แบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทราเพื่อรองรับประชาคมอาเซียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์แบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน 2) ประเมินทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน 3) สร้างแบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน และ 4) ศึกษาผลการใช้แบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน กลุ่มตัวอย่าง ในขั้นประเมินทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน ได้กลุ่มตัวอย่าง 169 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย โดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างใช้ตารางเครซี่และมอร์แกน ขั้นการสร้างแบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน ได้กลุ่มตัวอย่าง 30 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง จากผู้เข้ารับการประเมินที่ไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินและยินดีเข้าร่วมรับการพัฒนา ขั้นการใช้แบบพัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนจาก 7 โรงเรียน รวมนักเรียน 210 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับตามเกณฑ์ของลิเคิร์ท (ร่าง) แบบการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน แบบประเมินทักษะด้านการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน แบบพัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษ สำหรับใช้ในการจัดการเรียนการสอน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบการพัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน เป็นแบบที่ใช้สำหรับพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษด้านการฟังและการพูดเพื่อใช้ในการพัฒนาคุณลักษณะของครูผู้สอนภาษาอังกฤษชั้นประถมปีที่ 6 ที่ไม่จบวิชาเอกภาษาอังกฤษ โดยใช้หลักการและฝึกปฏิบัติร่วมกันกับการใช้แบบฝึก 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน ก่อนและหลังการพัฒนาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สอดคล้องกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3) แบบการพัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของครูประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน เพื่อใช้สอนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เป็นแบบที่ใช้สำหรับพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษด้านการฟังและการพูด โดยใช้หลักการและฝึกปฏิบัติร่วมกันกับการใช้แบบฝึก 4) ผลการใช้แบบการพัฒนาทักษะกับนักเรียนในจังหวัดฉะเชิงเทรา ก่อนการใช้อยู่ในระดับปานกลาง หลังการใช้อยู่ในระดับมาก 5) ผลการเปรียบเทียบทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในจังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับประชาคมอาเซียน ก่อนและหลังการพัฒนาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สอดคล้องกับสมมติฐานที่ตั้งไว้

คำสำคัญ