การผลิตฟิล์มพลาสติกชีวภาพจากพอลิแลคติคแอซิดและ พอลิบิวทีลีนอะดิเพรตเทอเรพธาเรต

บทคัดย่อ

พอลิเมอร์ผสมและพอลิเมอร์คอมพอสิทระหว่างพอลิแลคติคแอสิด(PLA) พอลิพอลิบิวทีลีนอะดิเพรตเทอเรพธาเรต (PBAT) และแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3)ถูกเตรียมด้วยเครื่องอัดรีดสกรูคู่ ชิ้นงานทดสอบถูกขึ้นรูปโดยใช้เครื่องกดอัด พอลิเมอร์ผสมและพอลิเมอร์คอมพอสิทที่ได้จะถูกนำมาวิเคราะห์สมบัติทาง สมบัติทางกล และสัณฐานวิทยา โดยศึกษาผลของปริมาณของพอลิพอลิบิวทีลีนอะดิเพรตเทอเรพธาเรต และผลของกราฟโคพอลิเมอร์ระหว่าง PLA และ maleic anhydride (PLA-g-MA) ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวประสานต่อสมบัติต่างๆ รวมถึงอิทธิพลปริมาณแคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งผลการวิเคราะห์บ่งชี้ว่า การเติม PBAT ใน PLA มีผลต่อการเพิ่มขึ้นของค่าความยืดหยุ่น ณ จุดแตกหักและค่าความต้านทานการกระแทกของพอลิเมอร์ผสม และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อปริมาณ PBATเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ค่าความต้านทานแรงดึง และค่ามอดุลัสของยังก์ของ PLAจะลดลง เมื่อใส่ PLA-g-MA ในพอลิเมอร์ผสมระหว่าง PLA และ PBAT พบว่าช่วยเพิ่มสมบัติทางกลของพอลิเมอร์ผสม เนื่องจากการใส่ PLA-g-MA ส่งผลต่อการปรับปรุงการยึดติดระหว่างเฟสของพอลิเมอร์ส่งผลให้สมบัติทางกลของพอลิเมอร์ผสมดีขึ้น เมื่อเติมแคลเซียมคาร์บอเนตในพอลิเมอร์ผสมที่การปรับปรุงความเข้ากันได้ด้วย PLA-g-MA พบว่าค่าความต้านทานแรงดึงของพอลิเมอร์ผสม จะลดลง และมีแนวโน้มลดลงเมื่อปริมาณ CaCO3 เพิ่มขึ้นอาจเนื่องมาจากการเกิดรวมกลุ่มของ CaCO3 อย่างไรก็ตามค่ามอดุลัสของยังก์มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น เมื่อทดสอบสมบัติของฟิล์มพลาสติก พบว่าค่าความต้านทานแรงดึง และค่ามอดุลัสของยังก์ ของพอลิเมอร์คอมพอสิทมีค่าสูงกว่าพอลิเมอร์ผสมและพอลิเมอร์ผสมที่มีการปรับปรุงความเข้ากันได้เล็กน้อย ในขณะที่ค่าความยืดหยุ่น ณ จุดแตกหักในแนว MD และ TD ของฟิล์มที่เตรียมได้จากพอลิเมอร์ผสมที่มีการปรับปรุงความเข้ากันได้มีค่าสูงที่สุด ในขณะที่ฟิล์มที่เตรียมจากพอลิเมอร์ผสมมีค่าความยืดหยุ่น ณ จุดแตกหักสูงกว่าฟิล์มที่เตรียมได้จาก PLA/PBAT/CaCO3 ทั้งในทิศทาง MD และ TD

คำสำคัญ