การใช้พื้นที่และถิ่นที่อยู่อาศัยของงูเห่าหม้อ (Naja kaouthia) และงูเห่าพ่นพิษสยาม (Naja siamensis) ในสถานีวิจัยสิ่งแวดล้อมสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งูเห่าจัดเป็นงูพิษที่มีอันตรายร้ายแรงและอยู่ในอันดับต้นๆ ของสาเหตุการถูกงูกัดในประเทศไทย เนื่องจากไม่เคยมีการศึกษานิเวศวิทยาของงูเห่าโดยใช้วิทยุติดตามในสภาพธรรมชาติมาก่อน งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเลือกที่อยู่อาศัยและการเคลื่อนที่เพื่อหาอาหารหรือคู่ครองของงูเห่า ในพื้นที่สงวนชีวมณฑลสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา นักวิจัยได้ติดตามงูเห่าหม้อ จำนวนทั้งสิ้น 7 ตัว (ตัวผู้ 6, ตัวเมีย 1) และติดตามงูเห่าพ่นพิษสยาม จำนวนทั้งสิน 12 ตัว (ตัวผู้ 7, ตัวเมีย 5) เป็นเวลา 65 – 1,184 วัน ผลการศึกษาพบว่างูแต่ละตัวมีความหลากหลายในการเลือกที่อยู่อาศัย ขนาดของที่อยู่อาศัย และรูปแบบการเคลื่อนที่เป็นอย่างยิ่ง โดยทั่วไป งูเห่าหม้อมีขนาดของที่อยู่อาศัยทั้งแบบ MCP และ KDE มากกว่า มีระยะทางในการเคลื่อนที่ไกลกว่า และมีจำนวนครั้งมากกว่างูเห่าพ่นพิษสยาม นอกจากนั้น งูเห่าหม้อส่วนมากเลือกอาศัยอยู่ในป่าภายในสถานีวิจัยสิ่งแวดล้อมสะแกราช โดยจะเลือกอยู่ในป่าดิบแล้งและรอยต่อระหว่างป่าดิบแล้งและป่าเต็งรัง แต่หลีกเลี่ยงป่าเต็งรัง ขณะที่งูเห่าพ่นพิษสยามเลือกอาศัยในเขตชุมชนและพื้นที่เกษตร โดยเลือกอาศัยบริเวณรอยต่อของพื้นที่เกษตร ป่าเต็งรัง และป่าเบญจพรรณ ใกล้กับหมู่บ้าน ที่น่าสนใจคืองูเห่าทั้งสองชนิดไม่กลัวบริเวณที่พักอาศัยของคน เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้มีอาหารจำพวกหนู มีน้ำ และมีที่หลบภัยอย่างดี