การบำบัดไมโครพลาสติกบริเวณป่าชายเลนโดยใช้พืชร่วมกับแบคทีเรีย (ปีที่ 3)

บทคัดย่อ

การศึกษาการปนเปื้อนไมโครพลาสติกในป่าชายเลน บริเวณเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา และอ่าวพังงา จังหวัดพังงา เพื่อจำแนกชนิดและปริมาณของไมโครพลาสติกที่พบในตะกอนดินที่ความลึก 0 – 15, 15 – 30 และ 30 – 50 เซนติเมตร และในน้ำ รวมถึงการจำแนกชนิดของแบคทีเรียที่พบในตะกอนดินในบริเวณดังกล่าว และทำการทดสอบสายพันธุ์ของแบคทีเรียที่แยกได้จากบริเวณชายหาดปากเมงและชายหาดเจ้าไหม อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม จังหวัดตรัง ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการย่อยสลายไมโครพลาสติก 3 สายพันธุ์ ผลการสำรวจบริเวณพื้นที่ป่าชายเลนจังหวัดพังงา พบการปนเปื้อนของไมโครพลาสติก 3 รูปร่าง ได้แก่ เส้นใย แผ่นแข็ง และอื่นๆ (เม็ดกลม แท่ง แผ่นวง) โดยพบจำนวนของไมโครพลาสติกในตะกอนดินสูงกว่าในน้ำ และพบจำนวนไมโครพลาสติกสูงสุดในตะกอนดินที่ความลึก 0 – 15 เซนติเมตร และชนิดของ ไมโครพลาสติกที่พบจำนวนสูงสุด 3 ชนิดแรก ได้แก่ เซลโลเฟน โพลีเอทิลีนเทเรฟทาเลต และโพลีไวนิลคลอไรด์ ตามลำดับ และพบแบคทีเรียที่จำแนกได้จากบริเวณดังกล่าว 28 สกุล รวมทั้งสิ้น 65 สายพันธุ์ ขณะที่ผลการทดสอบประสิทธิภาพของแบคทีเรียที่จำแนกได้จากบริเวณหาดปากเมงและหาดเจ้าไหมจังหวัดตรัง (จากการจำแนกในปีที่ 2) ต่อการย่อยสลายไมโครพลาสติก ได้แก่ โพลีเอทิลีน (polyethylene; PE), โพลีเอทิลีนเทเรฟทาเลต (polyethylene terephthalate; PET), โพลีโพรไพลีน (polypropylene; PP), โพลีสไตรีน (polystyrene; PS) และ โพลีไวนิลคลอไรด์ (polyvinyl chloride; PVC) พบว่าแบคทีเรียที่ทำการทดสอบสามารถลดปริมาณไมโครพลาสติกที่ทำการศึกษาได้ 0.00 – 44.15 % ในห้องปฏิบัติการ เมื่อนำต้นโกงกางใบใหญ่ (Rhizophara mucronata) ต้นจิกทะเล (Barringtonia asiatica (L.) Kurz) และต้นแสมทะเล (Avicennia marina) ไปทดสอบร่วมกับแบคทีเรีย 3 สายพันธุ์ ได้แก่ Bacillus indicus, Fictibacillus halophilus, และ B. altitudinis ซึ่งจำแนกได้จากบริเวณดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการย่อยสลายไมโครพลาสติก พบว่าเมื่อปลูกต้นพืชทั้ง 3 ชนิด ร่วมกับแบคทีเรียสายพันธุ์ Bacillus altitudinis ในบริเวณพื้นที่ป่าชายเลน อำเภอบางขุนไทร จังหวัดเพชรบุรี เป็นเวลา 180 วันสามารถลดบริเวณไมโครพลาสติกได้ถึง 3.97 – 33.90%

คำสำคัญ