อิทธิพลของพันธุ์ เพศ และอายุที่มีต่อลักษณะซากและองค์ประกอบของเนื้อแพะ

บทคัดย่อ

การศึกษาลักษณะซากและองค์ประกอบของเนื้อแพะ จากการเลี้ยงขุนแพะเพศผู้ตอนและไม่ตอน สายพันธุ์ต่างๆ และฆ่าแพะที่อายุ 9 เดือนและ 12 เดือน ทำการทดลองที่ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์ตาก โดยใช้แพะอายุ 6 เดือน พันธุ์พื้นเมือง ลูกผสมบอร์xพื้นเมือง และลูกผสมแองโกลนูเบียนxพื้นเมือง เพศผู้ตอนและไม่ตอน แบ่งแต่ละกลุ่มเท่ากัน จำนวนรวม 48 ตัว สุ่มสัตว์เข้าทดลอง 6 กลุ่มๆละ 8 ตัว ให้กินอาหารเหมือนกันทุกกลุ่ม อาหารข้นร้อยละ 1 ของน้ำหนักตัว และให้กินหญ้าแห้งอย่างเต็มที่ เลี้ยงขังในคอกเดี่ยวจนถึงอายุ 9 เดือน สุ่มฆ่าศึกษากลุ่มละ 2 ตัว และเลี้ยงจนถึงอายุ 12 เดือนสุ่มฆ่าศึกษาซากอีกกลุ่มละ 2 ตัว ผลการทดลองพบว่า การขุนอายุระหว่าง 6-9 เดือน แพะลูกผสมบอร์มีอัตราการเจริญเติบโต 138.89 กรัม/วัน สูงกว่ากลุ่มอื่นๆ การขุนอายุระหว่าง 6-12 เดือน แพะทั้ง 6 กลุ่ม มีอัตราการเจริญเติบโตใกล้เคียงกัน คือมีค่าระหว่าง 90.28 – 116.67 กรัม/วัน ตามลำดับ กลุ่มที่ไม่ตอนมีการเจริญเติบโตและให้ผลตอบแทนดีกว่ากลุ่มตอนทุกสายพันธุ์ การศึกษาลักษณะซากแพะทั้ง 6 กลุ่มแพะที่อายุ 12 เดือนให้เปอร์เซ็นต์ซากที่สูงกว่าแพะที่อายุ 9 เดือน และให้เปอร์เซนต์เนื้อแดงอยู่ระหว่าง 64.58-72.73 % สัดส่วนเนื้อแดง : กระดูก แพะลูกผสมบอร์ตอนมีค่ามากที่สุด เท่ากับ 3.18 และเนื้อแพะแต่ละกลุ่มมีเปอร์เซ็นต์โปรตีนใกล้เคียงกันระหว่าง 20.77-21.24%

คำสำคัญ