Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การสร้างสรรค์เครื่องประดับร่วมสมัย : แรงบันดาลใจจากลวดลายกระเบื้องเคลือบโบราณ ของวัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

สุพรรณิการ์ ติรณปริญญ์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างสรรค์และเผยแพร่ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัย แรงบันดาลใจจากการถอดอัตลักษณ์ ลวดลายกระเบื้องเคลือบโบราณประดับซุ้มประตู-หน้าต่างของวิหารพระพุทธไสยาสน์ วัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดยใช้เทคนิคกระบวนการทางเครื่องเคลือบดินเผา และงานเบญจรงค์ซึ่งเป็นงานภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนอัมพวา 2) เพื่อให้ได้องค์ความรู้ รูปแบบผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยที่เป็นการสร้างนวัตกรรมและสร้างผลิตภัณฑ์จากการบูรณาการงานประดับตกแต่งทางสถาปัตยกรรมไทยท้องถิ่นของชุมชนเข้าด้วยกันกับงานเครื่องประดับ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการสร้างมูลค่าและคุณค่าให้เพิ่มมากขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย มีดังนี้ ส่วนที่ 1 คือ ศึกษาข้อมูลปฐมภูมิ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์ การสังเกตจากการลงพื้นที่จริง และข้อมูลทุติยภูมิจากหนังสือ เอกสาร บทความ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อค้นหารูปแบบ เทคนิค และวิธีการ ในการสร้างสรรค์ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัย ส่วนที่ 2 คือ การสอบถามความพึงพอใจการชมนิทรรศการ กับกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้เข้าชมนิทรรศการ จำนวน 50 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาร้อยละ ค่าเฉลี่ยของความพึงพอใจการชมนิทรรศการ ผลการวิจัยพบว่า ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยนี้ ได้แสดงให้เห็นถึงการออกแบบสร้างสรรค์ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการถอดอัตลักษณ์ลวดลายกระเบื้องเคลือบประดับซุ้มประตู-หน้าต่างของวิหารพระพุทธไสยาสน์ วัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดยเป็นการสร้างนวัตกรรมและผลิตภัณฑ์ประเภทเครื่องประดับจากลวดลายการประดับตกแต่งทางสถาปัตยกรรม ผสมผสานเข้ากับเทคนิคการเขียนสีเบญจรงค์ซึ่งเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนอัมพวา ถือได้ว่าเป็นการสร้างคุณค่าและมูลค่าให้เพิ่มมากขึ้น อีกทั้งผู้เข้าชมนิทรรศการยังได้รับความรู้เกี่ยวกับวัดและลวดลายกระเบื้องเคลือบประดับซุ้มประตู-หน้าต่างวิหารพระพุทธไสยาสน์ เพิ่มมากขึ้น ทำให้เห็นได้ว่าองค์ความรู้และผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยที่ได้จากการดำเนินโครงการวิจัยและนำไปจัดนิทรรศการเผยแพร่ในครั้งนี้เป็นประโยชน์ต่อชุมชนและสาธารณชนอีกด้วย โดยมีผลประเมินความพึงพอใจในการชมนิทรรศการในภาพรวมอยู่ที่ระดับมากที่สุด

คำสำคัญ

เครื่องประดับJewelryลวดลายOrnamentAmphawaอัมพวาMosaicWat Pak Numกระเบื้องเคลือบวัดปากน้ำ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

เครื่องประดับแห่งล้านนาตะวันออก : การออกแบบร่วมสมัยสะท้อนอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม

ธนกฤต ใจสุดา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การศึกษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมมโนราห์เพื่อประยุกต์ใช้ในการออกแบบเครื่องประดับ

อรรถพร ฤทธิเกิด สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2562

โครงการนวัตกรรมการพัฒนาแบบและถ่ายทอดกระบวนการสร้างสรรค์เครื่องประดับและงานศิลปหัตถกรรมดินจุฬา

โสมฉาย บุญญานันต์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2556

การออกแบบและสร้างสรรค์ผลงานเครื่องประดับเครื่องปั้นดินเผา ผ่านแนวความคิด ลวดลายลูกไม้ ตำบลชมพู อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

เจษฎา ทองสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2563

อัตลักษณ์เครื่องประดับกลุ่มอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง 5 ประเทศเพื่อการออกแบบเครื่องประดับ

สุรินทร์ อินทะยศ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560

การพัฒนาเครื่องประดับสมัยใหม่โดยใช้วัสดุแผ่นดินกระดาษเซรามิกส์

ปริศนา บุญศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ พ.ศ. 2555

พัฒนาการของงานเครื่องประดับยุคสมัยใหม่และยุคหลังสมัยใหม่

อรอุมา วิชัยกุล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560

การวิจัยทิศทางสร้างสรรค์เครื่องประดับไทยในอนาคต: การพัฒนาองค์ความรู้ด้านการออกแบบ มุ่งเน้นการต่อยอดวัฒนธรรมและเสริมสร้างค่านิยมเรื่องความพอเพียง เพื่อขับเคลื่อนสังคมสู่การเจริญเติบโตอย่างยั่งยืน

ดร.สุภาวี ศิรินคราภรณ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2555

การศึกษาวิเคราะห์และค้นหาอัตลักษณ์งานศิลปะเครื่องประดับร่วมสมัยเชิงสร้างสรรค์ เพื่อการพัฒนาและเผยแพร่งานออกแบบที่ก่อให้เกิดเศรษฐกิจและสังคมสร้างสรรค์

ทวีศักดิ์ มูลสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559

การออกแบบและสร้างสรรค์ผลงานเครื่องปั้นดินเผาในรูปแบบเครื่องประดับ ผ่านแนวความคิด ลวดลายลูกไม้ ตำบลชมพู อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

เจษฎา ทองสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2560