นวัตกรรมจากขยะไผ่

บทคัดย่อ

ไผ่จัดเป็นพืชเศรษฐกิจอย่างหนึ่งที่มีความสำคัญต่อวิถีชีวิตของคนไทยมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไผ่ สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างหลากหลาย ทั้งในด้านอุปโภคและบริโภค จากการลงสำรวจพบเศษไผ่ของเหลือทิ้งจากผู้ประกอบการในชุมชน วิสาหกิจชุมชนที่ใช้ประโยชน์จากไผ่มีหลากหลายรูปแบบโดย พบว่าของเสียในอุตสาหกรรมแปรรูปไผ่ที่ใช้ลำมีจำนวนสูงถึงร้อยละ 50-60% โดยมีปริมาณไผ่เหลือทิ้งชุมชนประมาณ 3-5 ตันต่อเดือน ซึ่งอยู่ในรูปของเศษไผ่ งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ในการนำเศษไผ่เหลือทิ้งเหล่านี้มาใช้ประโยชน์แทนการเผาทิ้งทำให้เกิดมลพิษ โดยการผลิตเป็นบรรจุภัณฑ์ชนิดกลวงการนำเศษไผ่เหลือทิ้งมาผลิตเป็นบรรจุภัณฑ์ชนิดกลวงของงานวิจัยนี้คือการนำเศษไผ่เหลือทิ้งมาทำเป็นวัสดุผสม การคัดแยกผงไผ่โดยใช้ตะแกรงร่อนล้างทำความสะอาดและอบไล่ความชื้น ทำการทดสอบสมบัติสัณฐานวิทยาและโครงสร้างผลึกของผงไผ่ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) และเครื่องเอกซเรย์ดิฟแฟรกโตมิเตอร์ (XRD) ทำการผสมผงไผ่เหลือทิ้งกับพอลิเอทิลีนชนิดผง นำวัสดุผสมที่ได้ไปขึ้นรูปด้วยกระบวนการขึ้นรูปแบบหมุนที่อุณหภูมิ 150-170 องศาเซลเซียส ใช้เวลาในการขึ้นรูป 30-35 นาทีต่อชิ้นงาน จากนั้นทำให้ชิ้นงานเย็นตัวโดยใช้พัดลมระบายอากาศที่อุณหภูมิห้อง ตามลำดับ ผลการทดลองโดยสรุปพบว่าสัณฐานวิทยาของผงไผ่เหลือทิ้งมีลักษณะเป็นเส้นใยเซลลูโลสที่มีพื้นผิวค่อนข้างขรุขระและเกิดการเกาะกลุ่มกันของอนุภาค และได้ถูกยืนยันว่าเป็นเซลลูโลสด้วยการทดสอบโครงสร้างผลึกโดยเครื่องเอกซเรย์ดิฟแฟรกโตมิเตอร์ พบกราฟความเป็นผลึกที่ตรงกับเซลลูโลส การผลิตบรรจุภัณฑ์ชนิดกลวงสามารถขึ้นรูปผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ร่วมกับผู้ประกอบการได้ใน 3 ผลิตภัณฑ์ คือ ถังที่นั่งด้านในสามารถบรรจุของได้ขนาด 70 ลิตร กระถางทรงสี่เหลี่ยมขนาด 75 ลิตร กระถางทรงกลมขนาด 150 ลิตร งานวิจัยนี้ช่วยให้ชุมชนและผู้ประกอบการได้เห็นถึงการเพิ่มมูลค่าจากไผ่เหลือทิ้ง ภายใต้แนวคิด ขยะไผ่ อย่าเผา อย่าทิ้ง ขายได้ คำสำคัญ : วัสดุผสม ไผ่เหลือทิ้ง บรรจุภัณฑ์ชนิดกลวง กระบวนการขึ้นรูปแบบหมุน

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ