ผ้ายกนครศรีธรรมราชเพื่อประยุกต์สู่การออกแบบเครื่องประดับ

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศิลปหัตถกรรมผ้ายกนครเพื่อประยุกต์สู่การออกแบบเครื่องประดับให้สอดคล้องกับความพึงพอใจด้านรูปแบบของกลุ่มลูกค้า โดยจากการสัมภาษณ์ช่างผ้ายกนครพบว่าเอกลักษณ์ของผ้ายกนคร สามารถประยุกต์ใช้ในการออกแบบได้ แนวทาง คือ 1.) การออกแบบที่มุ่งเน้นลวดลาย โดยมุ้งเน้นลวดลายลวดลายบริเวณกรวยเชิงโดยจำนวนของกรวยเชิงที่ปรากฏบนผืนผ้าจะแสดงความสำคัญในเชิงคุณค่าแก่ผู้สวมใส่ 2.) การออกแบบที่มุ่งเน้นรูปแบบโครงสร้างของผืนผ้าโดยมุ้งเน้นโครงสร้างผ้าทั้งท้องผ้า การจัดลำดับของลายกรวยเชิงและขอบสังเวียนผ้า 3.) การออกแบบที่มุ่งเน้นเทคนิคผ้ายกนครซึ่งมีความโดดเด่นในการใช้เส้นพุ่งพิเศษ โดยใช้เส้นเงินหรือทองสอดประสานในเนื้อหาทำให้เกิดลักษณะโดดเด่นสะดุดตา การสำรวจแนวโน้มทางด้านการออกแบบจึงสรุปเป็นแนวทางการออกแบบเครื่องประดับจำนวน 2 ชุด ชุดแรกเป็นชุดพิธีการสำหรับออกงาน ชุดที่สองเป็นชุดลำลองสามารถใส่ได้ทุกโอกาสในชีวิตประจำวัน โดยมีแนวคิดในการออกแบบองค์ประกอบขอบชิ้นงานเครื่องประดับเป็นสองส่วนคือส่วนที่เป็นหลักของเครื่องประดับและส่วนที่เป็นส่วนประดับตกแต่งเพื่อให้ตอบสนองต่อวัตถุประสงค์ในการสร้างผ้ายกนครที่อ้างอิงตามรูปแบบราชสำนักและรูปแบบชาวบ้าน สามารถนำผลงานวิจัยในครั้งนี้ไปใช้ในการออกแบบเครื่องประดับ หรือแม้แต่ผ้ายกนคร ให้สอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า ซึ่งทำให้รูปแบบเครื่องประดับมีความเป็นเอกลักษณ์แตกต่างจากสินค้าคู่แข่งในท้องตลาดอย่างสิ้นเชิง อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าโดยการสร้างเรื่องราวหรือที่มาให้คุณค่าทางศิลปวัฒนธรรมกับผลิตภัณฑ์ ซึ่งจะส่งผลโดยตรงต่อการสร้างรายได้ในเชิงพาณิชย์ศิลป์ โดยเพื่อเป็นทางเลือกในการออกแบบให้กับกลุ่มลูกค้าในแต่ละวัยและเป็นแนวทางศึกษาและพัฒนาให้ช่างผู้ผลิต ผู้ประกอบการ และผู้ที่สนใจนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบต่อไป

คำสำคัญ