การศึกษาและเปรียบเทียบวิธีการเก็บและรูปแบบการตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอมนุษย์ ที่เกิดจากการสัมผัสบนระเบิดแสวงเครื่อง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นครั้งแรกในการพัฒนาชุดทดสอบหลายตำแหน่งแบบไดเร็คเรียลไทม์พีซีอาร์เพื่อระบุชนิดของ เนื้อสัตว์ในอาหารได้สำเร็จ โดยสามารถระบุชนิดของเนื้อสัตว์เป้าหมายได้ 6 ชนิด ได้แก่ เนื้อสุกร (Sus scrofa) เนื้อวัว (Bos tourus) เนื้อม้า (Equus ferus caballus) เนื้อเป็ด (Anas spp.) เนื้อไก่ (Gallus gallus) และเนื้อ นกกระจอกเทศ (Struthio camelus) โดยใช้เทคนิคเรียลไทม์พี่ซีอาร์ด้วยการวิเคระห์ melt curve และไม่ต้อง ผ่านการสกัดดีเอ็นเอ จึงเป็นวิธีที่ง่าย รวดเร็วและประหยัดค่าใช้จ่าย ชุดทดสอบดังกล่าวทำการออกไพรเมอร์ที่จะ เพาะเจาะจงกับสัตว์เป้าหมายแต่ละชนิดโดยออกแบบจากยืนไซโทโครมบี (Cytchrome b) ยืนไซโตโครมออกซิ- เดส 1 (COI) และยืน 16 ไรโบโซมอลอาร์เอ็นเอ (12s RNA) ผลการทวนสอบการใช้งานจริงของชุดทดสอบหลาย ตำแหน่งแบบไดเร็คเรียลไทม์พีซีอาร์ พบว่ชุดทดสอบที่พัฒนาขึ้นให้ผลการระบุชนิดเนื้อสัตว์เป้าหมายในอาหารที่แม่นยำและถูกต้อง 100 เปอร์เซ็นต์ มีความจำเพาะเจาะจงกับเนื้อสัตว์เป้าหมาย สามารถทำซ้ำได้ และยังเป็นวิธีที่ ใช้ดีเอ็นเอในปริมาณน้อยมากเพียง 0.32 นาโนกรัม เวลาที่ใช้ในการวิเคราะห์ต่ำกว่า 1 ชั่วโมงและค่าใช้จ่ายในการ วิเคราะห์น้อยกว่า 1 ดอลล่าร์สหรัฐ ดังนั้นชุดทดสอบนี้จะเป็นประโยชน์ย่างยิ่งในการบังคับใช้ทางกฎหมาย เพื่อ ตรวจสอบการปลอมปนดีเอ็นเอของสัตว์อื่นในอาหารได้