Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การพัฒนารูปแบบอัตลักษณ์เครื่องเงินโดยการประยุกต์ภูมิปัญญาท้องถิ่น อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย

อุษา อินทร์ประสิทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาอัตลักษณ์และกระบวนการผลิต ภูมิปัญญาท้องถิ่นเครื่องเงินโบราณ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย 2) พัฒนารูปแบบเครื่องประดับเงินประยุกต์ตามความสวยงามตรงกับความต้องการของตลาด 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจผลิตภัณฑ์เครื่องประดับเงิน อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ที่พัฒนารูปแบบแล้ว การศึกษาอัตลักษณ์และกระบวนการผลิต จากเอกสาร ตำรา ช่างฝีมือและผู้จำหน่าย จำนวน 15 คน พบว่าเครื่องเงินศรีสัชนาลัย มีกรรมวิธีเฉพาะถิ่น เป็นลักษณะการร้อยเส้นถักมือ ขึ้นโครงสร้างก่อนแล้วนำเงินที่ปั่นเกลียวมาดัดติด จุดไข่ปลาให้เกิดลวดลาย และการลงยาสี ตกแต่งชิ้นงานให้สวยงาม การพัฒนารูปแบบเครื่องประดับเงิน ประเมินแบบสอบถามจากผู้เชี่ยวชาญ 3 กลุ่ม คือ ช่างฝีมือ 15 คน ผู้จำหน่าย 10 คน นักออกแบบเครื่องประดับ 5 คน แนวคิดการออกแบบนำลวดลายเครือวัลย์ตามผนังโบสถ์ วิหาร วัดนางพญาที่มีอัตลักษณ์เฉพาะถิ่น มาดัดแปลงย่อขนาด ให้เหมาะสมกับเครื่องประดับที่มีความอ่อนช้อยตามความถนัดเดิมของช่างฝีมือ ผู้วิจัยพัฒนาแบบร่าง 3 แนวทาง คือ รูปแบบ A ผ่อนคลายอารมณ์ รูปแบบ B ดึงดูดใจให้ชวนมอง รูปแบบ C ความมีชีวิตชีวา ผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นตรงกันในการประเมินแนวทาง รูปแบบ C จากนั้นผลิตชิ้นงานต้นแบบ เพื่อศึกษาความพึงพอใจการพัฒนารูปแบบเครื่องประดับโดยใช้แบบสอบถาม การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 100 คน จากจำนวนประชากรที่สนใจเลือกซื้อเครื่องประดับเงินในร้านจำหน่ายเครื่องเงินใน อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย และอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็น เพศหญิง ร้อยละ 62 เพศชาย ร้อยละ 38 ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพอื่นๆ อายุระหว่าง 21-30 ปี เป็นช่วงอายุที่สำเร็จการศึกษาและเข้าสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัว มีความต้องการแต่งกายให้เหมาะสมตามแฟชั่น มีรายได้ต่อเดือน 10,001-20,000 บาท นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจ ด้านความสวยงาม ด้านประโยชน์ใช้สอย และด้านรูปแบบดำรงลักษณะเฉพาะ อยู่ในระดับมาก ดังนั้นการพัฒนารูปแบบเครื่องประดับเงินโบราณที่มีการผสมผสานอัตลักษณ์เฉพาะถิ่นและปรับเปลี่ยนรูปแบบให้มีความร่วมสมัยทำให้กลุ่มนักท่องเที่ยวมีความสนใจ สามารถเพิ่มโอกาส เพิ่มรายได้ สร้างกลุ่มผู้ชื้อรายใหม่ให้กับผู้ประกอบการ และส่งเสริมให้ช่างฝีมือสร้างสรรค์เครื่องประดับเงินลวดลายใหม่ ๆ ให้เป็นที่ต้องการและพึงพอใจของนักท่องเที่ยว

คำสำคัญ

ภูมิปัญญาท้องถิ่นอัตลักษณ์เครื่องเงิน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ศึกษาและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวัสดุพื้นถิ่นด้วยวัฒนธรรมโนรา เพื่อเพิ่มมูลค่าสู่ระดับสากล ชุมชนวิถีพุทธคลองแดน จังหวัดสงขลา"

สุรภา วงศ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2564

ต้นแบบเชิงรุกเพื่อยกระดับการสร้างอัตลักษณ์เฉพาะถิ่นสู่การออกแบบผลิตภัณฑ์ชุมชน จังหวัดชัยนาท

ศิริวิมล สายเวช สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การศึกษาอัตลักษณ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อผลิตต้นแบบเครื่องประดับชุด จากแก้วโป่งข่าม บ้านนาบ้านไร่ ตำบลแม่ถอด อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง เพื่อขยายโอกาสทางธุรกิจ

ตยานิตย์ มิตร์แปง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2560

คุณค่าอัตลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมปากน้ำโพสู่การประยุกต์เป็นผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น เพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรม จังหวัดนครสวรรค์

สิรภัทร สิริบรรสพ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2560

การออกแบบและพัฒนาเครื่องเรือนไม้มะขาม จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อพัฒนา ไปสู่ผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์

ทิวา แก้วเสริม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558

ภูมิปัญญาปั้นปูนสดสกุลช่างเพชรบุรีกับการประยุกต์ใช้ในการออกแบบตกแต่งผลิตภัณฑ์สาธารณะเพื่อสร้างอัตลักษณ์จังหวัดเพชรบุรี

นภดล สังวาลเพ็ชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2559

การพัฒนาผลิตภัณฑ์เซรามิกต้นแบบที่มี แนวคิดตั้งอยู่บนวิถีและอัตลักษณ์ของชุมชนหมู่บ้านอินทขิล อำเภอแม่แตง จ.เชียงใหม่

ภควดี โอสถาพร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2563

ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการผลิตผ้าย้อมสีธรรมชาติบ้านซำรัง ตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก

อุไรวรรณ์ รักผกาวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2559

การเพิ่มมูลค่าและเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ ล้านนา ด้วยการออกแบบโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นล้านนา

พิศมัย อาวะกุลพาณิชย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การศึกษาภูมิปัญญา สกุลช่างเพชรบุรี เพื่อประยุกต์ใช้ในการออกแบบสร้างสรรค์

นภดล สังวาลเพ็ชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2563