การพัฒนาตำรับนาโนอิมัลชันและไมโครอิมัลชันของสารสกัดขมิ้นชัน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสารสกัดแยกส่วนจากขมิ้นชันในอาหารปลานิล แบ่งการทดลองเป็น 4 กลุ่ม กลุ่ม 1 คือ กลุ่มควบคุม กลุ่ม 2, 3, 4 ได้รับอาหารผสมสารสกัดขมิ้นชัน แยกส่วนจากเอทิลอะซิเตท เอทนอลสัมบูรณ์ และนํ้ามันหอมระเหยตามลำดับ ผลการศึกษาอัตราการ เจริญเติบโตและนํ้าหนักตัว ในสัปดาห์ที่ 4 พบอัตราการเจริญเติบโตและนํ้าหนักตัวเฉลี่ยของกลุ่ม 4 สูงขนึ้ อยา่ งมนี ัยสำคัญ ผลของกิจกรรมเรสไพราทอรีเบิร์สและกิจกรรมไลโซไซม์เฉลี่ยไม่แตกต่างกันใน ทุกกลุ่มการทดลองและทุกช่วงเวลา ส่วนกิจกรรมการกลืนกินของเซลล์เฉลี่ยพบว่ากลุ่ม 2 ถึง 4 มี แนวโนม้ สูงขนึ้ ในสัปดาห์ที่ 4 อย่างไม่มนี ัยสำคัญ จากนั้นทำการพัฒนานํ้ามันขมิ้นรูปแบบไมโครอิมัลชัน และนาโนอิมัลชัน โดยศึกษาอิทธิพลของสารลดแรงตึงผิว และสารลดแรงตึงผิวร่วมด้วยวิธีการสร้าง เฟสไดอะแกรมไตรภาคเทียมโดยวิธีการไทเทรต จากนั้นนำไปศึกษาความเป็นพิษในหลอดทดลองผล พบวา่ นำ้ มันขมิ้นรูปแบบนาโนอิมัลชันประกอบด้วยนํ้ามันขมิ้นร้อยละ 0.05 ทวีน 20 ร้อยละ 0.25 และ นํ้า มีผลต่าการตายของเซลล์เม็ดเลือดขาวปลานิลน้อยที่สุด นอกจากนี้พบว่านํ้ามันขมิ้นรูปแบบไมโคร อิมัลชันที่เหมาะสม ประกอบด้วยนํ้ามันขมิ้นร้อยละ 0.5 ทวีน 20 และ เอทานอลบริสุทธ์ิในอัตราส่วน 2:1 ร้อยละ 10 และนํ้า (ขนาดอนุภาคเฉลี่ยคือ 9.30 ? 0.20 นาโนเมตร) ส่วนนํ้ามันขมิ้นรูปแบบนาโน อิมัลชันที่เหมาะสม ประกอบด้วยนํ้ามันขมิ้นร้อยละ 0.5 ทวีน 20 ร้อยละ 0.25 และนํ้า (ขนาดอนุภาค เฉลี่ยคือ 196.73 ? 2.63 นาโนเมตร) เมื่อทำการผสมนํ้ามันขมิ้นรูปแบบไมโครอิมัลชันและนํ้ามันขมิ้น รูปแบบนาโนอิมัลชันในอาหาร ผลการศึกษาพบว่าค่าโปรตีนรวมและโปรตีนโกลบูลินเฉลี่ยในเลือด สูงขนึ้ กจิ กรรมเรสไพราทอรีเบิร์สและกิจกรรมการกลืนกินของเซลล์เฉลี่ยมีสูงกว่า พบการเพิ่มขึ้นของ การแสดงออกเฉลี่ยของ IL-1? และ TGF-? จากไตส่วนหน้า อัตราการตายต่ำของกลุ่มที่ได้รับสารต่ำ กว่าอย่างมีนัยสำคัญกว่ากลุ่มควบคุมหลังจากมีการติดเชื้อ Aeromonas hydrophila ผลการทดลอง ความคงตัวพบว่านำ้ มันขมนิ้ ชันมคี วามคงตัวทางเคมีไดน้ าน 1 เดือน

คำสำคัญ