การพัฒนาการเลี้ยงฟองน้ำทะเลสีน้ำเงิน Xastosporgia sp. ใน โรงเรือน เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตสารต้านมะเร็ง Renieramycins
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ การวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อเลี้ยงฟองน้ำทะเลสีน้ำเงิน Xestospongia sp. สายพันธุ์ไทย ในระบบหมุนเวียนน้ำแบบกึ่งปิด เพื่อตรวจวัดการเจริญเติบโตและการสร้างสารเมแทโบไลด์ทุติยภูมิ (Renieramycins โดยเลือกอนุพันธ์ M หรือ renieramycin M เป็นสารเป้าหมาย) ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 การเลือกภาชนะที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยง ตอนที่ 2 การเลือกอัตราส่วนแคลเซียม/แมกนีเซียมที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโต และตอนที่ 3 การเลี้ยงฟองน้ำโดยใช้ อาหารมีชีวิต 2 ชนิด คือ Chaetoceros gracilis และ Nannochloropsis sp. ตอนที่ 1 เลี้ยงฟองน้ำทะเลในภาชนะที่แตกต่างกัน ได้แก่ ตู้แก้ว กล่องโฟม และ กล่องพลาสติก จากการศึกษาพบว่า ฟองน้ำที่เลี้ยงในตู้แก้วมีการเจริญเติบโตดีที่สุด (1.33?0.59 กรัม) รองลงมาเป็นการเลี้ยงในกล่องโฟม (0.97?0.32 กรัม) และกล่องพลาสติก (0.82?0.22 กรัม) ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์การสร้างสาร renieramycin M พบว่าภาชนะที่เลี้ยงด้วยตู้แก้วมีการสร้างสารได้สูงสุด (0.009 มิลลิกรัมต่อ เนื้อเยื่อ 1,500 มิลลิกรัม) ในขณะที่กล่องพลาสติกสร้างสารต่ำสุด (0.005 มิลลิกรัมของเนื้อเยื่อ 1,500 มิลลิกรัม) เนื่องจากมีความแปรปรวนในช่วงกว้างระหว่างทรีทเมนต์ ทำให้ปริมาณการสร้างสาร ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95 % ตอนที่ 2 การเลี้ยงโดยใช้สัดส่วนแคลเซียมแมกนีเซียม 3 ระดับ (410/1170, 420/1200 และ 430/1230) ใช้ระยะเวลาการเลี้ยง 49 วัน จากการศึกษาพบว่า สัดส่วนแคลเซียมแมกนีเซียมที่ระดับ 430/1230 มิลลิกรัมต่อลิตร เหนี่ยวนำให้ฟองน้ำสร้างสาร renieramycin M ได้เข้มข้นสูงสุดของน้ำหนักเปียก 1,500 มิลลิกรัม (1.74 มิลลิกรัม) ในขณะที่สัดส่วนความเข้มข้นที่ระดับ 420/1200, กลุ่มควบคุม (370/1170) และที่ระดับ 410/1170 สามารถสร้างสารได้ 0.92, 0.33 และ 0.32 มิลลิกรัมของเนื้อเยื่อตามลำดับ อัตราส่วนแคลเซียมแมกนีเซียมที่ระดับ 410/1170 เหนี่ยวนำให้ฟองน้ำมีการเจริญเติบโตสูงสุด (3.77 กรัมเนื้อเยื่อ) ในขณะที่อัตราส่วนแคลเซียมแมกนีเซียมที่ระดับ 430/1230, 420/1200, และกลุ่มควบคุม มีการเจริญเติบโต 2.44, 2.36 และ 1.70 กรัมเนื้อเยื่อ ตามลำดับ (p-value = 0.02) ตอนที่ 3 การเลี้ยงฟองน้ำทะเลโดยใช้อาหารมีชีวิต 2 ชนิด คือ Chaetocerose gracilis (1x105 เซลล์ต่อมิลลิลิตร) และ Nanochloropsis sp. (2x105 เซลล์ต่อมิลลิลิตร) โดยให้อาหารวันละ 1 ครั้ง จากการศึกษา พบว่าฟองน้ำที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Nannochloropsis sp. สามารถสร้างสาร renieramycin M ได้สูงสุดต่อเนื้อเยื่อ 1,500 มิลลิกรัม (0.32 มิลลิกรัม) ซึ่งสามารถสร้างสารได้สูงกว่าฟองน้ำ ที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Chaetoceros gracilis และกลุ่มควบคุมสามารถสร้างสารได้ที่ระดับความเข้มข้น 0.19 และ 0.16 มิลลิกรัม ตามลำดับ อย่างไรก็ตามจากการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าไม่มีความแตกต่างที่ระดับความเชื่อมั่น 95 % ทั้งในกลุ่มให้ปัจจัยและกลุ่มควบคุม ผลของการเจริญเติบโต พบว่าสาหร่าย Chaetoceros gracilis ให้การเจริญเติบโตสูงสุด (2.95 กรัม ในระยะเวลา 21วัน) ในขณะที่สาหร่าย Nanonochloropsis sp. และกลุ่มควบคุมมีการเจริญเติบโตที่ 1.27 และ 0.66 กรัมเนื้อเยื่อ ตามลำดับ มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่น 95 % ระหว่างกลุ่มให้ปัจจัยและกลุ่มควบคุม ซึ่งฟองน้ำที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Chaetoceros gracilis มีการเจริญเติบโตแตกต่างกับ iv กลุ่มที่เลี้ยงด้วย Nanonochloropsis sp. และกลุ่มควบคุม แต่กลุ่มที่เลี้ยงด้วย Nanonochloropsis sp. และกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างกันสถิติ