Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การใช้ระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพรรณไม้น้ำบูเซปฟาแลน ดร้า Bucephalandra sp.

กฤษณา เตบสัน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

พรรณไม้น้ำบูเซปฟาแลนดร้ามีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เป็นที่ต้องการของตลาดทั้งในและต่างประเทศ แต่เป็นพรรณไม้น้ำที่โตช้า ต้นทุนการผลิตสูง และในปัจจุบันการผลิตยังมีปริมาณที่ไม่เพียงพอต่อการส่งออก การนำระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวมาใช้ในการเพาะเลี้ยงเป็นทางเลือกใหม่ที่สามารถเพิ่มศักยภาพการผลิตและลดต้นทุนในการผลิต งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อบูเซปฟาแลนดร้าในอาหารเหลวโดยใช้ระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราว เปรียบเทียบกับการเพาะเลี้ยงในอาหารกึ่งแข็งซึ่งเป็นวิธีดั้งเดิม โดยศึกษาระดับความเข้มข้นของอาหารสูตร MS ความเข้มข้นของสารควบคุมการเจริญเติบโต BA และ NAA, จำนวนต้นต่อขวด แต่ละการทดลองใช้ระยะเวลา 8 สัปดาห์ เมื่อสิ้นสุดการทดลอง พบว่า บูเซปฟาแลนดร้าที่เพาะเลี้ยงในอาหารกึ่งแข็งระดับความเข้มข้น ?MS เติมสารควบคุมการเจริญเติบโต BA ปริมาณ 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร จำนวน 5 ต้นต่อขวด เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงในอาหารกึ่งแข็งมากที่สุด และบูเซปฟาแลนดร้าที่เพาะเลี้ยงในอาหารเหลวระดับความเข้มข้น 1MS เติมสารควบคุมการเจริญเติบโต BA 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร ให้อาหาร 8 ครั้งต่อวัน และจำนวน 15 ต้นต่อขวด ด้วยระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวมีความเหมาะสมมากที่สุด และเมื่อเปรียบเทียบการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อบูเซปฟาแลนดร้าในอาหารกึ่งแข็งกับอาหารเหลวด้วยระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราว พบว่า บูเซปฟาแลนดร้าที่เพาะเลี้ยงในอาหารเหลวด้วยระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวมีจำนวนใบ ราก และความสูงของต้นเฉลี่ยมากกว่าบูเซปฟาแลนดร้าที่เลี้ยงในอาหารกึ่งแข็ง ในขณะที่จำนวนยอดและอัตรารอดชีวิตของทั้ง 2 รูปแบบการเพาะเลี้ยงไม่แตกต่างกัน (p>0.05) บูเซปฟาแลนดร้าที่เพาะเลี้ยงในอาหารเหลวด้วยระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวมีต้นทุนในการผลิตต่อต้นต่ำกว่าการเพาะเลี้ยงในอาหารกึ่งแข็ง ซึ่งใช้ระยะเวลาคืนทุน 3 ปี 7 เดือน ผลผลิต ณ จุดคุ้มทุน 24,085 ต้นต่อปี ขณะที่บูเซปฟาแลนดร้าที่เพาะเลี้ยงในอาหารกึ่งแข็ง ใช้ระยะเวลาคืนทุน 4 ปี 15 วัน ผลผลิต ณ จุดคุ้มทุน 13,372.46 ต้นต่อปี และเมื่อนำบูเซปฟาแลนดร้าไปปลูกนอกห้องปฏิบัติการ พบว่า ทั้ง 2 รูปแบบการเพาะเลี้ยง มีอัตรารอดชีวิต 100 เปอร์เซ็นต์

คำสำคัญ

tissue cultureการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อBucephalandra sp.Temporary Immersion Bioreactorระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวบูเซปฟาแลนดร้า

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพรรณไม้น้ำสกุลบูเซป (Bucephalandra sp.) เชิงพาณิชย์

นงนุช เลาหะวิสุทธิ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558

เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อและการเลี้ยงสาหร่ายไก Cladophora spp. ในพื้นที่จำกัด

พรพรรณ พุ่มพวง กรมประมง พ.ศ. 2561

การประยุกต์ใช้สารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชจากจุลินทรีย์ในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายขนาดเล็กเพื่อผลิตพลังงานชีวภาพ

ชยากร ภูมาศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การพัฒนาแหนเพื่อเป็นพืชน้ำต้นแบบในการวิจัยพื้นฐานและการนำไปประยุกต์ใช้ทางเทคโนโลยีชีวภาพ

สลิล ชั้นโรจน์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2557

การพัฒนาฟาร์มต้นแบบการผลิตปลากดหลวงเกรดพรีเมียมร่วมกับการปลูกพืชเศรษฐกิจในระบบน้ำหมุนเวียนภายใต้สภาวะน้ำน้อยและใช้แบคทีเรียที่เหมาะสมเพื่อการบำบัดน้ำ

อุดมลักษณ์ สมพงษ์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2566

การกำจัดผักตบชวาด้วยการเพาะเห็ดและการผลิตก๊าซชีวภาพ

สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2560

การคัดกรองจุลินทรีย์ส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชเพื่อประยุกต์ใช้ในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายขนาดเล็กเพื่อผลิตพลังงานชีวภาพและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ

สายสมร ลำยอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การเพิ่มศักยภาพในการผลิตพรรณไม้น้า หญ้าทะเล และสาหร่ายทะเล สู่เชิงพาณิชย์ด้วยเทคโนโลยีชีวภาพ

ศาลักษณ์ พรรณศิริ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2557

การอนุรักษ์กล้วยไม้ป่าโดยเทคโนโลยีชีวภาพ

อัจฉรา ธรรมถาวร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552

นวัตกรรมการปรับปรุงพันธุ์อ้อยโดยเทคโนโลยีชีวภาพ

สนธิชัย จันทร์เปรม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559