Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2552

การศึกษาการเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง(มันเฮย์)และต้นเขืองต่อไข่พยาธิในมูล กระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน นิเวศวิทยาจุลินทรีย์ในกระเพาะรูเมนและการเจริญเติบโตในโคและกระบือที่ปล่อยเลี้ยงแทะเล็มในแปลงหญ้า

อุทัย โคตรดก มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง (มันเฮย์) ต่อไข่พยาธิในมูล กระบวนการหมักในกระเพาะหมัก นิเวศวิทยาจุสินทรีย์ และการเจริญเดิบโต ในใคเนื้อและกระบือปลักที่ปล่อยเลี้ยงแทะเล็มในแปลงหญ้า การทดลองที่ 1 ศึกษาอิทธิพลของการเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง (มันเฮย์)ทดแทน ยาปฏิชีวนะต่อไข่พขาธิในมูล กระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน นิเวศวิทขาจุลินทรีย์ใน กระเพาะรูเมนและการเจริญติบใดในใคเนื้อที่ปล่อยเลี้ยงแทะเล็ม การทดลองครั้งนี้ใช้โคเนื้อ เพศผู้จำนวน 6 ตัวตามแผนการทคลองสุ่มสมบูรณ์ (CRD) และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยประชากร สองกลุ่ม (-cs) ซึ่งมีทรีทเมนต์ที่ ทดสอบ 2 ชนิดได้แก่ ทรีตเมนต์ที่ 1 เสริมอาหารข้นไปรตื่น 14 เปอร์เซนต์ร่วมกับฉีดยาถ่ายพยาธิไอโวเม็กซ์ และทรีตเมนต์ที่ 2 เสริมมันเฮย์ โดยสัตว์ทคลองทุกตัวปล่อยลี้ยงแทะเล็มในแปลงหญ้าพื้นเมือง ผลการทดลองครั้งนี้พบว่า การเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง (มันเฮย์ มีผลต่อไข่พยาธิในมูล กระบวนการหมักใน กระเพาะรุมน นิเวศวิทยาจุลินทรีในกระเพาะรุเมนและอัตราการเจริญเติบโตในโคเนื้อที่ ปล่อยเลี้ยงแทะเล็มแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P:0.05) โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน กลุ่มใดเนื้อที่ได้รับการเสริมมันเฮมีแนวโน้มสามารถเพิ่มอัตราการเจริญเติบใตได้ดีกว่าที่ ได้รับอาหารขึ้นไปรตื่น 14 เปอร์เซ็นต์ร่วมกับการฉีดยาถ่ายพยาธิไอไวเม็ซ์และสามารถเพิ่ม จำนวนชูไอสปอร์ของเชื้อราและประชากรของแบคที่เรียในกระเพาะหมักได้สูงขึ้น และมีผลทำให้ประชากรของโปรโตชัวกลุ่ม Holotich ลดลง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (P:0.05) นอกจากนี้ระยะเวลา 60 วันของการทสอบพบว่าใคเนื้อทั้ง 2 กลุ่มที่ได้รับการ เสริมอาหารขันร่วมกับการฉีตยางพยาธิไอไวเมื่กและ เซริมมันเฮย์ สามารถลดจำนวน เปอร์เซ็นต์ไข่พยาธิในมุลที่ระดับ 69.7 และ ะ 48.3 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ดังนั้นผลจากการ ทตลองครั้งนี้สามารถสรุปได้ว่าการเสริมมันเฮเสริมเปืนอาหารในโคเนื้อฮามารถช่วยเพิ่ม แหล่งโปรตื่นในอาหารและสามารถทดแทนการใช้ธาปฏิชีวนะใน โคเนื้อได้อย่าง มีประสิทธิภาพ การทคลองที่ 2 ศึกนาอิทธิพลของการเสริมใบมันลำปะหลังแห้ง (มันเฮย์) ทคแทน ขาปฏิชีวนะ ต่อไข่พาธิในมุจ กระบวนกรหมักในกระเพาะรุเมน นิเวศวิทธาจุสินทรีธั ในกระเพาะรุเมนและก การเขริญเติบโดในกระบือที่ปล่อยเลี้ยงแทะเดื่ม การทดลองครั้งนี้ใช้ กระบือปลักเทศผู้จำนวน 6 ตัว ตามแผ ทดลองสุ่มสมบูรย์ (CRD) ) และเปรียบเทียบ ค่าเฉสี่ยประชากรสองกลุ่ม (I-tcs!) ซึ่งมีทรีทเมนต์ที่ทดสอบ 2 ชนิด ได้แก่ ทรีตฒนต์ที่ เ เสริมอาหารขันโปรตีน 14 เปอร์เซ็นส์ร่วมกับดยาถ่ายพยาธิไอโวเม็กซ์ ทรีดเมนต์ที่ 2 เสริมมันฮ โดยสัตว์ทตลองทุกตัวปล่อยเลี้ยงแทะเดื่มในแปงหญ้าพื้นเมือง ผลการท ครั้งนี้พบว่าการเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง (มันเฮย์) มีผอต่อ ไข่พยาชิในมูล กร ารหมักในกระเทาะรูเมน นิเวสวิทยาจุสินทรีย์ในกระเพาะรูเมนและ อัตราการเขริญเดิบโตในกระอที่ปล่อยเลี้ยงแทะเข็มแดกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-4.05) โตยฉทาะอย่างยิ่งในกลุ่มกระมือที่ได้รับการเสริมมันเฮข์มีแนวไน้มสามารถเพิ่มอัตรา การเจริญเดิบโตได้ดีกว่าที่ได้รับอาหา หารขันไปรตีน 14 เปอร์เซ็นต์ ร่วมกับการลืดยาอำงทยาธิ ไอไวม็กซ์และสามารณพิ่มชำนวนจุโอสปอร์ของเชื้อราและประชากรของแบคทีเรียใน กระเพาะหมักได้สูงขึ้น และมีผลทำให้ประชากร ารของไปร ไตซัวกลุ่ม Haorich สดลง แตกต่งกันอย่งมีนัยสำตัญทางสถิติ นอกจากนี้ระยะเวลา 60 วันของการทตสอบ พบว่ากระบือทั้ง 2 กลุ่มที่ได้รับการเสริมอาหารขันร่วมกับการฉีตอาถ่ยพยาธิไอไวเม็ก และเสริมมันเฮย์ สามารถ นเปอร์เซ็นต์ไข่พยาธิในมูลที่ระดับ 64.ม ร7.4 เปอร์เซ็นด์ คามลำตับ ตังนั้นผลการทดลองหรั้งนี้สามารถสรุปได้ว่าการเสริมมันเฮย์ เสริมเป็นอาหารในกระบือสามารถช่ายเพิ่มแเหล่งโปรตีนในอาหารและสามารถทดแทนการใช้ ยาปฏิชีวนะในกระบือได้อย่างมีประสิทธิภาพ สรุปผลการทคลองการเสริมใบมันสำปะหลังแห้ง (มันเฮย์)สามารถเสริมเป็นแหล่ง โปรตีนในอาหาร และทดแทนยาถ่ายพยาธิ ใน โคเนื้อพื้นเมืองและกระบือปลักที่ปล่อยเลี้ยง แทะเล็มในแปลงหญ้า

คำสำคัญ

Microbial protein synthesisRumen fermentation efficiencyDigestibility of nutrientsCrop-residuesRuminants <br><br>Samilax(ภาษาไทย): มันสำปะหลังแห้ง ต้นเขือง เศษเหลือทางการเกษตร ประสิทธิภาพกระบวนการหมักในรูเมน ความสามารถในการย่อยได้ของโภชนะ การสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีน สัตว์เคี้ยวเอื้อง <br><br>(ภาษาอังกฤษ): Cassava hay

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาการเสริมใบมันสำปะหลังแห้งต่อการลดไข่พยาธิในมูลและลดการผลิตแก๊ชมีเทน ประสิทธิภาพกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน การสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีนและการย่อยได้ของโภชนะในโคนมที่ปล่อยเลี้ยงแทะเล็มแปลงหญ้า

สุนทร โชคสวัสดิ์ธนะกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

การศึกษาวิธีการเตรียมท่อนพันธุ์มันสำปะหลังและการให้ปุ๋ยทางใบร่วมกับการใช้ระบบพืชแซมเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำและเพิ่มผลผลิตมันสำปะหลัง ในชุดดินปากช่อง

จารุภรณ์ โต๊ะแสง กรมพัฒนาที่ดิน พ.ศ. 2560

โครงการวิจัยและพัฒนาการเพิ่มคุณค่าโภชนะมันสำปะหลังร่วมกับการนำใช้เศษเหลือทางการเกษตรเป็นอาหารสัตว์เคี้ยวเอื้อง

รังสรรค์ สิงหเลิศ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

การศึกษาอิทธิพลของเขตกรรมและสารควบคุมการเจริญเติบโตต่อสรีรวิทยาการออกดอกเพื่อเป็นแนวทางในการผลิตลองกองนอกฤดู

ลดาวัลย์ เลิศเลอวงศ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ พ.ศ. 2556

การจัดการหลังการเก็บเกี่ยวจิ้งหรีดและการพัฒนาผลิตภัณฑ์พื้นฐานจากจิ้งหรีด

อนุชิตา มุ่งงาม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การผลิตปุ๋ยหมักจากวัสดุเหลือทิ้งจากมันสำปะหลังของชุมชนบ่อใหญ่ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม

วงศ์ผกา พิมพา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2555

การศึกษาการเพิ่มคุณค่ากากมันสำปะหลังหมักยีสต์และมันใบมันสำปะหลังแห้งเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนกากถั่วเหลืองในอาหารข้นที่มีมันเส้นเป็นองค์ประกอบระดับสูงต่อกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนและประสิทธิภาพการสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีนในโคเนื้อ

นพดล สมผล มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

ศึกษาการใช้ยูเรียร่วมกับกากน้ำตาลในการหมักกากมันสำปะหลังต่อปริมาณการกินได้ ความสามารถในการย่อยได้ และกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนของโคเนื้อ

ฐิติมา นรโภค มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2560

โครงการวิจัยและพัฒนาการผลิตสะตอในภาคใต้ตอนล่าง

สุมาลี ศรีแก้ว กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2556

การทดสอบและสาธิตการใช้หญ้าแพงโกล่าแห้งร่วมกับอาหารข้นขุนโคเนื้อในฟาร์ม เกษตรกรรายย่อย

นายอัศวิน สายเชื้อ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551