หลักธรรมในการพัฒนาจิตใจของผู้ต้องขัง ในทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์1) เพื่อศึกษาความต้องการในการพัฒนาจิตวิญญาณความเป็น มนุษย์ของผู้ต้องขังหญิง 2) เพื่อสังเคราะห์หลักธรรมในการพัฒนาจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ของ ผู้ต้องขังหญิง และ 3) เพื่อหาแนวทางพัฒนาจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ของผู้ต้องขังหญิงตามหลัก พุทธธรรม กลุ่มประชากรที่ศึกษา คือ 1) ผู้เชี่ยวชาญทางพระพุทธศาสนา จานวน 15 รูป/คน 2) กลุ่ม ตัวอย่างที่เป็นผู้ต้องขังหญิง จานวน 288 คน โดยในการสุ่มกลุ่มตัวอย่างจากจานวนทั้งหมด 1151 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล 1) แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การ วิเคราะห์เชิงพรรณนา 2) แบบสอบถาม ใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในการ วิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1) ต้องขังหญิง มีความต้องการพัฒนาความรู้และเป็นแบบอย่างที่ดี แนวคิดให้เห็นถึงคุณค่าที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์และการเจริญแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์การพัฒนาการนั่ง สมาธิเจริญจิตภาวนา 2) หลักธรรมในการพัฒนา ได้แก่ ความเมตตาต่อกัน มีความกรุณาต่อกัน แสดงความยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดีการทาใจให้รับความเป็นจริงได้ไตรสิกขา อริยสัจ 4 และมรรคมีองค์8 ซึ่งเป็นขั้นการเจริญวิปัสสนา หาเหตุหาผล 3) ผู้เชี่ยวชาญได้เสนอแนวทางในการพัฒนาไว้ว่า วิธีการที่ ทาให้ผู้ต้องขังไม่โศกเศร้าในอดีตอันเจ็บปวดที่ผ่าน ควรสอนเน้นเห็นคุณค่าในชีวิต โดยจัดพระสงฆ์ไป อบรมธรรมะเน้นการฟังเกี่ยวกับบาป บุญ คุณ โทษให้มาก

คำสำคัญ