Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การใช้ประโยชน์และนิเวศวิทยาของชาเมี่ยงในพื้นที่ภาคเหนือ

ธนากร ลัทธิ์ถีระสุวรรณ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาลักษณะนิเวศของสวนชาเมี่ยง เช่น สมบัติดิน ลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิประเทศ และชนิดของพืชพันธุ์ที่ขึ้นร่วม เพื่อศึกษาสมบัติดินจากสวนชาเมี่ยงและพืชเกษตรและป่าไม้รูปแบบอื่นๆ เพื่อประเมินศักยภาพของพื้นที่ปลูกชาเมี่ยงและประเมินผลผลิตเมี่ยง และมาตรการช่วยลดหมอกควันไฟป่าในพื้นที่ต้นน้ำภาคเหนือประเทศ โดยทำการเลือกพื้นที่ 3 หมู่บ้านที่เป็นตัวแทนในแต่ละจังหวัดประกอบด้วย บ้านห้วยน้ำขุ่น จังหวัดเชียงราย บ้านกอก จังหวัดพะเยา และบ้านไม้ฮุง จังหวัดแม่ฮ่องสอน สัมภาษณ์เกษตรกรในพื้นที่สุ่มเลือกตัวแทนพื้นที่ละ 5 แปลง วางแปลงสำรวจพืชที่ขึ้นร่วมกับสวนชาเมี่ยง เก็บตัวอย่างดิน ทั้งดินชั้นบน (0-5 cm) และดินชั้นล่าง (20-25 cm) วิเคราะห์สมบัติดินทั้งทางเคมีและกายภาพ ผลการศึกษาพบว่า ด้านพรรณไม้บ้านห้วยน้ำขุ่น จังหวัดเชียงราย ที่ปรากฎในสวนชาเมี่ยงเท่ากับ 8 ชนิด 8 สกุล 7 วงศ์ ความหลากหลายของพรรณไม้ยืนต้นค่อนข้างน้อยมีค่าเท่ากับ 0.78 พรรณไม้บ้านกอก จังหวัดพะเยา ที่ปรากฎในสวนชาเมี่ยงเท่ากับ 14 ชนิด 14 สกุล 12 วงศ์ ความหลากหลายของพรรณไม้ยืนต้นค่อนข้างน้อยมีค่าเท่ากับ 0.92 และพรรณไม้บ้านไม้ฮุง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ปรากฎในสวนชาเมี่ยงเท่ากับ 15 ชนิด 15 สกุล 11 วงศ์ ความหลากหลายของพรรณไม้ยืนต้นค่อนข้างน้อยมีค่าเท่ากับ 0.34 เนื่องจากมีการจัดการโดยเจ้าของแปลงมีการตัดสางต้นไม้ใหญ่ออกเป็นบางส่วน ส่วนด้านคุณสมบัติของดินทางด้านเคมี พบว่าดินมีความเป็นกรดสูง ถึงกรดจัด ดินชั้นบนมีอินทรียวัตถุสูงกว่าดินชั้นล่าง ส่วนธาตุอาหารหลักและธาตอาหารรอง มีลักษณะใกล้เคียงกันทั้ง 3 พื้นที่ และแสดงออกเด่นชัดในคุณสมบัติของดินเหนียว และคุณสมบัติของดินทางกายภาพ ความแข็งของดินในแนวนอน พบว่าชั้นล่างมีความแข็งของดินมากกว่าชั้นบน ส่วนความชื้นของดิน และค่าการนำไฟฟ้า ดินชั้นล่างที่ความลึกดินที่ระดับ 20-25 เซนติเมตร มีค่ามากกว่า ดินชั้นบนที่ความลึกดินที่ระดับ 0-5 เซนติเมตร กิจกรรมนี้มีการวิจัยด้านค้นคว้าหาสารที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย S. mutans โดยใช้สารสกัดจาก ใบชาเมี่ยงอบแห้งโดยสารสกัดที่ได้จากตัวทำละลายเอทานอลและนำสารสกัดหยาบมาศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย S. mutans สายพันธุ์ DMST18777 และ Lactobacillus spp. สารสกัดหยาบใบชาเมี่ยงอบแห้งจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน แสดงโซนใสการยับยั้งได้ดีที่สุด เท่ากับ 14.50 ? 0.70 และ 21.30 ? 0.60 มิลลิเมตร ตามลำดับ รองลงมา คือ สารสกัดหยาบใบชาเมี่ยงอบแห้งจากจังหวัดพะเยา แสดงโซนใสการยับยั้งเท่ากับ 12.30 ? 0.50 และ 18.00 ? 0.50 มิลลิเมตร ตามลำดับ โดยมียาปฎิชีวนะเตตระไซคลินเป็นสารมาตรฐานแสดงการยับยั้งเชื้อทั้ง 2 ชนิด เท่ากับ 15.50 ? 0.57 และ 18.25 ? 0.45 มิลลิเมตร ตามลำดับ จากการศึกษาเบื้องต้นโดยวิธี disc diffusion พบว่า S. mutans และ Lactobacillus spp.ไวต่อสารสกัดเอทานอล เมื่อหาความเข้มข้นต่ำสุดที่ยับยั้งการเจริญ (MIC) และการฆ่าเชื้อ (MBC) พบว่าสารสกัดเอทานอลให้ค่า MIC และ MBC อยู่ระหว่าง 16-125 ?g/mL สารสกัดใบชาเมี่ยงอบแห้งจึงมีประโยชน์ในการควบคุมการสร้างคราบจุลินทรีย์และป้องกันการเกิดโรคฟันผุ

คำสำคัญ

Antioxidant activityสารต้านอนุมูลอิสระนิเวศวิทยาCatechinsภาคเหนือประเทศไทยชาเมี่ยงCamellia sinensis var. assamica.Extraction Technology Ecology Northern ThailandGastrointestinal bacteriaกรรมวิธีการสกัดคาเทซินแบคทีเรียสาเหตุโรคทางเดินอาหาร

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การสร้างมูลค่าเพิ่มในพื้นที่สวนชาเมี่ยง จังหวัดน่าน และจังหวัดแพร่

ธนากร ลัทธิ์ถีระสุวรรณ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2566

การบริหารจัดการและการใช้ประโยชน์จากความหลากหลายของพันธุ์พืชสมุนไพรในพื้นที่ลุ่มน้ำชี จังหวัดบุรีรัมย์-สุรินทร์

สุขใจ รัตนยุวกร มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2564

การวิเคราะห์พื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกป่าทดแทนในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านร่องปอ อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา

สุดารัตน์ อาจหาญ พ.ศ. 2561

ความหลากหลายของพันธุ์พืชสมุนไพรในพื้นที่ลุ่มน้ำชี จังหวัดบุรีรัมย์-สุรินทร์

สุขใจ รัตนยุวกร มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2564

การศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพ เพื่อการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นอย่างยั่งยืนในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านหินฮาว อำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น

วรชาติ โตแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559

การพัฒนาบทเรียนท้องถิ่นสาระสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม เรื่อง ป่าต้นน้ำเขาประ–บางคราม อำเภอลำทับ จังหวัดกระบี่

ธงชัย เครือหงษ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2558

การใช้ภูมิสารสนเทศเพื่อจำแนก และปรับปรุงพื้นที่เสื่อมโทรมทางการเกษตรในระดับตำบล

เกรียงศักดิ์ จันโททัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2554

การศึกษาการใช้ประโยชน์ที่ดินด้านการเกษตรในพื้นที่ชุ่มน้ำเวียงหนองแล่ม บ้านห้วยน้ำราก หมู่ที่ 4 หมู่ที่ 5 และหมู่ที่ 9 ตำบลจันจว้า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์

ณัฐติญา วงศ์วุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2554

การพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์แสดงการใช้ประโยชน์ของที่ดินในการปลูกพืชสมุนไพร ในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่

อรนุช พันโท มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การสำรวจและการประเมินมูลค่าของพืชที่นิยมนำมาใช้ประโยชน์บริเวณหมู่บ้านท่าล้ง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี

ศุภาวีร์ แสงจันทร์จิรเดช มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2558