การวิเคราะห์พันธุกรรม สารเคมี ฤทธิ์ทางชีวภาพ ความเป็นพิษในระดับเซลล์และโมเลกุลของพืชสกุล Mucuna

บทคัดย่อ

พืชสกุล Mucunaหลายชนิดใช้ประโยชน์มาแต่สมัยโบราณ ดังนั้นการวิจัยในครั้งนี้จึงได้เก็บพืชสกุลนี้จากหลายจังหวัด ตรวจสอบชนิดได้ทั้งหมด 4 ชนิด 2 สายพันธุ์ได้แก่หมามุ่ย 2 สายพันธุ์คือ M. pruriens var. pruriensและถั่วขอ M. pruriens var. utilisพวงหยก (M. thailandica) พวงโกเมน (M. warburgii) และหมามุ่ยน้อย (M. bracteata) นำมาศึกษาสารเคมีด้วยวิธี gas chromatography-mass spectrometry (GC-MS) หาปริมาณสารสารแอล-โดปา(L-dopa)ด้วยวิธี high performance liquid chromatography (HPLC) ทดสอบพิษระดับเซลล์และดีเอ็นเอด้วยวิธี 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) tetrazolium reduction (MTT) และ comet assaysผลการวิจัยพบว่า สารเคมีในพืชที่พบปริมาณสูงสุดคือ 53.04% mome inositolในสารสกัดเอทานอลของใบพวงมรกต ส่วนสารสารแอล-โดปานั้นพบปริมาณสูงสุด15.54 มก. จาก 100 กรัมเมล็ดหมามุ่ย รองลงมาคือ 9.47 มก. จาก100 กรัมเมล็ดถั่วขอ ในการทดสอบพิษระดับเซลล์ด้วยสารสกัดไม่มีขั้วคือเฮกเซนกับใบและเมล็ดหมามุ่ยและถั่วขอ พบว่าสารสกัดเฮกเซนของเมล็ดและใบถั่วขอและเมล็ดและใบหมามุ่ยไม่มีพิษต่อเซลล์แต่สารสกัดเฮกเซนเมล็ดถั่วขอ เมล็ดหมามุ่ย และใบถั่วขอมีพิษต่อดีเอ็นเออย่างมีนัยสำคัญ (p< 0.05) ในความเข้มข้น 2.0, 2.3 และ 0.77 มก./มล. ส่วนใบหมามุ่ยไม่มีพิษต่อดีเอ็นเอในความเข้มข้นที่ทดสอบคือ 2.1 มก./มล.ต่อมาได้ทำการทดสอบพิษทั้งระดับเซลล์และดีเอ็นเอในสารสกัดใบของพืชสกุล Mucunaอีก 3 ชนิดได้แก่ พวงมรกต พวงโกเมน และหมามุ่ยน้อยโดยใช้ตัวทำละลายเอทานอลและเฮกเซน พบว่าสารสกัดทุกชนิดพืชไม่มีพิษต่อเซลล์ ส่วนสารสกัดเอทานอลพวงมรกต สารสกัดเฮกเซนและเอทานอลของพวงโกเมนและหมามุ่ยน้อยมีพิษต่อดีเอ็นเออย่างมีนัยสำคัญ (p< 0.05) ด้วยความเข้มข้นที่ใช้ในการทดสอบคือ 36.50 มก./มล.;21.25 และ 67.70 มก./มล.; และ 47.50 และ 29.20 มก./มล. ส่วนสารสกัดเฮกเซนพวงมรกตไม่มีพิษต่อดีเอ็นเอด้วยความเข้มข้น 51.40 มก./มล.

คำสำคัญ