การพัฒนาทักษะการอ่านเขียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ โดยวิธีสอนแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา โรงเรียนบ้านโนนปอแดง อำเภอผาขาว จังหวัดเลย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการสอนอ่านและเขียนโดยใช้กระบวนการสอนแบบมุ่งประสบการณ์ทางภาษา 2)เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยในการอ่านและเขียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับฝึกได้ โดยใช้วิธีสอนแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่นักเรียนความบกพร่องทางสติปัญญาระดับฝึกได้ กลุ่มอายุ 8-9 ปี จำนวน 10 คน โรงเรียนบ้านโนนปอแดง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 โดยเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย หนังสือส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง กากับหงส์ แผนการสอนเฉพาะบุคคล (Individualized Implementation Plan : IIP ) โดยใช้วิธีการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา แบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่านออกเสียงเสียงคำและเขียนคำ จำนวน 4 ชุด ชุดละ 10 คำ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้คาร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และทดสอบค่า t(t-test for Dependent Sample) ผลการวิจัยพบว่า 1.ประสิทธิภาพการสอนอ่านและเขียนทำให้นักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา (ระดับฝึกได้) มีทักษะการอ่านและการเขียนดีขึ้น 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยในการอ่านและเขียน ก่อนและหลังเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา (ระดับฝึกได้) หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

คำสำคัญ