รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การวิเคราะห์ปริมาณสารเปอร์คลอเรตในผักและผลไม้ในจังหวัดเชียงราย
ธนียา หาวิเศษ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
สารเปอร์คลอเรตเป็นสารปนเปื้อนที่พบได้ในธรรมชาติ การได้รับเปอร์คลอเรตในปริมาณสูงมีผลต่อการดูดซึมไอโอดีนของร่างกายและมีผลกระทบต่อการผลิตฮอร์โมนจากต่อมไทรอยด์ ในสหรัฐอเมริกา จีน เกาหลี ใต้หวันและหลายๆประเทศมีการวิเคราะห์หาปริมาณเปอร์คลอเรตในดิน น้ำ อากาศและในอาหารและมีการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อกำจัดหรือลดปริมาณของเปอร์คลอเรตให้น้อยลง อย่างไรก็ตามการวิเคราะห์ปริมาณเปอร์คลอเรตในเมืองไทยยังไม่มีรายงาน งานวิจัยนี้ได้วิเคราะห์ปริมาณเปอร์คลอเรตในข้าว ข้าวโพด ผักและผลไม้ในจังหวัดเชียงรายจำนวน 71 ตัวอย่างโดยใช้ตัววัดแบบเมมเบรน (Perchlorate ISE) โดยเก็บตัวอย่างผักและผลไม้ในตลาดท้องถิ่นของอำเภอเมืองและอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงรายในช่วงเดือนมกราคม 2560 ถึงเดือนพฤษภาคม 2561 ค่าเฉลี่ยของปริมาณเปอร์คลอเรตที่พบในกะหล่ำปลี ผักกาดขาว ผักกาดฮ่องเต้ คะน้า ผักกาดกวางตุ้ง ข้าว และข้าวโพด คือ 3.44 +- 1.73, 3.77 +- 1.92, 10.95 +- 5.83, 7.41 +- 4.41, 2.35 +- 0.93, 1.36 +- 0.71, 1.55 +- 0.62 mg/kg (มิลลิกรัมเปอร์คลอเรตต่อน้ำหนักสดที่กินได้ของพืช) ตามลำดับ ส่วนถั่วฝักยาวมีค่าเปอร์คลอเรตน้อยกว่าที่เครื่องวัดสามารถวัดได้ (น้อยกว่า 0.3 mg/kg) สำหรับในผลไม้ค่าเฉลี่ยของปริมาณเปอร์คลอเรตที่พบคือ 5.82. +- 1.25, 1.61 +- 0.04, 1.71 +- 0.16, 3.33 +- 0.99, 1.58 +- 0.08, 1.69 +- 0.07, 2.01 +- 0.11 mg/kg ในลำไย เงาะ สัปปะรด แตงโม ฝรั่ง ลิ้นจี่ และองุ่น (เขียว) ตามลำดับ ซึ่งค่าที่พบเหล่านี้สูงกว่าค่าที่พบในผักและผลไม้ในประเทศอื่นๆ
คำสำคัญ
Fruitผลไม้IodineThyroidไอโอดีนPerchlorateไทรอยด์เปอร์คลอเรตLiquid chromatography–mass spectrometryลิควิดโครมาโทกราฟี-แมสสเปกโทรเมตรี
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพจากการบริโภคผักประเภทใบ ที่มีการปนเปื้อนสารตะกั่วและแคดเมียม: กรณีศึกษาเขตภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย
ปิยะดา วชิระวงศกร มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2558 การวิเคราะห์ปัจจัยและจัดกลุ่มการเลือกบริโภคผักปลอดสารพิษของผู้บริโภคจังหวัดนครปฐม
พสชนันท์ บุญช่วย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2561 การพัฒนาวิธีการตรวจสอบสารพิษตกค้างในผักสดแบบรวดเร็วด้วยเทคนิค สเปกโตรสโคปีอินฟราเรดย่านใกล้: กรณีศึกษาในถั่วฝักยาว
ปราโมทย์ คูวิจิตรจารุ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558 การวิเคราะห์ปริมาณสารออกฤทธิ์ในผลไม้ท้องถิ่นที่สำคัญของประเทศไทย
เฉลิมชัย วงษ์อารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554 การวิเคราะห์หาปริมาณสเตอรอลและสตานอลในธัญญพืชที่ปลูกในประเทศไทย
ชัยสิทธิ์ สิทธิเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2558 การตรวจวัดปริมาณกัมตภาพจำเพาะของนิวไคลด์รังสีธรรมชาติ (40K, 226Ra และ232Th) และที่มนุษย์สร้างขึ้น (137Cs) ในอาหารประเภทผัก และน้ำดื่มจากบริเวณเขตเทศบาลนครสงขลาและเทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาโดยใช้เทคนิคแกมมาสเปกโตรเมตรี
อัฏฐชัย ถาวรสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2556 การศึกษาปริมาณสเตอรอลในข้าวหอมมะลิ 105 ของจังหวัดฉะเชิงเทราสู่การพัฒนาโภชนเกษตรภัณฑ์
เพ็ญศรี ปักกะสีนัง มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ พ.ศ. 2561 การศึกษาเปรียบเทียบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์เพิ่มการผลิตไนตริกออกไซด์ของแตงโมบางสายพันธ์ุที่ปลูกในประเทศไทย
สุพัตรา ทองทา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560 การตรวจสอบสารเคมีตกค้างกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟตและคาร์บาเมตในผักสด ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและประสิทธิภาพในการล้างผักต่อสารเคมีตกค้างในผักคะน้า
ปรียานุช เพียนเลี้ยงชีพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2563 การศึกษากระบวนการผลิตผักปลอดสารพิษและสิ่งปนเปื้อนของเกษตรกร ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
ปราณีต จิระสุทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2554