รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งโดยสารสกัดจากพืชสมุนไพรบางชนิด จากป่าชุมชนโนนใหญ่ อ.โพธิ์ศรีสุวรรณ จ.ศรีสะเกษ
พัชรวรรณ สิทธิศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อตรวจลอบความเป็นพิษธกากาสกัดจากพียนไพร
ในเขตบำชุมชนโนนใหญ่ อ.โพธิ์ศรีสุวรรณ จ.ศรีสะเกษ ต่อเซลล์มะเร็งดับ (HepG2) มะเร็งเม็ดเลือด
ขาว (Jurkat) และมะเร็งเต้านม (MCF-7) ใบเขื่องน้อย (SL) หัวใจทศกัณฐ์ (HK) และหางไหล (DE) ถูก
เก็บและนำมาสกัดด้วยน้ำเพื่อให้ได้สารสกัดจากใบ SL (SLE) สารสกัดจากใบ HK (HKE) และสาร
สกัดจากใบ DE (DEE) ตามลำดับ ดังนั้นสารสกัดหยาบเหล่านี้จะถูกนำมาค้นหาปริมาณรวมของสาร
กลุ่มฟืนอลิก (TPC) ฟลาโวนอย์ (TFC) ฤทธิ์ด้านอนุมูลอิสระทั้งด้วยวิธี FRAP และ DPPH รวมถึงการ
ทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งด้วย ผลการศึกษาได้แสดงให้เห็นว่า DEE มีทั้ง TPC (303.06
mgGAE/g), TFC (157.21 mgCAE/g) และฤทธิ์ด้านอนุมูลอิสระทั้งวิธี FRAP (354.84 mgTREA/g) และ
DPPH (ICso = 215.98 pg/mL) ดีกว่า SLE และ HKE อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ DEE ยังก่อให้เกิด
ความเป็นพิษกับเซลล์มะเร็ง HepG2, Jurkot และ MCF-7 ได้มากกว่า SLE และ HKE
นอกเหนือไปจากนี้ยังพบว่า DEE ก่อให้เกิดความเป็นพิษในเซลล์มะเร็ง Jurkot (ICan = 198.09
pg/ml.) ได้มากว่าเซลล์มะเร็ง MCF-7 (ICo = 424.23 pg/ml)) และ HepG2 (ICso = 761.23 g/mL)
ตามลำดับ การศึกษาครั้งนี้จึงบ่งบอกว่า DEE แสดงความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งทั้ง 3 ชนิด ได้ดีที่สุด
ดังนั้นเป็นไปได้ว่าในธนาคตอาจะถูกนำมาพัฒนาเป็นยารักษาโรคมะเร็งได้
คำสำคัญ
CancerCytotoxicityพืชสมุนไพรMedicinal plantมะเร็งพิษต่อเซลล์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาสารออกฤทธิ์ในเม่าหลวงต่อกลไกการตายของเซลล์มะเร็ง
รัชฎาวรรณ อรรคนิมาตย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2563 การศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ฤทธิ์ต้านเซลล์มะเร็ง และความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติของน้ำหมักชีวภาพจากสมุนไพรไทย
วรินทร รักษ์ศิริวณิช มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557 เชื้อราที่อยู่ในพืชป่าและความเป็นพิษของสารจากเชื้อราและพืชต่อเซลล์มะเร็ง
สุรีลักษณ์ รอดทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2558 ฤทธิ์ต้านมะเร็งของสารสกัดหยาบจากพืชวงศ์กระดังงาต่อเซลล์เชื้อสายมะเร็งบางชนิดในมนุษย์
ภัทรพล ลีธนัชอุดม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 โครงการ การสกัดแยกและพิสูจน์ทราบสารต้นแบบที่มีฤทธิ์ทางยาสำหรับการรักษามะเร็งจากราที่ได้จากพืชป่าชายเลนไทย
ขนิษฐา พุดหอม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558 การศึกษาคุณค่าของสารสกัดสมุนไพรจากพืชในพื้นที่ อ.น้ำพอง ต่อการป้องกันโรคมะเร็ง ในโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
นาถธิดา วีระปรียากูร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่บ พ.ศ. 2553 สารสกัดจากติ้วเกลี้ยงที่แสดงความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง
ธเนศวร นวลใย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2557 ฤทธิ์ต้านมะเร็งและความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติของสารสกัดและผลิตภัณฑ์ทันสมัยของพืชในวงศ์ Zingiberaceae
ทรงยศ อนุชปรีดา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2564 ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งและการเกาะติดเซลล์มะเร็ง ของสมุนไพรบางชนิดในวงศ์รูตาซิอี
บุษบัน ศิริธัญญาลักษณ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 ความเป็นพิษของสารสกัดตะไคร้ต้นต่อเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวเพาะเลี้ยง
สุรีย์พร หอมวิเศษวงศา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2558