กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การศึกษาวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลวิธีและแนวคิดในการสร้าง นวนิยายชุดของไทยระหว่าง พ.ศ. 2552-2556 โดยวิเคราะห์ในด้านองค์ประกอบของนวนิยายชุด ได้แก่ โครงเรื่อง ตัวละคร บทสนทนา ฉากและบรรยากาศ และวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับชีวิตและ สังคมที่ปรากฏในนวนิยายชุด ผลการศึกษาในด้านโครงเรื่องได้วิเคราะห์การเปิดเรื่องพบว่ามีการใช้เหตุการณ์ เดียวกันและเหตุการณ์ต่างกันในการเปิดเรื่อง ส่วนการดำเนินเรื่องวิเคราะห์จากกลวิธีการสร้าง ความขัดแย้งเป็นสำคัญ และการปิดเรื่องพบว่านวนิยายชุดมีการปิดเรื่องแบบเชื่อมโยงเหตุการณ์ จากเรื่องหนึ่งไปอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งมีการปิดแแบบสรุปเรื่องราของตัวระคร แต่เรื่องเรี่ยงแบบ สุขนาฏกรรมเช่นเดียวกับนวนิยายโดยทั่วไป ในด้านตัวละครเป็นลักษณะตัวละครต่อเนื่องที่ ปรากฏบทบาทในนวนิยายมากกว่าหนึ่งเรื่องและมีการเปลี่ยนแปลงบทบาทจากตัวละครเอกเป็นตัว ละครรองหรือตัวละครประกอบ ทั้งยังมีตัวละครที่ไม่เปลี่ยนแปลงบทบาทแต่ปรากฏในนวนิยายทุก เรื่องของนวนิยายชุด ในด้านบทสนทนาพบว่าการวางระยะเวลาในการดำเนินเรื่องเป็นปัจจัยสำคัญ ในการสร้างบทสนทนาจึงสามารถจำแนกเป็นบทสนทนาในเหตุการณ์ต่อเนื่องกันและบทสนทนาในเหตุการณ์เดียวกัน ในด้านฉากและบรรยากาศพบว่าในนวนิยายชุดจะมีการใช้ฉากและบรรยากาศ เพื่อแสดงสถานที่และเพื่อแสดงเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องเชื่อมโยงกันอันเป็นลักษณะสำคัญของการ สร้างนวนิยายชุด ในการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับชีวิตและสังคมในนวนิยายชุด พบภาพสะท้อนของ ปัญหาดังนี้ แนวคิดด้านครอบครัว ได้แก่ปัญหาสภาวะทางจิตใจที่เกิดจากการใช้ความรุนแรงใน ครอบครัวและปัญหาการเลี้ยงดูสมาชิกในครอบครัวอย่างไม่ถูกต้อง แนวคิดเกี่ยวกับปัญหาด้าน การเมืองการปกครองกล่าวถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์การเมืองในประเทศไทยและแสดง ความศรัทธาในสถาบันกษัตริย์อันสูงยิ่ง แนวคิดด้านประเพณีและวัฒนธรรมแสดงถึงปัญหาความ แตกต่างทางเชื้อชาติและปัญหาความแตกต่างทางชนชั้น นอกจากนี้ยังปรากฏแนวคิดเกี่ยวกับ ปัญหาด้านอื่น ๆ ได้แก่ ปัญหาความขัดแย้งทางธุรกิจ ปัญหาเพศที่สามกับการยอมรับในสังคม ปัญหาการค้ามนุษย์ ปัญหาการรุกล้ำป่าสงวน และปัญหาการลักลอบค้าวัตถุโบราณ ดังนั้นจาก การวิเคราะห์จึงทำให้ทราบถึงกลวิธีและแนวคิดในการสร้างนวนิยายชุดของไทยซึ่งกำลังเป็นที่นิยม ของนักเขียนในปัจจุบัน