Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

ศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของไผ่เพื่อสร้างสรรค์เป็นผลิตภัณฑ์เพิ่มมูลค่าให้กับชุมชน ตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์

เพ็ญนภา มณีอุด มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลทางด้านคุณสมบัติจากความหลากหลายทางชีวภาพของไผ่ตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เพิ่มมูลค่าให้กับชุมชน และเพื่อประเมินความพึงพอใจจากผู้ที่สนใจ การสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เพิ่มมูลค่าให้กับชุมชน โดยวิธีการคิดแบบสร้างสรรค์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดย การวิเคราะห์ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า พันธุ์ไผ่ที่พบในพื้นที่ตำบลน้ำทรง มากที่สุดคือ ไผ่สีสุก พบได้ทั่วไปตามพื้นที่ ส่วนมากปลูกไว้ขายลำ ปัญหาที่พบ คือ การเกิดไฟไหม้ป่าไผ่ การใช้ประโยชน์จากไผ่จากหน่อ และลำ ได้แก่ ทำเครื่องมือประกอบอาชีพ เครื่องเรือน เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน กรรมวิธีการผลิตผลิตภัณฑ์จากไม้ไผ่ประกอบด้วย 2 วิธี คือ ผลิตภัณฑ์จากเส้นตอก และผลิตภัณฑ์จากลำต้นและกิ่ง จากการสอบถามความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์จากไม้ไผ่ โดยสุ่มตัวอย่างจากผู้สนใจ จำนวน 246 คน พบว่า ความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์ประเภทของใช้ มากที่สุด และนำเข้าสู่กระบวนการคิดสร้างความคิดใหม่เพื่อกำหนดชนิดผลิตภัณฑ์ ตามทฤษฎี การคิดแบบนอกกรอบ (Lateral Thinking) ดังนี้คือ ไม้ไผ่ (Focus) + การเดินทาง,เด็ก,ผู้ใหญ่,สุขภาพ,ชาย,หญิง (Random Word) = จักรยานไม้ไผ่ (New Idea) ดังนั้น จึงสรุปเป็นจักรยานไม้ไผ่ และนำมาประเมินความคิดตามทฤษฎีของเดวิส เพอร์กิน (David Perkin) ประกอบด้วยจุดประสงค์ โครงสร้าง รูปแบบจำลองและเหตุผลข้อโต้แย้ง และวิเคราะห์งานออกแบบที่นำไปสู่การแก้ไขปรับปรุงจักรยานไม้ไผ่ การทำให้เกิดมูลค่าเพิ่มโดยนำชิ้นส่วนจักรยานเก่ามาใช้ร่วมกับไม่ไผ่ และร่วมกันทำต้นแบบจักรยานไม้ไผ่กับคนในชุมชน ด้านความพึงพอใจจากผู้ที่สนใจ โดยสุ่มตัวอย่างจากผู้สนใจ โดยใช้แบบสอบถาม ใช้สูตรการคำนวณหาขนาดของกลุ่มตัวอย่างของ W.G. Cochran โดยกำหนดความเชื่อมั่นที่ร้อยละ 95 สัดส่วนของประชากรที่ต้องการสุ่ม 0.20 ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 246 คน ค่าความพึงพอในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ความพึงพอใจต่อผลิตภัณฑ์สองอันดับแรก คือ ด้านวัสดุและกรรมวิธีการผลิต และหน้าที่ใช้สอย

คำสำคัญ

Creative ThinkingBambooการคิดสร้างสรรค์ไผ่เพิ่มมูลค่าAdding the Value

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การสร้างมูลค่าเพิ่มและใช้ประโยชน์จากไผ่เพื่อความมั่นคงทางอาหารในพื้นที่ลุ่มน้ำมูลจังหวัดนครราชสีมา

วัฒนาภรณ์ โชครัตนชัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2561

การสำรวจผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์จากไม้ไผ่ของชุมชนหัตถกรรมจักสานในพื้นที่จังหวัดยโสธร

วสันต์ บุญล้น สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

โครงการวิจัยด้านวนวัฒน์และการใช้ประโยชน์ไม้ไผ่ที่มีศักยภาพสูงทางเศรษฐกิจ

นางมยุรี จิตต์แก้ว กรมป่าไม้ พ.ศ. 2558

การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์จากมะม่วง บ้านคกไผ่อำเภอปากชม จังหวัด เลย

ปานฤทัย พุทธทองศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2561

โครงการวิจัย ความหลากหลาย จุลลักษณะ และคุณสมบัติบางประการของไม้ไผ่ในจังหวัดสระแก้วและจังหวัดปราจีนบุรี

เบญจวรรณ ชิวปรีชา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2557

การศึกษาการตลาด และแนวโน้มความต้องการใช้ไม้ไผ่ในเชิงเศรษฐกิจ

นายทรงศักดิ์ วิทยอุดม กรมป่าไม้ พ.ศ. 2553

การศึกษาศักยภาพเชิงพื้นที่และนิเวศวิทยาไผ่ในพื้นที่ลุ่มน้ำมูล

เทียมหทัย ชูพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560

การจัดการความรู้วิจัยแบบมีส่วนร่วมเพื่อการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีเครื่องผ่าไม้ไผ่และเครื่องจักตอกแบบเลาะข้อ เพื่อส่งเสริมอาชีพกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้ผลิตผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานไม้ไผ่

ดุษฎี บุญธรรม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนารูปแบบการจัดการตลาดกับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านหัตถกรรมการจักสานไม้ไผ่เพื่อสร้างความเข้มแข็งของชุมชนดงเดือย อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย

พัชรา วงศ์แสงเทียน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2558

โครงการวิจัยพัฒนามาตรฐานผลิตภัณฑ์จักสานไม้ไผ่ จังหวัดเลย

สุรจิตร์ พระเมือง คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2551