Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

การสร้างสรรค์ผลงานมาจากอัตลักษณ์ทางดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย

อดิวัชร์ พนาพงศ์ไพศาล มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การสร้างสรรค์ผลงานมาจากอัตลักษณ์ทางดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา บริบททางดนตรีในสังคมวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ อัตลักษณ์ทางดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ และการสร้างผลงานเพลงจากอัตลักษณ์ทางดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จากประชากรที่เป็นนักดนตรีของชาติพันธุ์กลุ่มต่าง ๆ และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในองค์กรการปกครอง โดยมีเครื่องมือการวิจัยได้แก่ แบบสังเกต และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก และมีการวิเคราะห์ข้อมูลบริบทโดยทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาด้านดนตรี ผลการศึกษาพบว่าบริบททางดนตรีในสังคมวัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ชาติพันธุ์ที่มีการใช้ดนตรีในชีวิตประจำวัน ได้แก่ ดาราอั้ง ลาหู่ ลัวะ อาข่า ไทลื้อ ไทยวน ไทใหญ่ ไทเขิน ชาติพันธุ์ที่มีการใช้ดนตรีประกอบกิจกรรมการท่องเที่ยว ได้แก่ ไตหย่า อาข่า ไทใหญ่ ไทเขิน ชาติติพันธุ์ที่ปัจจุบันไม่มีมิกิจกรรมดนตรีชาติพันธุ์ ได้แก่ จีนยูนนาน ไม่มีการใช้ เครื่องดนตรีมีหลากหลายประเภทได้แก่ เครื่องดีด เครื่องสี เครื่องเป่า เครื่องดนตรีประโคม เครื่องดนตรีเป็นวัสดุจากธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ น้ำเต้า และหนังสัตว์ เป็นต้น เครื่องดนตรีบางชนิดมีการพัฒนาเข้ากับปัจจุบัน เช่น ซึ่งมีการใช้สายกีต้าร์แทนการใช้สายเบรกรถจักรยาน เป็นต้น วงดนตรีมีลักษณะเป็นวงดนตรีประโคม และวงดนตรีบรรเลง บทเพลงมีทั้งเพลงร้องและเพลงบรรเลง อัตลักษณ์ทางดนตรีของชาติพันธุ์พบมีการใช้กลุ่มเสียงจากบันไดเสียงเพนตาโทนิก ทุกบทเพลงมีการใช้เสียงหลักในบทเพลง ซึ่งเป็นการย้ำโน้ตเสียงเดิมบ่อยครั้งในแต่ละประโยคเพลง ทำนองเพลงชาติพันธุ์ส่วนมากมีรูปแบบประโยคเพลงเป็นแบบอปกติ มีการแปรทำนองบ่อยครั้งเพื่อให้สัมพันธ์กับคำร้องหรือบางครั้งเป็นการเพิ่มความน่าสนใจให้กับบทเพลง ทิศทางของทำนองมีมีทั้งทิศทางขึ้น ทิศทางลง และทิศทางสลับไปมา จังหวะมีอัตราจังหวะที่หลากหลาย พบอัตราจังหวะลักในบางบทเพลง ผลงานเพลงที่ได้จากอัตลักษณ์ทางดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ ชื่อชุดเพลงคือ “9 Ethics folk song” มีจำนวนทั้งหมด 9 บทเพลง ได้แก่ ดาราอั้ง ไตหย่า ลาหู่ ลัวะ อาข่า ไทใหญ่ ไทลื้อ ไทยวน ไทเขิน ซึ่งเป็นการเรียบเรียงเสียงประสานสำหรับวงเครื่องลมทองเหลืองและเครื่องกระทบ โดยเป็นการนำวัตถุดิบหลักจากอัตลักษณ์ทางดนตรีที่โดดเด่นของแต่กลุ่มชาติพันธุ์ผสมผสานกับการเรียบเรียงเสียงประสานแบบดนตรีตะวันตก

คำสำคัญ

กลุ่มชาติพันธุ์การสร้างสรรค์Creationอัตลักษณ์ทางดนตรีEthic GroupsMusical Identity

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การจัดการความรู้ทางดนตรีเชิงชาติพันธุ์เพื่อสร้างอัตลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดพิจิตร

ประยูร ลิ้มสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2560

องค์ความรู้ จิตสำนึกรักษ์ และกระบวนการสืบทอดภูมิปัญญาด้านดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2559

การสร้างสรรค์ผลงานการประพันธ์เพลงจากวรรณกรรมพื้นบ้านอีสานสำหรับวงดุริยางค์เครื่องลมตอบสนองการเผยแพร่วัฒนธรรมในสังคมพหุวัฒนาธรรม

อัครวัตร เชื่อมกลาง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

องค์ความรู้ จิตสำนึกรักษ์ และกระบวนการสืบทอดภูมิปัญญาด้านดนตรี ของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2562

การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมดนตรีพื้นบ้านโดยใช้ชุมชนเป็นฐานของการเรียนรู้

ภิญโญ ภู่เทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2558

ทบทวนและประมวลองค์ความรู้เรื่อง "ดนตรีในมิติวัฒนธรรม"

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2552

การพัฒนาทุนทางวัฒนธรรมดนตรีพื้นบ้านเพื่อการประดิษฐ์สร้างดนตรีเพื่อการผ่อนคลาย

สุชาติ แสงทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2559

องค์ความรู้ภูมิปัญญาด้านดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ขมุในจังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2562

แนวทางการฟื้นฟูวัฒนธรรมดนตรีชาติพันธุ์ไทลือ ตำบลสะเมิงใต้ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่

พรสวรรค์ จันทะวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การสร้างสรรค์นวัตกรรมการเรียนรู้ดนตรี โดยใช้บทเพลงสำเนียงพื้นบ้านอีสาน

ธนวัฒน์ บุตรทองทิม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564