การจัดการระบบนิเวศสวนยางพาราสำหรับพื้นที่ภาคเหนือ เพื่อสมดุลฟื้นฟูตัวเองและรองรับของ FSC และคาร์บอนเครดิต และโดยประยุกต์ใช้หลักระบบการเกษตรมรดกโลก (GIAHS) ของ FAO

บทคัดย่อ

การจัดการระบบนิเวศสวนยางพาราสำหรับพื้นที่ภาคเหนือ เพื่อสมดุลฟื้นฟูตัวเองและรองรับของ FSCและคาร์บอนเครดิต และโดยประยุกต์ใช้หลักระบบการเกษตรมรดกโลก (GIAHS) ของ FAO วัตถุประสงค์หลักของการวิจัยเพื่อประเมินศักยภาพและความเหมาะสมจัดการพื้นที่สวนยางพาราเพื่อรองรับมาตรฐาน FSC และคาร์บอนเครดิต และ จัดทำแบบแผนปฏิบัติติต้นแบบระบบนิเวศสวนยางพาราอย่างบูรณาการ โดยประยุกต์ใช้หลักระบบการเกษตรมรดกโลก (GIAHS) ของ FAO เพื่อสร้างความเข้มแข็งของพื้นที่ภาคเหนืออย่างสมดล โดยทำการสำรวจ ประเมินและศึกษาความเหมาะสมของศักยภาพพื้นที่ ความร่วมมือและองค์ประกอบต่างๆ ตามเงื่อนไขของFSC คาร์บอนเครดิต และ GIASH ของสวนยางในภาคเหนือผลการศึกษา พบว่าแปลงยางพาราของเกษตรกรที่มีพื้นที่เหมาะสมตามเงื่อนไขของโครงการ มีแปลงยางทั้งหมด 391 แปลง พื้นที่แปลงยางทั้งหมด 4,983 ไร่ จากการศึกษาการวางแปลงตัวอย่างประเมินคาร์บอนเครดิตในพื้นที่สวนยางพารา ตามวิธีการของ TVER พบว่า ในพื้นที่สวนยางซึ่งมีอายุแตกต่างกัน ที่ 18 ปี 13 ปี 10 ปี และ 15 ปี ในพื้นที่ 4 จังหวัด พบว่ามีปริมาณมวลชีวภาพรวม 178,403.83 กิโลกรัม สามารถกักเก็บก๊าซเรือนกระจก 307.45 ตันคาร์บอนไดออกไซต์เทียบเท่าต่อปี มีเป้าหมายยื่นขอการรับรอง FSC จำนวน 6,800 ไร่ เพื่อจัดพื้นที่สวนยางพาราเป็นพื้นที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเมืองเป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชนเรื่องการดูและป้าชุมชน และการจัดการพื้นที่แปลงยางตามแนวทางของ FSC เป็นแหล่งพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ และการเลี้ยงสัตว์ การปลูกไม้เศรษฐกิจไม้โตเร็ว

คำสำคัญ