การมีส่วนร่วมในระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการเกษตรอย่างยั่งยืน บนพื้นที่ลุ่มน้ำบ้านเอียก ตำบลสะลวง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การศึกษาการมีสวนร่วมในระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการเกษตรอย่างยั่งยืน บนพื้นที่ ลุ่มน้ำบ้านเอียก ตำบลสะลวง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ ประโยชน์ที่ดิน ลักษณะดิน พืชพรรณ เพื่อหาแนวทางการใช้ประโยชน์ที่ดิน และแหล่งเรียนรู้ เกี่ยวกับระบบการใช้ประโยชน์ของทรัพยากรดินในการทำการเกษตรอย่างยั่งยืน โดยชุมชนมีส่วน ร่วมพื้นที่ลุ่มน้ำบ้านเอียกมีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 5, 189.89 ไร่ มีการใช้ประโยชน์ในพื้นที่ตาม ลักษณะภูมิประเทศ ได้แก่ พื้นที่ปลูกข้าวที่ราบ บริเวณ ชิงเขาหรือตีนเขาปลูกข้าวชั้นบันได พื้นที่ บริเวณที่เป็นที่ลาดหลังเขา ปลูกไม้ผล บริเวณไหล่เขา ปลูกพืชไร่ บริเวณที่เป็นยอดเขาเป็นพื้นที่ป่า ลักษณะของดินในพื้นที่ได้รับอิทธิจากวัตถุต้นกำเนิดดินประเภทหินไนส์ ดินมีการพัฒนาการตัวสูง ค่าปฏิกิริยาของดินมีค่าเป็นกรดปานกลางถึงกรดจัดมากในดินบน และเป็นกรดปานกลางถึงกรด จัดในดินล่าง ปริมาณอินทรียวัตถุมีค่าสูงปานกลางถึงสูงมากในดินบน และต่ำปานกลางถึงต่ำ มากในดินล่าง ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ มีค่าปานกลางถึงต่ำในดินบน และต่ำปานกลาง ถึงต่ำมากในดินล่าง ปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ มีค่าสูงถึงสงมากในดินบน และปาน กลางถึงต่ำในดินล่าง ปริมาณแคลเซียมที่สกัดต่ำมากถึงปานกลางในดินบน และต่ำถึงต่ำมากใน ดินล่าง ปริมาณแมกนีเซียมที่สกัดได้ มีค่าปานกลางถึงต่ำในดินบน และต่ำถึงต่ำมากในดินล่าง จากการประมาณการสูญเสียดินโดยสมการการสูญเสียดินสากล ในพื้นที่มีปริมาณการสูญเสียดิน รุนแรงถึงรุนแรงมาก ถึง 4,396.30 ไร่ ชุมชนมีการรวมกลุ่มกันในการผลิตและใช้ปุ๋ยหมักเพื่อปรับปรุงโครงสร้างของดินรวมถึง เพิ่มปริมาณธาตุอาหารของดิน และทำให้ประสิทธิภาพของปุ้ยเคมีเพิ่มมากขึ้น การใช้ปุ๋ยเคมีโดย ใส่ตามผลการวิเคราะห์ดิน สร้างแปลงสาธิต ในระบบของการผลิตพืชมีการใช้วัสดุคลุมแปลงและ ปลูกแฝกเป็นแถบอนุรักษ์เพื่อช่วยชะลอการชะล้างพังทลายของหน้าดิน และช่วยในการเก็บ ความชื้นในดิน ระบบน้ำใช้ระบบสปริงเกอร์

คำสำคัญ