มหาวิทยาลัยบูรพา ระดับปริญญาโท ทุนบัณฑิตศึกษา ปีงบประมาณ 2565

บทคัดย่อ

ภำวะภูมิคุ้มกันบกพร่องเป็ นปัญหำสำคัญของผู้ต้องขังที่ติดเชื้อเอชไอวีในสถำนกำรณ์คนล้นคุก ซึ่งจ ำเป็ นต้องมีพฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพที่เหมำะสม กำรวิจัยแบบควำมสัมพันธ์เชิงทำนำยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษำปัจจัยทำนำยพฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพของผู้ต้องขังชำยที่ติดเชื้อเอชไอวีกลุ่มตัวอย่ำงเป็ นผู้ต้องขังชำยในเรือนจ ำเขตกรุงเทพมหำนคร ซึ่งได้จำกกำรสุ่มตัวอย่ำงหลำยขั้นตอนจ ำนวน 200 รำย เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนกรกฎำคม ถึงเดือนกันยำยน พ.ศ. 2564 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบสอบถำมควำมมีคุณค่ำในตนเอง กำรรับรู้ประโยชน์ของกำรปฏิบัติพฤติกรรม กำรรับรู้อุปสรรคของกำรปฏิบัติพฤติกรรม กำรรับรู้ควำมสำมำรถของตนเอง กำรสนับสนุนทำงสังคม และพฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพ (มีค่ำสัมประสิทธิ์ แอลฟำของครอนบำคอยู่ระหว่ำง 0.80-0.94) วิเครำะห์ ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนำ และสถิติกำรวิเครำะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลกำรวิจัยพบว่ำ พฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพโดยรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจำรณำรำยด้ำนพบว่ำ พฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพด้ำนควำมรับผิดชอบต่อสุขภำพ ด้ำนสัมพันธภำพระหว่ำงบุคคล และด้ำนกำรพัฒนำทำงจิตวิญญำณอยู่ในระดับสูง ส่วนด้ำนกิจกรรมทำงกำยและด้ำนกำรจัดกำรควำมเครียดอยู่ในระดับปำนกลำง โดยปัจจัยกำรรับรู้ควำมสำมำรถของตนเอง (? = 0.404, p < .001) กำรรับรู้อุปสรรค (? = -0.209, p < .001) กำรรับรู้ประโยชน์ (? = 0.235, p < .001) และกำรสนับสนุนทำงสังคม (? = 0.184, p = .002) สำมำรถร่วมท ำนำยพฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพได้ร้อยละ 47.1 (R2 = .482, R2 adj = .471, p < .001) ผลกำรวิจัยนี้เสนอแนะว่ำ ผู้บริหำร พยำบำล และบุคลำกรที่ปฏิบัติงำนในเรือนจ ำควรให้ควำมส ำคัญกับกำรพัฒนำพฤติกรรมสร้ำงเสริมสุขภำพในกลุ่มผู้ต้องขังชำยที่ติดเชื้อเอชไอวี โดยพัฒนำโปรแกรมที่เพิ่มกำรรับรู้ควำมสำมำรถของตนเองและกำรรับรู้ประโยชน์ของกำรปฏิบัติพฤติกรรม ลดกำรรับรู้อุปสรรคในกำรปฏิบัติพฤติกรรม ร่วมกับกำรส่งเสริมเครือข่ำยที่เพิ่มกำรสนับสนุนพฤติกรรมสุขภำพเพื่อให้กลุ่มผู้ต้องขังชำยที่ติดเชื้อเอชไอวีมีสุขภำพที่ดี

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ