ผลของอุณหภูมิและแสงยูวีต่อการแพร่กระจายของพลวงและความเป็นพิษจากขวดน้ำดื่ม (โพลีเอทิลีนเทอพาทาเลท, เพท)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การตรวจวัดปริมาณพลวงในผลิตภัณฑ์อาหารทางการค้าที่บรรจุขวดโพลีเอทีลีนเทอพาทาเลต (PET) 38 ยี่ห้อ บรรจุเครื่องดื่มและน้ำส้มสายชู ที่จำหน่ายในเขตจังหวัดพิษณุโลก พบว่า ปริมาณพลวงในตัวอย่างทั้งหมดมีค่าน้อยกว่ามาตรฐานความปลอดภัยของกลุ่มสหภาพยุโรปที่กำหนดให้พบพลวงในอาหารได้ไม่เกิน 5 ไมโครกรัมต่อลิตร ยกเว้นน้ำส้มสายชู 2 ยี่ห้อ พบปริมาณพลวง 5.07 และ 6.40 ไมโครกรัมต่อลิตร โดยขวด PET สามารถแบ่งตามการใช้งานได้เป็น 4 กลุ่ม คือ (I) ขวดสำหรับน้ำดื่ม, (II) ขวดสำหรับน้ำอัดลม, (III) ขวดสำหรับน้ำชาและน้ำผลไม้ และ (IV) ขวดสำหรับน้ำส้มสายชู ซึ่งมีปริมาณพลวงในเนื้อพลาสติก PET อยู่ในช่วง 179.89 ถึง 357.10 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ผลของอุณหภูมิและแสงยูวีต่อการแพร่กระจายของพลวงจากขวดเครื่องดื่มชนิดโพลีเอทีลีนเทอพาทาเลตบรรจุสารละลายตัวแทนอาหาร (น้ำ Deionized water (DI) กรด 4% acetic acid และแอกอฮอล์ 20%(v/v) Ethanol) ตรวจวัดหลังเก็บเป็นระยะเวลานาน 30 วัน ภายใต้สภาวะที่มีและไม่มีแสงอัลตร้าไวโอเลตที่อุณหภูมิ 40 50 และ 60oC และเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 95oC 30 นาที พบว่า ปริมาณพลวงที่แพร่กระจายออกสู่สารละลายตัวแทนอาหารจะขึ้นกับอุณหภูมิและชนิดของสารละลายตัวแทนอาหาร โดยปริมาณพลวงในตัวแทนอาหารชนิดกรดและแอลกอฮอล์สูงกว่าในน้ำ DI นอกจากนี้ยังพบว่าแสงอัลตร้าไวโอเลตมีผลต่อการเพิ่มการแพร่กระจายของพลวงออกจากพลาสติกสู่ตัวแทนอาหารในบางตัวอย่างเท่านั้น และในบางตัวอย่างตรวจไม่พบปริมาณพลวง ทั้งนี้ยังไม่สามารถสรุปผลที่แน่ชัดได้ อาจต้องการข้อมูลเพิ่มเติมจากงานวิจัยขั้นต่อไปเพิ่มขึ้น ความเป็นพิษของสารที่แพร่กระจายจากขวด PET ประเมินโดยการใช้เทคนิคเซลล์ไลน์ (Caco-2) และเชื้อแบคทีเรีย (Salmonella typhirium) สารที่แพร่กระจายจากขวด PET ทุกตัวอย่างไม่แสดงผลความเป็นพิษในระดับที่ผู้บริโภคสามารถได้รับ