การเชื่อมโยงอัตลักษณ์ของตัวละครที่จำแลงกายในงานวรรณคดีไทยเพื่อสร้างจินตภาพ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
61158907 : การออกแบบ แบบ 1.1 ระดับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต คำสำคัญ : เชื่อมโยงอัตลักษณ์, จำแลงกาย, วรรณคดีไทย, ทัศนศิลป์ไทย, จินตภาพ นางสาว วันวิสาข์ พรมจีน: การเชื่อมโยงอัตลักษณ์ของตัวละครที่จำแลงกายในงานวรรณคดีไทยเพื่อ สร้างจินตภาพ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก : ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. อติเทพ แจ้ดนาลาว ตัวละครที่จำแลงกายปรากฏขึ้นในวรรณคดีไทยและจิตรกรรมไทย ถือว่าเป็นมรกดกทางวัฒนธรรม ที่มีคุณค่า สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี และแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ในประเด็นการปรับเปลี่ยน ค่านิยมและวัฒนธรรม โดยตัวละครในวรรณคดีมีความโดดเด่นที่สามารถโลดแล่นได้ในส่วนของการเป็นวัฒนธรรม ศิลปะร่วมสมัย ซึ่งวรรณคดีไทยมีการสอดแทรกคำสอนแฝงในเนื้อหาและทำหน้าที่หล่อหลอมกล่อมเกลาจิตใจ ไว้ให้รุ่นหลังได้คิด งานวิจัยนี้มีวัตุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาวรรณคดีไทยที่มีการจำแลงกายของตัวละคร 2) เพื่อวิเคราะห์การเชื่อมโยงอัตลักษณ์ของตัวละครที่จำแลงกายในงานวรรณคดีไทย 3) เพื่อนำเสนอแนวทางกระบวนการสร้างสรรค์การเชื่อมโยงอัตลักษณ์ของตัวละครในงานวรรณคดีไทย 4) เพื่อสร้างจินตภาพผ่านผลงานต้นแบบของตัวละคร ที่จำแลงกายในงานวรรณคดีไทย ผู้วิจัยได้ทำการลงพื้นที่เพื่อเก็บข้อมูลงานศิลปกรรมที่มีวรรณคดีไทยเป็น “ต้นแบบ” ที่สร้างอิทธิพลและแรงบันดาลใจตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยได้ทำการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อวิเคราะห์ สังเคราะห์ แนวคิดจากผู้เชี่ยวชาญ รวมถึงวิเคราะห์ผลงานศิลปกรรม เพื่อนำองค์ความรู้ เหล่านั้นมาสังเคราะห์เป็นแนวคิดใหม่ ซึ่งนำมาสู่กลวิธีการเชื่อมโยงอัตลักษณ์ตัวละครที่จำแลงกาย โดยมีแนวทาง ในการสร้างสรรค์ โดยใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นฐานจากความจริงโดยเน้นเรื่องฮอร์โมนที่ส่งผลให้ร่างกาย มนุษย์เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในระยะเวลาสั้น ๆ หลักการทางทัศนศิลป์เป็นตัวนำ โดยเน้นการสร้างสรรค์ ตามแนวคิดเรื่องบุคลาธิษฐานจากจินตนาการของผู้สร้างสรรค์ และผสานกับการสื่อความหมายตามวรรณคดีไทย เน้นบุคลิกลักษณะของตัวละครโดยถอดอัตลักษณ์จากงานประพันธ์ จึงมาสู่องค์ความรู้ในการเชื่อมโยงตัวละคร โดยผสมผสานความรู้ทั้งศาสตร์และศิลป์เข้าด้วยกัน นำมาซึ่งกลวิธีการเชื่อมโยงอัตลักษณ์ตัวละครที่จำแลงกาย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) การเชื่อมโยงอัตลักษณ์ตัวละครจาก 3 แนวทาง คือ 1) วิทยาศาสตร์ 2) ทัศนศิลป์ 3) วรรณคดีไทย การจำแลงกายทั้ง 5 ระยะ พบว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นเกี่ยวกับองค์ความรู้ รูปแบบดังกล่าวอยู่ในระดับเหมาะสมมาก (x? = 3.60) คุณภาพของผลงานอยู่ในระดับเหมาะสมมาก (x? = 3.78) ผลการประเมินความพึงพอใจต่อการนำผลงานสร้างสรรค์ไปใช้ประโยชน์อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด (x? = 4.59) และผลการประเมินความพึงพอใจโดยกลุ่มตัวอย่างจำนวน 68 คน อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด (x? = 4.60)