กลยุทธ์ในการจัดการคุณภาพน้ำผิวดินเพื่อการอุโภค บริโภคอย่างยั่งยืน ในเขตอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องความต้องการของชุมชนในการจัดการคุณภาพน้ําผิวดินเพื่อการอุปโภค และบริโภคอย่างยั่งยืน ในเขตอําเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการจัดการคุณภาพน้ำผิวดินในเขตอําเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม และเพื่อศึกษาความต้องการของชุมชนที่เหมาะสม และสามารถนําไปปฏิบัติได้จริง ต่อการจัดการคุณภาพน้ำผิวดินในเขตอําเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดย ทําการเก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มตัวอย่างครัวเรือนอําเภออัมพวา จํานวน 400 กลุ่มตัวอย่าง โดยวิเคราะห์จากแบบสอบถาม และการประชุมกลุ่มย่อย การสัมภาษณ์ ผลการศึกษาพบว่า 1.ปัญหาการใช้น้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.33 สภาพปัญหาการใช้น้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.98 ปัญหาของชุมชนอยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.42 ปัญหาการจัดการน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.20 ปัญหาที่เกิดความต้องการใช้น้ำอยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.56 ปัญหาอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อการใช้น้ำอุปโภค และบริโภคอยู่ในระดับปานกลางมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.51 ระดับความต้องการของชุมชนในการจัดการคุณภาพน้ำผิวดิน เพื่อการอุปโภคบริโภค ในภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.02 ความต้องการของชุมชนต่อการแก้ปัญหาการใช้น้ำอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.94 ความต้องการของชุมชนต่อการจัดการคุณภาพน้ำอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.23 ความต้องการของชุมชนต่อการสร้างองค์ความรู้อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.97 ความต้องการของชุมชนด้านการมีส่วนร่วมรู้อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.56 ความต้องการของชุมชนด้านการบริหารจัดการแหล่งน้ำรู้อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.91

คำสำคัญ