การวิเคราะห์วิตามินในข้าวพันธุ์พื้นเมืองในชุมชนริมฝั่งแม่นำ้โขงตอนกลางของประเทศไทยและ สปป.ลาว : กรณีศึกษาอำเภอเชียงคาน และเมืองชะนะคาม แขวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณวิตามินในข้าวพันธุ์พื้นเมือง จ้านวน 40 สายพันธุ์โดยเก็บตัวอย่างข้าวจากอ้าเภอเชียงคาน จังหวัดเลยและเมืองชะนะคาม แขวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว ที่เก็บในฤดูกาลเก็บเกี่ยว พ.ศ. 2560 การวิเคราะห์หาปริมาณวิตามินท้าได้โดยการน้าตัวอย่างสกัดมาวิเคราะห์ด้วยเทคนิค HPLC จากผลการวิเคราะห์พบว่าปริมาณบีต้า-แคโรทีน ไธอะมีน ไนอะซินและไพริด็อกซิน มากที่สุดในข้าวเหนียวด้าลืมผัวซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.31?0.02, 0.08?0.05, 5.02?0.05 และ 1.12?0.02 กรัม/ 100 กรัม ตามล้าดับ ส้าหรับการวิเคราะห์แอลฟา-โทโคฟีรอลมีปริมาณสูงสุดในข้าวเตยแดง มีค่าอยู่ที่ 1.31?0.02 กรัม/ 100 กรัม ในขณะที่ไม่แอลฟา-โทโคฟีรอลในข้าว 450 ที่เก็บจากเมืองชะนะคาม แขวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว ส่วนการวิเคราะห์หาปริมาณไรโบฟลาวินพบว่ามีค่าสูงสุดในข้าวก่้า (ไร่) ที่เก็บจากอ้าเภอเชียงคาน จังหวัดเลย มีค่าเท่ากับ 0.08?0.05 และ 0.06?0.01 กรัม/ 100 กรัม ตามล้าดับ ผลการวิเคราะห์หาค่าร้อยละการกลับคืนในการวิเคราะห์หาปริมาณวิตามินมีค่าอยู่ในช่วง 94.37-97.89 % ข้อมูลที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้ถือเป็นข้อมูลพื้นฐานในการเลือกบริโภค ส่งเสริมการเพาะปลูกและอนุรักษ์ข้าวพันธุ์พื้นเมือง รวมทั้งสามารถน้าไปพัฒนาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น ขนมและเครื่องส้าอางหรืออื่น ๆ ได้ในอนาคต

คำสำคัญ