Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566

ระดับแอนติบอดีต่อการติดเชื้อโควิด-19 โดยธรรมชาติกับการได้รับวัคซีนต้านเชื้อโควิด-19 ในประชากรผู้ใหญ่

จิดาภา เซคเคย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2566

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสามารถของแอนติบอดีชนิด neutralizing antibody ในการยับยั้งเชื้อสายพันธุ์ Omicron ในกลุ่มอาสาสมัคร 5 กลุ่มที่มีภูมิหลังของภูมิคุ้มกันต่อโรคโควิด-19 ที่ต่างกัน ได้แก่ (1) บุคคลที่ได้รับวัคซีนชนิดเดี่ยวอย่างน้อย 2 โดสโดยไม่เคยมีประวัติติดเชื้อมาก่อน (VHo) (2) บุคคลที่ได้รับวัคซีนลูกผสมอย่างน้อย 2 เข็มโดยไม่เคยติดเชื้อมาก่อน (VHe) (3) ผู้ป่วยที่หายจากโรคและได้รับวัคซีนชนิดเดี่ยวอย่างน้อย 2 เข็ม (ReHo) (4) ผู้ป่วยที่หายจากโรคและได้รับวัคซีนลูกผสมอย่างน้อย 2 เข็ม (ReHe) และ (5) ผู้ป่วยที่หายจากโรคโควิด-19 แต่ไม่เคยได้รับการฉีดวัคซีนมาก่อน (Re) การทดสอบความสามารถในการป้องกันการติดเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ดำเนินการโดยทดสอบกับตัวอย่างซีรัมของอาสาสมัครดังกล่าว จากผลการวิเคราะห์ทางสถิติค่าสหสัมพันธ์ของสเปียร์แมนแสดงให้เห็นว่าเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเชื้อสายพันธุ์ Omicron B.1.1.529 และ BA.2 มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาของการเก็บซีรั่มอย่างมีนัยสำคัญ (r = 0.730 และ 0.787, p < 0.001 ตามลำดับ) พบความสัมพันธ์กันอย่างมากระหว่างเปอร์เซ็นต์การยับยั้งของ neutralizing antibody ต่อเชื้อสายพันธุ์ Omicron B.1.1.529 กับเชื้อ Omicron BA.2 (rs=0.973, p < 0.001) ความสามารถในการเกิด neutralization กับเชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิม, Omicron B.1.1.529 และ BA.2 ของซีรั่มจากผู้ป่วยที่หายจากโรคและได้รับวัคซีนชนิดเดี่ยวและวัคซีนลูกผสมสูงกว่าผู้ป่วยที่ติดเชื้อแต่ไม่เคยได้รับวัคซีนอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.001) การศึกษานี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าบุคคลที่ติดเชื้อ SARS-CoV2 สายพันธุ์ Omicron และได้รับวัคซีนทั้งแบบเดี่ยวและแบบวัคซีนลูกผสมนั้นมีความสามารถในการเกิด neutralization ในระดับสูงต่อเชื้อ Omicron B.1.1.529 และ BA.2 ที่เป็นสายพันธุ์ต้นกำเนิดของสายพันธุ์ย่อย XBB ดังนั้น วัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 รุ่นต่อไปจึงมีความจำเป็นเพื่อให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อสายพันธุ์ย่อยของเชื้อ SARS-CoV2 ที่กำลังเกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำเป็นสำหรับผู้ที่ไม่เคยติดเชื้อมาก่อน

คำสำคัญ

COVID-19โควิด-19antibodySARS-CoV-2แอนติบอดีneutralizing antibodySARS-CoV-2 variantsซาร์โควี-2

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาความปลอดภัยและการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันหลังการได้รับวัคซีนโควิด-๑๙ ต่างชนิดกันในชุดแรก

สุวิมล นิยมในธรรม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การศึกษาภูมิคุ้มกันในผู้ที่หายและผู้ที่มีความเสี่ยงสูงต่อการติดเชื้อจากโรคโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ (โควิด-19)

ปกรัฐ หังสสูต สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2565

การพัฒนาโซ่ความเย็นของวัคซีนโควิด-19 เพื่อควบคุมอุณหภูมิและติดตามสอบย้อนกลับในการขนส่งและเก็บรักษา

ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การศึกษาความไว ความจำเพาะ และความถูกต้อง ของการใช้ชุดตรวจคัดกรองแอนติบอดีของโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เปรียบเทียบกับการตรวจโดยวิธีขยายสารพันธุกรรม (Real-time PCR) ในการวินิจฉัยภาวะติดเชื้อ ในผู้ป่วยที่ทำหัตถการทางสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยาฉุกเฉิน และ บุคลากรทางการแพทย์

อมรินทร์ นาควิเชียร สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564

การตอบสนองทางภูมิคุ้มกันที่จำเพาะต่อไวรัส SARS-CoV-2 ตามหลังการฉีดวัคซีนโควิด-19 ในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังและผู้ป่วยปลูกถ่ายไต

จักรพงษ์ บรูมินเหนทร์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ความชุกและอุบัติการณ์ของการติดเชื้อด้วยการตรวจทางซีโรโลยี การตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน ต่อการติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในบุคลากรทางการแพทย์ด่านหน้าที่ดูแลผู้ป่วย เปรียบเทียบกับบุคลากรทางการแพทย์ที่ไม่ได้ดูแลผู้ป่วย COVID-19 ในสถานการณ์การระบาดของโรค COVID-19 ภายในโรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร

ณสิกาญจน์ อังคเศกวินัย สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2564

ความคิดเห็นของประชาชนต่อการป้องกันและรักษาโรคติดเชื้อโควิด-19 ตามหลักอริยสัจ 4

พระครูศรีปริยัติวิธาน (พระมหาแม้น คุปตรํสี/ทองวิจิตต์) มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

โครงการนำร่อง: การศึกษาความปลอดภัยและการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันหลังการได้รับวัคซีนโควิด-19 ด้วยการฉีดเข้าในผิวหนัง ในอาสาสมัครที่ได้รับวัคซีนเข็มแรก และที่ได้รับวัคซีนกระตุ้น (เข็มที่ 3)

สมฤดี ฉัตรสิริเจริญกุล สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2565

การยอมรับวัคซีนโควิด 19 ของกลุ่มเสี่ยงในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย

นิรชร ชูติพัฒนะ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนา COVID-19 Literacy (ความรอบรู้ด้านสุขภาพในการจัดการโรค COVID-19) และการฟื้นฟูผู้ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโรค COVID-19 ในระดับชุมชน

บุญเรือง ขาวนวล มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2564