Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566

แนวทางการสื่อสารศิลปะนาอีฟเพื่อสร้างสมาธิของผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ

เหมือนฝัน คงสมแสวง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยเชิงคุณภาพชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1. สร้างแนวทางการสื่อสารศิลปะนาอีฟเพื่อสร้างสมาธิของผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ และ 2. สร้างคู่มือการสร้างสมาธิด้วยการปฏิบัติศิลปะนาอีฟ ผู้วิจัยใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสาร มีการให้ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 6 คน ทำกิจกรรมศิลปะนาอีฟและสัมภาษณ์เชิงลึก รวมทั้งใช้อุปกรณ์ในการวัดคลื่นสมอง I FLOW headband ที่ประมวลผลความหมายร่วมกับแอปพลิเคชัน IFLOW S กับผู้ให้ข้อมูลหลักอีก 6 คน ขณะทำกิจกรรม เพื่อพิสูจน์สมาธิที่เพิ่มขึ้นเมื่อทำกิจกรรมศิลปะนาอีฟ ส่วนเล่มคู่มือกิจกรรมนั้น ได้พัฒนาจากการทำกิจกรรมศิลปะนาอีฟ และมีการร่างตัวอย่างคู่มือกิจกรรม แล้วนำไประดมความคิดเห็นกับผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับกลุ่มผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ จำนวน 7 คน เพื่อหารูปแบบและเนื้อหาที่เหมาะสม จากนั้นนำคู่มือดังกล่าวไปเปิดเวทีรับฟังความคิดเห็นจากผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับกลุ่มผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ จำนวน 60 คน เพื่อสรุปคู่มือกิจกรรม พร้อมทั้งนำคู่มือฉบับสมบูรณ์ไปทำกิจกรรมกับผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพและผู้สูงอายุเพื่อสำทับข้อมูล รวมถึงเผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และสื่อสิ่งพิมพ์ ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการสื่อสารศิลปะนาอีฟเพื่อสร้างสมาธิของผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ ต้องอาศัยการดำเนินการที่ต้องพิจารณาองค์ประกอบทางการสื่อสาร ได้แก่ ผู้ส่งสาร สาร ช่องทางการสื่อสาร (สื่อกิจกรรม, สื่อบุคคล) ผู้รับสาร และปัจจัยอื่น ๆ จากผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียที่เอื้อให้การทำศิลปะนาอีฟเพื่อสร้างสมาธิของผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพประสบความสำเร็จ กิจกรรมศิลปะนาอีฟช่วยเสริมสร้างสมาธิในระดับขณิกสมาธิ หรือสมาธิชั่วขณะได้ สำหรับคู่มือกิจกรรมนั้นพึงประกอบไปด้วยรูปแบบและเนื้อหาที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายหลัก นั่นคือ ผู้เตรียมตัวเป็นผู้สูงอายุคุณภาพ คู่มือกิจกรรมพึงมีโครงสร้างทั่วไปของหนังสือ มีลักษณะไม่เป็นทางการมากจนเกินไป ขนาดเอสี่ ใช้รูปแบบตัวอักษรที่มีหัว อ่านง่าย ตัวใหญ่ และใช้เลขอารบิก ส่วนเนื้อหาข้อความต้องมีไม่มากนัก (ไม่เกิน 25 หน้า) มีการใช้ภาพประกอบโดยเน้นเป็นภาพถ่ายทั้งขณะทำกิจกรรมและภาพผลงานศิลปะนาอีฟ รวมถึงมีการเสนอให้ใช้สีส้มเป็นหลัก ซึ่งคู่มือกิจกรรมยังสามารถประยุกต์ใช้กับกลุ่มเป้าหมายอื่นได้ด้วย เช่น กลุ่มเด็กสมาธิสั้น กลุ่มเปราะบาง หรือกลุ่มเป้าหมายที่มีการควบคุมยาก

คำสำคัญ

ผู้สูงอายุMeditationEldersสมาธิNa?ve ArtศิลปะนาอีฟCommunication Guidelineแนวทางการสื่อสาร

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การจัดการความรู้การเพิ่มคุณค่าสื่อสร้างสรรค์งานบุญหลวง และการละเล่น ผีตาโขน อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย

รัตนา แสงสว่าง มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2555

การพัฒนาต้นแบบนวัตกรรมอุปกรณ์ช่วยเดินจงกรมวิปัสสนาอัจฉริยะสำหรับผู้สูงอายุ

พระสันต์ทัศน์ สินสมบัติ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2567

ผลของโปรแกรมกิจกรรมศิลปะต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่มี ภาวะสมองเสื่อมระยะแรก

นปภัช กันแพงศรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

การถ่ายทอดภูมิปัญญาผ้าตีนจกไทเลยสู่กระบวนการเรียนรู้ทางนาฎศิลป์ในระดับอุดมศึกษา

จุฑาภรณ์ วิลัยแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2560

การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมวีลแชร์แบบปรับยืนล้อเลื่อนด้วยแรงตนเอง สำหรับผู้สูงอายุติดเตียง จังหวัดปทุมธานี

นิโรบล มาอุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2564

การพัฒนาแอปพลิเคชันความเป็นจริงเสมือนแบบบูรณาการสำหรับเพิ่มหน้าที่การบริหารจัดการสมอง ความจำและความผาสุกของผู้สูงอายุปกติและที่มีภาวะสมองเสื่อมเล็กน้อย: การศึกษาเชิงพฤติกรรมและคลื่นไฟฟ้าสมอง

ภัทราวดี มากมี สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566

การสื่อสารงานวิจัยสูงวัยสู่การเตรียมพร้อมสังคมสูงอายุ

อภิวัฒน์ ภุมรา บริษัท รุ่งนวิน จำกัด พ.ศ. 2560

สืบสานภูมิปัญญาผู้สูงอายุที่ถูกลืม : บ้านนางั่ว จังหวัดเพชรบูรณ์

สุภาพร บางใบ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558

การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมทักษะทางปัญญาของผู้สูงอายุ

ชมสุภัค ครุฑกะ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2562

การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาวะโดยกระบวนการสุนทรียสนทนาของกลุ่มผู้สูงอายุบนพื้นฐานของอัตลักษณ์ชุมชน

มณฑิชา รักศิลป์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2565