณีการแจกแจงเหมือนกันหรือต่างกัน โดย SPSS ให้ค่ามากกว่า MINITAB เล็กน้อย
คำสำคัญ
MinitabSPSSWilcoxon – Mann – Whitney TestAssessment of the Identical Distribution Assumption
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ความน่าเชื่อถือของสถิติทดสอบโคลโมโกรอฟ-สเมอร์นอฟสำหรับ 1 กลุ่มตัวอย่าง จากโปรแกรมสาเร็จรูปทางสถิติ SPSS
กนกวรรณ อัคคไพบูลย์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557 การแจกแจงของสถิติทดสอบวิลคอกซันชนิดอันดับที่มีเครื่องหมายกำกับและผลวิเคราะห์จากโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ SPSS
อุมาพร จันทศร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2551 โปรแกรมวิเคราะห์ค่ากลางของสองประชากรที่เป็นอิสระกันด้วยสถิติทดสอบแบบไม่ใช้พารามิเตอร์ เมื่อประชากรมีการแจกแจงที่เหมือนกันและแตกต่างกัน
นางอุมาพร จันทศร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2552 การเปรียบเทียบสถิติทดสอบความเท่ากันของเมทริกซ์ความแปรปรวนร่วมสองประชากรสำหรับข้อมูลที่มีมิติสูง
เสาวภา ชัยพิทักษ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561 ความแกร่งและอำนาจการทดสอบของสถิติอิงพารามิเตอร์และสถิติไม่อิงพารามิเตอร์ในการทดสอบความแตกต่างของค่ากลางระหว่างประชากรสองกลุ่ม สำหรับข้อมูลแบบลิเคิร์ท 5 ระดับ
มนตรี สังข์ทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2557 การเปรียบเทียบผลการทดสอบการแจกแจงปกติด้วยสถิติทดสอบจากโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ SPSS
อุมาพร จันทศร คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2551 การเปรียบเทียบสถิติทดสอบเมื่อประชากร 2 กลุ่มไม่เป็นอิสระกัน
กัลยา บุญหล้า มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2561 วามแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน
สุชาดา บวรกิติวงศ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560 การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวสถิติทดสอบสำหรับการทดสอบความแตกต่างของค่ากลางระหว่างประชากร 2 กลุ่ม ที่อิสระกัน
วรางคณา เรียนสุทธิ์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2560 การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสถิติทดสอบเอฟ สถิติทดสอบของบาร์ตเลต และสถิติทดสอบของเลวีน สำหรับทดสอบความเท่ากันของ ความแปรปรวน ในกรณี 2 ประชากร โดยใช้โปรแกรมอาร์
กษิภัท โชติกรวรกุล สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559