ถอดรหัสปริศนาธรรมท้องถิ่นชุดกายนคร โรงมหรสพทางวิญญาณสะท้อนภาพสัญลักษณ์ การเปลี่ยนรูปความนัยภาษาแบบใหม่ของงานทัศนศิลป์ร่วมสมัย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยรื่อง ถอดรหัสปริตนาธรรมท้องยื่นชุดกายนคร โรงมพรสพทางวิญญาม สะท้อนภาพสัญลักษณ์การเปลี่ยนรูปความนัขภาษาแบบใหม่ของงานทัศนศิลป์ร่วมสมัย มี วัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาและถอดแนวคิดปริศนาธรรมท้องถิ่นชุดกายนคร โรงมหรสพทางวิญญาณ เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์ภายาภาพปริศนาธรรมท้องถิ่นสู่ผลงานที่แสดงถึงความหมายของ ปริศนาธรรมในเชิงสัญลักษณ์ นามธรรรม และรูปธรรม และ เพื่อสร้างรูปลักษณ์ใหม่ตามทัศนะ ที่ได้ จากองค์ความรู้ปริศนาธรรมท้องถิ่นสู่การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ร่วมสมัย โดยมีวิธีดำเนินการ วิจัยดังต่อไปนี้ ศึกษาข้อมูลทั้งรูปแบบศิลปกรรม วรรณกรรม เกี่ยวกับภาพปริศนาธรรมด้วยการ สัมภาษณ์นักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญ นักปราชญ์ ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับภาพปริศนา ธรรม และ การตีความ นำข้อมูลมาวิเคราะห์ สังเคราะห์เพื่อจัดทำคู่มือชุดองค์ความรู้ที่ได้จากการ ถอดรหัสปริศนาธรรมท้องถิ่นชุดกายนคร สร้างภาพร่างจากการตีความถอดรหัสภาพปริศนาธรรม สู่การสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ร่วมสมัย ผลการวิจัยพบว่าภาพปริศนาธรรมท้องถิ่นชุดกายนคร โรงมหรสพทางวิญญาณ เดิมถูกพบในสมุดข่อยไทยจำนวน 47 ภาพ พุทธทาสภิกษุคัดเลือกเพื่อ นำมาวาด ณ โรงมหรสพทางวิญญาณเพียง 23 ภาพ ด้วยเพราะเป็นภาพที่พุทธศาสนิกชนสามารถ นำไปปฏิบัติและประยุกต์ใช้ได้ในชีวิตประจำวัน ส่วนภาพที่ไม่ได้ถูกคัดเลือกเพื่อนำมาวาดนั้นเนื่อง ด้วยเนื้อหาภาษาลาขลักษณ์และภาษาภาพลักษณ์มีความลุ่มลึก เคร่งครัด ปฏิบัติได้ยาก เหมาะ สำหรับรู้ที่ศึกษาพระรรรมวินิตตามคำตอนในระดับดันนี้ลงกันเห็นเข้าใจญามาให้หานหล็กไทษาบัน โดยกายนครมุ่งสอนในเรื่องหลักไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อบัตตา สะท้อนคุณค่าเชิงสังคมการ ปกครองภายในกายนคร ดำเนินเรื่องโดยการใช้ตัวละครในการเล่าเรื่องเพื่อให้เป็นไปในวิถีทางของ ศีล สมาธิ และปัญญา ขันธ์ 5 และการหลุดฟันจากวัฏสงสาร องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาวิจัยนำมา สู่แนวทางในการสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ร่วมสมัยภายได้ ชุด นัยกายนคร จำนวน 3 ชุด ได้แก่ ชุดมืองกาย ชุดสังการะ และชุดสารัลถะและการสารงอยู่ ป็นคองานตรับกรรค์ที่ที่ว่าหา เรื่องราว อันเกิดจากการวิเคราะห์ตีความจากนามธรรม สู่รูปธรรมที่มีความร่วมสมัย สร้างความ กระตุ้นเตือนให้กิลการตระหนักรู้ในเรื่องดูณค่าทางทางหายคานจน ศิลปะและ วัฒนธรรม ผลจากการประเนินความพึ่งพอใจของผู้เข้าร่วมรมนิทรรศการที่มีต่องานทัลงานที่ลปี ร่วมสมัย ด้านความพึงพอใจต่อผลงานสร้างสรรค์ อยู่ในระดับดีมาก (ค่าเฉลี่ย 4.60) และ ด้าน รูปแบบผลงานสร้างสรรค์ (ค่าเฉลี่ย 4.50) ส่วนด้านการนำองค์ความรู้ไปใช้ประโยชน์ ด้านเนื้อหา และ ด้านคุณค่าและความสำคัญ อยู่ในระดับมาก ตามลำดับ