การประเมินความเสี่ยงด้านสุขภาพจากการบริโภคผักที่ปนเปื้อนโลหะหนักที่จำหน่ายในตลาดสด: กรณีศึกษาเขตภาคเหนือของประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการปนเปื้อนโลหะหนัก ความเสี่ยงต่อสุขภาพ และความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งจากการบริโภคผัก โดยการวิเคราะห์หาปริมาณโลหะหนัก ได้แก่ ตะกั่ว แคดเมียม สังกะสี ทองแดง และเหล็ก ในผัก 5 ประเภท คือ ผักประเภทกินราก/หัว ได้แก่ แครอท หัวไชเท้า หอมหัวใหญ่ และมันฝรั่ง ผักประเภทกินลาต้น ได้แก่ ผักบุ้งจีน ต้นหอม และหน่อไม้ฝรั่ง ผักประเภทกินใบ ได้แก่ คะน้า กะหล่าปลี กวางตุ้ง ผักกาดหอม และผักชีฝรั่ง ผักประเภทกินดอก ได้แก่ กะหล่าดอก และบร็อคโคลี่ รวมถึงผักประเภทกินผล ได้แก่ มะเขือเทศ แตงกวา มะเขือเปราะ ข้าวโพดฝักอ่อน ถั่วลันเตา และถั่วฝักยาว ที่จาหน่ายที่ตลาดสดในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทยด้วยเครื่องอะตอมมิกแอพซอปชันสเปกโตรโฟโตมิเตอร์ สาหรับการประเมินหาค่าความเสี่ยงจะใช้ข้อมูลการปนเปื้อนของโลหะหนักและข้อมูลการบริโภคของประชาชนในพื้นที่จานวน 425 คน ผลการศึกษา พบว่าความเข้มของทองแดง สังกะสี และเหล็ก มีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 1.12-6.80, 11.93-25.35 และ 14.19-103.39 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม น้าหนักแห้ง ซึ่งอยู่ภายใต้เกณฑ์มาตรฐานมาตรฐานอาหารสากลของ Codex และค่ามาตรฐานของสถาบันอาหารไทย ในขณะที่การปนเปื้อนของตะกั่วและแคดเมียมในผักซึ่งมีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 1.50-4.90 และ 0.17-2.89 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม น้าหนักแห้ง นั้นมีค่าเกินเกณฑ์มาตรฐานดังกล่าวที่กาหนดไว้ เมื่อพิจารณาความเสี่ยงต่อสุขภาพของประชาชนในเขตภาคเหนือจากการบริโภคผักที่มีสารโลหะหนักปนเปื้อนจากค่าความเสี่ยงรวมของผักที่มีการปนเปื้อนโลหะหนักทั้งหมด ก็จะพบว่าการบริโภคผักเกือบทุกชนิดของประชาชนในเขตภาคเหนืออยู่ในภาวะที่ไม่ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพหรืออยู่ในระดับที่ปลอดภัยโดยมีค่าอยู่ในช่วง 0.0532-1.1755 ยกเว้นการบริโภคผักคะน้าที่มีค่าความเสี่ยงรวมถึง 1.1755 (ค่าความเสี่ยงรวมที่ปลอดภัยต้องไม่เกิน 1) สาหรับการประเมินความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งของประชาชน พบว่าการบริโภคผักเกือบทั้งหมดมีค่าความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งเฉลี่ยเกินค่าที่ยอมรับได้ที่กาหนดให้มีค่าไม่เกิน0.0001 ยกเว้นเพียงการบริโภคต้นหอม โดยการบริโภคผักคะน้าสามารถก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพจากการปนเปื้อนของโลหะหนักเหล่านี้ และก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งจากแคดเมียมมากที่สุดอีกด้วย