การพัฒนาฟิล์มต้านแบคทีเรียพอลิเอทธิลีนเทเรฟทาเลทผสมกับพอลิบิวทิลีนอะดิเปดโคเทเรฟทาเลทเพื่อใช้ในบรรจุภัณฑ์อาหาร

บทคัดย่อ

ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติของฟิล์มพอลิเมอร์ผสมระหว่างพอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต (PET) และพอลิบิวทิลีนอะดิเปตโคเทเรฟทาเลต (PBAT) สาหรับบรรจุภัณฑ์อาหารได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วนโดยส่วนที่ 1 เป็นการศึกษาสมบัติของฟิล์ม PET/PBAT ในสัดส่วนต่าง ๆ ได้แก่ 100:0, 90:10, 80:20, 70:30, 60:40, และ 0:100 โดยน้ำหนัก พบว่าเมื่อปริมาณ PBAT เพิ่มมากขึ้นส่งผลให้อุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้ว (Tg) และอุณหภูมิหลอมเหลว (Tm) ลดลงในขณะที่ร้อยละปริมาณการเกิดผลึกของ PET เพิ่มขึ้น การเพิ่มขึ้นของปริมาณ PBAT ยังส่งผลให้การสลายตัวทางความร้อนและการกั้นผ่านของก๊าซและไอน้ำของฟิล์มเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับฟิล์ม PET และเมื่อทำการศึกษาสมบัติเชิงกลของฟิล์ม PET/PBAT พบว่าปริมาณ PBAT ที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ค่า Young’s modulus และค่า tensile strength ลดลงในขณะที่ % elongation at break เพิ่มขึ้นและเพิ่มขึ้นมากเมื่อเติม PBAT ในสัดส่วน 40 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ในส่วนที่ 2 เป็นการศึกษาผลของการเติมสารไททาเนียมไดออกไซด์ (TiO2) และซิงก์ออกไซด์ (ZnO) ต่อคุณสมบัติของฟิล์ม PET/PBAT ในสัดส่วน 90:10 พบว่าฟิล์ม PET/PBAT ที่มีการเติม TiO2 ปริมาณ 1-2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักส่งผลให้การซึมผ่านก๊าซและไอน้ำลดลงและที่มีการเติม ZnO ปริมาณ 1 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักมีการซึมผ่านก๊าซและไอน้ำต่ำที่สุด ซึ่งเมื่อเติม ZnO 1-2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักจะลดอุณหภูมิการสลายตัวทางความร้อนเล็กน้อยและมีค่า Young’s modulus และ tensile strength เพิ่มขึ้นในขณะที่ไม่ทำให้ % elongation at break ของฟิล์มต่ำลงและการเติม TiO2 และ ZnO ในฟิล์มนั้นส่งผลให้อุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วเพิ่มขึ้นในขณะที่อุณหภูมิหลอมเหลวลดลงเล็กน้อยในการศึกษาการต้านแบคทีเรียของฟิล์ม PET/PBAT ที่เติม TiO2 และZnO พบว่าฟิล์มที่เติม ZnO จะยับยั้งแบคทีเรีย E .coli และ S. aureus ได้ดีกว่าฟิล์มที่เติม TiO2

คำสำคัญ