การสร้างสรรค์เครื่องประดับร่วมสมัย : แรงบันดาลใจจากลวดลายกระเบื้องเคลือบโบราณ ของวัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างสรรค์และเผยแพร่ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัย แรงบันดาลใจจากการถอดอัตลักษณ์ ลวดลายกระเบื้องเคลือบโบราณประดับซุ้มประตู-หน้าต่างของวิหารพระพุทธไสยาสน์ วัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดยใช้เทคนิคกระบวนการทางเครื่องเคลือบดินเผา และงานเบญจรงค์ซึ่งเป็นงานภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนอัมพวา 2) เพื่อให้ได้องค์ความรู้ รูปแบบผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยที่เป็นการสร้างนวัตกรรมและสร้างผลิตภัณฑ์จากการบูรณาการงานประดับตกแต่งทางสถาปัตยกรรมไทยท้องถิ่นของชุมชนเข้าด้วยกันกับงานเครื่องประดับ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการสร้างมูลค่าและคุณค่าให้เพิ่มมากขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย มีดังนี้ ส่วนที่ 1 คือ ศึกษาข้อมูลปฐมภูมิ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์ การสังเกตจากการลงพื้นที่จริง และข้อมูลทุติยภูมิจากหนังสือ เอกสาร บทความ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อค้นหารูปแบบ เทคนิค และวิธีการ ในการสร้างสรรค์ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัย ส่วนที่ 2 คือ การสอบถามความพึงพอใจการชมนิทรรศการ กับกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้เข้าชมนิทรรศการ จำนวน 50 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาร้อยละ ค่าเฉลี่ยของความพึงพอใจการชมนิทรรศการ ผลการวิจัยพบว่า ผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยนี้ ได้แสดงให้เห็นถึงการออกแบบสร้างสรรค์ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการถอดอัตลักษณ์ลวดลายกระเบื้องเคลือบประดับซุ้มประตู-หน้าต่างของวิหารพระพุทธไสยาสน์ วัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดยเป็นการสร้างนวัตกรรมและผลิตภัณฑ์ประเภทเครื่องประดับจากลวดลายการประดับตกแต่งทางสถาปัตยกรรม ผสมผสานเข้ากับเทคนิคการเขียนสีเบญจรงค์ซึ่งเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนอัมพวา ถือได้ว่าเป็นการสร้างคุณค่าและมูลค่าให้เพิ่มมากขึ้น อีกทั้งผู้เข้าชมนิทรรศการยังได้รับความรู้เกี่ยวกับวัดและลวดลายกระเบื้องเคลือบประดับซุ้มประตู-หน้าต่างวิหารพระพุทธไสยาสน์ เพิ่มมากขึ้น ทำให้เห็นได้ว่าองค์ความรู้และผลงานเครื่องประดับร่วมสมัยที่ได้จากการดำเนินโครงการวิจัยและนำไปจัดนิทรรศการเผยแพร่ในครั้งนี้เป็นประโยชน์ต่อชุมชนและสาธารณชนอีกด้วย โดยมีผลประเมินความพึงพอใจในการชมนิทรรศการในภาพรวมอยู่ที่ระดับมากที่สุด

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ