การพัฒนาสูตรอาหารเพิ่มสมรรถภาพการผลิตแพะเนื้อด้วยหญ้าหวาน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้หญ้าหวานเป็นแหล่งอาหารหยาบต่อสมรรถภาพการเจริญเติบโตของแพะเนื้อลูกผสมพันธุ์บอร์กับแองโกลนูเบียน โดยใช้แพะอายุ 3 – 4 เดือน น้ำหนักเฉลี่ย 10.45 กิโลกรัม จำนวน 16 ตัว ระยะเวลาในการทดลอง 90 วัน วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely Randomized Design, CRD) โดยแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ซ้ำ ซ้ำละ 1 ตัว กลุ่มที่ 1 เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียร์ 100% กลุ่มที่ 2 เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียร์ 75% ร่วมกับหญ้าหวาน 25% กลุ่มที่ 3 เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียร์ 50% ร่วมกับหญ้าหวาน 50% กลุ่มที่ 4 เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 100% ผลจากการศึกษาพบว่า กลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 100% และ 50% มีปริมาณการกินอาหารตลอดการทดลองมากที่สุด เฉลี่ย 177.65?0.54 และ 178.15?0.26 กิโลกรัม รองลงมาได้แก่กลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 25% เฉลี่ย 170.22?0.68 กิโลกรัม และกลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียร์ 100% มีปริมาณการกินต่ำสุด เฉลี่ย 146.90?0.41 กิโลกรัม (P<0.01) การเลี้ยงแพะด้วยหญ้าหวานที่ 100%, 50% และ 25% มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 11.20?0.45, 11.05?0.46 และ 10.50?0.50 กิโลกรัม ตามลำดับ มากกว่ากลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียร์เพียงอย่างเดียว เฉลี่ย 9.05?0.77 กิโลกรัม (P<0.01) ส่วนอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยตัววันพบว่า กลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 100% มีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวันมากที่สุด เฉลี่ย 0.10?0.01 กิโลกรัมต่อวัน รองลงมากได้แก่กลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 50% และ 25% เฉลี่ย 0.08?0.01 กิโลกรัมต่อวัน และกลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าเนเปียรมีการเจริญเติบโตต่ำสุด เฉลี่ย 0.07?0.01 กิโลกรัมต่อวัน (P<0.01) สำหรับประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ พบว่า การเลี้ยงแพะด้วยหญ้าเนเปียร์ 100%, 75% และ 50% มีค่าเฉลี่ย 22.69?0.56, 23.56?0.47 และ 23.38?0.65 ตามลำดับ มากกว่ากลุ่มที่เลี้ยงด้วยหญ้าหวาน 100% มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 19.60?0.80 มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.01) ดังนั้นการเลี้ยงแพะด้วยหญ้าหวานสามารถทำให้แพะมีการกินอาหารได้มาก และมีอัตราการเจริญเติบโตสูงกว่าแพะที่เลี้ยงด้วยหญ้าเนียเปียร์ และการเลี้ยงด้วยหญ้าหวานเพียงอย่างเดียวยังสามารถทำให้แพะมีอัตราการแลกเนื้อต่ำกว่าการเลี้ยงด้วยหญ้าเนียเปียร์

คำสำคัญ