รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
การศึกษาผลงานศิลปะร่วมสมัยประเภทสื่อประสมจากวัฒนธรรมอีสาน
อลงกต เพชรศรีสุก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง การศึกษาผลงานศิลปะร่วมสมัยประเภทสื่อประสมจากวัฒนธรรมอีสาน นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาคุณค่าของวัฒนธรรมอีสานมาแต่ดั้งเดิมที่ปรากฏเป็นส่วนประกอบสำคัญในพลวัตของการสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัยประเภทสื่อประสมในยุคปัจจุบัน 2)วิเคราะห์รูปแบบการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะร่วมสมัยประเภทสื่อประสมที่ได้รับอิทธิพลหรือแนวคิดจากวัฒนธรรมอีสาน การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาข้อมูลทั้งจากเอกสาร และการสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ผลงานในประเด็นแนวความคิด การใช้สื่อวัสดุและกลวิธี การสื่อความหมาย และอิทธิพลหรือแนวคิดจากวัฒนธรรมอีสาน และนำเสนอข้อมูลด้วยวิธีพรรณนาบรรยายและรูปภาพ
ผลการศึกษาพบว่า จากกลุ่มตัวอย่างผลงานของศิลปินในอีสานที่นำเสนอผลงานประเภทสื่อประสมจากวัฒนธรรมอีสาน จำนวน 20 ผลงานนั้น ศิลปินมีการแสวงหารูปแบบเนื้อหาการสร้างสรรค์ผลงานที่ได้รับอิทธิพลหรือแนวคิดจากวัฒนธรรมอีสาน 5 ด้าน พบมากที่สุด คือ พบมากที่สุด คือ ด้านความอุดมสมบูรณ์ มีจำนวน 5 ผลงาน คิดเป็นร้อยละ 25 ด้านวิถีชีวิต เกษตรกรรม และหัตถกรรม มีจำนวน 5 ผลงาน คิดเป็นร้อยละ 25 ด้านความศรัทธา และความเชื่อ มีจำนวน 4 ผลงาน คิดเป็นร้อยละ 20 ด้านความรัก ความอบอุ่น และการอยู่ร่วมกัน มีจำนวน 4 ผลงาน คิดเป็นร้อยละ 20 และน้อยที่สุดคือ ด้านความแห้งแล้ง และความขัดสน มีจำนวน 2 ผลงาน คิดเป็นร้อยละ10
คำสำคัญ
ศิลปะสื่อประสมผลงานศิลปะร่วมสมัยในอีสานศิลปกรรมจากวัฒนธรรมอีสาน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ทวาราวดี : การศึกษาหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของอารยธรรม เพื่อการสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยและการส่งเสริมคุณค่าของวัฒนธรรมไทยสู่นานาชาติ
รุ่งนภา ฉิมพุฒ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 อัตลักษณ์และสุนทรียภาพของศิลปกรรมไท-ยวน สู่การออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ระลึกทางวัฒนธรรม
มัทธนี ปราโมทย์เมือง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การถอดบทเรียนองค์ความรู้ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน ภาคตะวันออก สู่ฐานข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีพ
รณชัย รัตนเศรษฐ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2564 การศึกษาวิเคราะห์และค้นหาอัตลักษณ์งานศิลปะเครื่องประดับร่วมสมัยเชิงสร้างสรรค์ เพื่อการพัฒนาและเผยแพร่งานออกแบบที่ก่อให้เกิดเศรษฐกิจและสังคมสร้างสรรค์
ทวีศักดิ์ มูลสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559 การศึกษาสินค้าและผลงานด้านศิลปะในเชิงพาณิชย์ของศิลปินในกลุ่มจังหวัดล้านนา
สิทธิชัย อุ่นสวน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 ศึกษาและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวัสดุพื้นถิ่นด้วยวัฒนธรรมโนรา เพื่อเพิ่มมูลค่าสู่ระดับสากล ชุมชนวิถีพุทธคลองแดน จังหวัดสงขลา"
สุรภา วงศ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2564 ศึกษาภูมิปัญญาผ้าทอพื้นเมืองจังหวัดศรีสะเกษ เพื่อสร้างเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นสู่ศูนย์กลางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอีสานใต้
คณิน ไพรวันรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2563 ศิลปะไทยสมัยใหม่กับความเปลี่ยนแปลงของสังคม ทศวรรษ 2390-2470
ชาตรี ประกิตนนทการ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 โครงการ เชิงช่าง งามศิลป์ ถิ่นนครลำปาง
วรลัญจก์ บุณยสุรัตน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การศึกษาอัตลักษณ์ทางศิลปกรรมและวัฒนธรรมท้องถิ่นในเขตพื้นที่การท่องเที่ยวอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลยสู่การออกแบบสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ชุมชน
ไทยโรจน์ พวงมณี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2556