Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การย่อยสลายทางชีวภาพของพอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำด้วยราที่พบในประเทศไทย

พัชรีย์ พริบดีเวช มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โพลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำ (LDPE) ถูกนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์และสะสมเป็นขยะพลาสติก นอกจากนี้ยังพบว่า LDPE เป็นของเสียที่ไม่สามารถย่อยสลายได้มานานหลายทศวรรษและพบว่าเป็นแหล่งมลพิษในสิ่งแวดล้อม ในการศึกษานี้คัดเลือกเชื้อรา 65 ตัวสำหรับการย่อยสลายทางชีวภาพของ LDPE เชื้อรา Neopestalotiopsis phangngaensis, Alternaria burnsii, Alternaria pseudoeichhorniae และ Arthrinium sacchari มีศักยภาพในการย่อยสลายทางชีวภาพของ LDPE อย่างมีนัยสำคัญ เชื้อราเหล่านี้ถูกเพาะเลี้ยงทีละแผ่นด้วยแผ่น LDPE เป็นแหล่งคาร์บอนเป็นเวลา 90 วัน ตรวจพบการสูญเสียน้ำหนักสูงสุดของแผ่น LDPE โดยเชื้อรา N. phangngaensis (54.34%) เชื้อรานี้ยังเผยให้เห็นอัตราการลดความต้านทานแรงดึงสูงสุดของแผ่น LDPE (0.33 MPa) พื้นผิวทางสัณฐานวิทยาของการเพาะเลี้ยง LDPE ด้วย N. phangngaensis มีรอยแตก หลุม และหยาบ จากการวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด การย่อยสลายทางชีวภาพของแผ่น LDPE โดย N. phangngaensis ยังได้รับการยืนยันโดยการทดสอบ Sturm และการวิเคราะห์กิจกรรมของเอนไซม์ การทดสอบ Sturm แสดงการสลายตัวสูงสุดของแผ่น LDPE โดย N. phangngaensis พบว่าสามารถผลิต CO2 ปริมาณ 2.14 g/L พบกิจกรรมทางเอนไซม์ของเอนไซม์แลคเคส แมงกานีสเปอร์ออกซิเดส และลิกนินเปอร์ออกซิเดสในระหว่างการย่อยสลาย LDPE นอกจากนี้ยังได้ศึกษาสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่ายในสารละลายจากการเลี้ยง N. phangngaensis พบองค์ประกอบหลักคือ 3Z-diethyl acetal hexenal, 2E,4E-decadienol, และ 2Z-diethyl acetal hexenal การศึกษานี้เผยให้เห็นการใช้เชื้อรา N. phangngaensis เป็นแหล่งคาร์บอนที่อัตราการย่อยสลายทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น เชื้อรา N. phangngaensis อาจถูกนำไปใช้เป็นตัวย่อยสลายทางเลือกสำหรับการย่อยสลาย LDPE ในสิ่งแวดล้อม

คำสำคัญ

ThailandประเทศไทยFungiBiodegradationการย่อยสลายทางชีวภาพLow density polyethyleneราพอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

สารเพอร์ฟลูออโรอัลคิลและโพลีฟลูออโรอัลคิล กับการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อมของประเทศไทย

จิรา คงปราณ พ.ศ. 2561

Environmental Evaluation on Rigid Polyurethane Foam Disposal from Refrigerator Waste in Thailand

พ.ศ. 2562

Characterization of phenol-degrading fungi isolated from industrial waste water in Malaysia

Universiti Putra Malaysia พ.ศ. 2562

การผลิตพอลิแกมมากลูตามิกแอสิดไฮโดรเจลจากการหมักกากผงชูรส (อามิอามิ) เพื่อ ใช้ผลิตปุ๋ยชีวภาพสำหรับกล้วยไม้ส่งออก

สาโรจน์ ศิริศันสนียกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558

การศึกษาการผลิตไซโลออลิโกเเซคคาไรด์จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรในประเทศไทย

พงค์ศักดิ์ ขุนแร่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2563

องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อราที่แยกจากต้นชาน้ำมันสกุล (Camellia oleifera Abel.) ที่ปลูกในประเทศไทย

อัจฉราวดี แผนสนิท มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2560

การพัฒนาฟิล์มพอลิเมอร์ผสมระหว่างเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชกับพอลิเอททิลลีนโคเมททิลอะคริเลตที่มีการเติมสารต้านออกซิเดชันเพื่อใช้ในบรรจุภัณฑ์การเกษตร

พูนทรัพย์ ตรีภพนาถกูล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558

ทางเลือกในการกำจัดขยะอินทรีย์ โดยใช้เทคโนโลยีชีวภาพในประเทศไทย

กิติชัย รักตะกนิษฐ์ พ.ศ. 2558

การศึกษาสารไฟโตเคมีคอล ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ฤทธิ์ต้านเชื้อจุลินทรีย์ก่อสิว และความเป็นพิษต่อเซลล์ผิวหนังจากสารสกัดพลูคาว

ทินกร เถียรสูงเนิน มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2565

การผลิตไซโลออลิโกเเซคคาไรด์และการนำไปประยุกต์ใช้เป็นพรีไบโอติกและซินไบโอติก

พงค์ศักดิ์ ขุนแร่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2564